2019, een gelukkig Nieuwjaar.

2019, een gelukkig Nieuwjaar.Het eerste nieuwsitem in 2019 heeft natuurlijk de taak om iedereen een gelukkig Nieuwjaar te wensen.

Ik dank iedereen voor hun nieuwjaarswensen, maar het is mij onmogelijk om iedereen wensen terug te geven, want dan ben ik de eerste dag van het nieuwe jaar kwijt. Daarom dat ik het op deze manier even doe.

Of 2019 beter zal worden dan 2018 is natuurlijk nog maar de vraag, de intenties zijn in ieder geval goed.

Een grote flop

Mijn nieuwjaarsgeschenk werd totaal niet opgevolgd, dit in tegenstelling tot mijn kerstgeschenk. Niemand heeft de stap gewaagd of genomen. Het is dus één groot fiasco….

Vind ik dit erg? Langs één kant wel, langs de andere kant niet, want het bespaard me een aanzienlijk financieel bedrag dat ik toch kwijt zou geweest zijn. Verliezer langs de ene kant, winnaar langs de andere kant.

Niet getreurd, ik heb weeral veel bijgeleerd, en dat is toch de essentie van de zaak. Met het gewonnen geld kan ik nu de verbroederingsdag of opendeurdag op 13 januari bekostigen, en dat scheelt weeral een slok op de borrel.

Wie zich trouwens nog wil inschrijven zal dit moeten doen voor zondag 5 januari, want dan geef ik het aantal mensen door aan de catering. De laatste dag was ook de gelegenheid om de laatste koi van het jaar te verkopen, en het werden er niet één, maar 3 stuks.

Mensen die speciaal van Deventer kwamen hadden de aanbieding ter harte genomen en maakten van de gelegenheid gebruik om 2 stuks aan te kopen. Het deed me veel plezier om de oudst zwemmende koi bij Interkoi te verkopen. Oud ? wat is oud als je nog maar 5 jaar bent. Je bent in de fleur van je leven.

Ik herinner me nog 100% wanneer ik deze showa aankocht, en ondertussen zwemt hij al 3 jaar bij mij rond. Hij behoort tot de laatste 3 stuks uit 2015, dus nog 2 te gaan.

Ik ben blij dat hij een goede thuis heeft gevonden, want tenslotte is het toch belangrijk dat je voor iedere koi een goede thuis kan vinden.

Hier zie je hem in gezelschap van een tancho sanke waar ook hun interesse naar uitging. Alleen….het was niet de juiste tancho sanke, ik had me gewoon vergist, het moest een andere zijn.

Ik was overtuigd dat we de goede hadden gebowld, maar even een foto erbij en het certificaat en het werd vrij snel duidelijk dat ik de verkeerde gebowld had.

Hij was juist 40 cm, en als ik me niet vergis had deze ook nog een 1ste of 2de prijs gewonnen op een show, ik zal het opzoeken !

Na het prettige onderhoud kreeg ik ook nog bezoek van 2 gerenommeerde koikichi in hart en ziel, waarvan ik even de namen niet vermeld, want ik weet niet of dit gewenst is.

Het was in ieder geval een plezierig intermezzo op deze laatste dag, want uiteindelijk besloten ze ook om deze kohaku aan te kopen die zich momenteel nog in Japan bevind.

Het mooie aan deze kohaku is natuurlijk zijn uniek patroon dat de meeste mensen zeker kunnen appreciëren. Ik zie ook dat deze koi volop bezig is zijn overgang van tosai naar jonge nisai aan het ontwikkelen is, wat een interessante evolutie zeker open laat.

Zelf was ik bij aankoop zeer gecharmeerd door deze kohaku, maar blijkbaar was ik de enige tot nu toe. Of neen, er waren nog mensen die interesse hadden, maar met interesse tover je geen brood op de plank…

Het was in ieder geval een aangename laatstejaarsdag. Nu maar hopen dat 2019 zo vruchtbaar mag worden als 2018, maar ik vrees dat dit niet meer kan….

4558

Reacties