Agenten in Japan

Agenten in JapanOnlangs is me gevraagd om een nieuwsitem te schrijven over de tussenpersonen in Japan.

Begrijpelijk is dit een moeilijke materie om een nieuwsitem aan te wijden, maar ik zal het proberen. Je moet begrijpen dat het in eerste instantie vrij moeilijk is om contact te krijgen met de kwekers. Je kent het land niet, je kent de taal niet, de gewoontes zijn anders, noem maar op, er zijn een heleboel obstakels die je moet proberen te overbruggen.

In eerste instantie zou je kunnen zeggen van, ik neem een agent, ga wat rondtoeren en kijken wat er allemaal te koop is, hoe het reilt en zeilt, en achteraf zelf beslissen wat je gaat doen. Eénmaal daar geweest zou je een beetje de weg moeten kennen, en misschien zou je er zelf naartoe kunnen gaan om proberen tot zaken te komen. Ik heb dit niet gedaan, dus kan ik er niet over meepraten.

Er zijn handelaren die via een agent gaan, er zijn handelaren die zelf gaan en een persoon in Japan zoeken die hun belangen vertegenwoordigt. Dit zijn soms werknemers van kwekers, of dit zijn de kwekers zelf. Er zijn tegenwoordig ook kanalen dat je rechtstreeks van de kwekers kan kopen. De kleiner wordende wereld legt menigerlei manieren bloot om rechtstreeks relaties en contacten op te bouwen.

Een heel belangrijk gegeven in de koibusiness, zijn 2 zaken ! Er is ten eerste het geld dat een zeer grote rol speelt, en er is het vertrouwen. Zelf heb ik gekozen om met een agent te gaan. De eerste reis die ik deed was met Olav van Koibito-Japan, welbekend in de koiwereld. Ik weet het niet zeker, maar ik geloof dat hij toen pas bezig was met het opbouwen van zijn zaak in het Zuiden van Japan. De eerste reis ging ik samen met mijn zoon Frank, Gerwin van Relaxzen, Francesco en vrouw. Je moet veel indrukken opvangen en verwerken, maar het werd al bij al een leerzame reis.

Wat me vooral opviel was de moeilijkheid om koi aan te kopen die je graag had. Tenminste zo ervaarde ik het. Belangrijk was natuurlijk de taal, en daar was de agent de belangrijkste schakel. Je moet de Japanse taal meester zijn, maar bovendien moet je ook de stijl van de Japanners eigen zijn.

Ik moet eerlijkheidshalve toegeven, dat dit helaas niet aan mij besteed is. Ik ben meestal te recht voor de raap, Ik spreek te luid en te duidelijk, en ik ben niet onderdanig. Bovendien maak ik me snel te druk als het niet gaat zoals ik het wil. Dit zijn enkele belangrijke eigenschappen waardoor ik slecht scoor in Japan. Je bent echter zoals je gebekt bent, en het blijft voor mij moeilijk om me aan te passen.

Daar spelen de agenten een belangrijke rol in. Ze weten precies wat ze moeten zeggen, en moeten in jou naam onderhandelen. Hoe die onderhandelingen precies verlopen heb ik het raden naar, want dan moet ik nog Japans gaan leren, en dat doe ik niet meer. Was ik 30 jaar jonger geweest misschien wel, maar nu niet meer.

Nu begrijp ik uit mijn toch wel lange jaren ervaring dat er ook bepaalde afspraken zijn tussen kweker en agent waar je rekening mee moet houden, maar is dat niet in iedere business zo ? Wat ik geleerd heb door de tijd is om te kopen, waarvan ik denk dat ik het kan verkopen. De inkoopprijs speelt in die mate een rol, dat ik hier mee kan leven. Wat onderling tussen de agent en de kweker wordt afgesproken, probeer ik te negeren, want dat is de interne keuken, en daar kom je toch niet achter.

Er zijn mensen die met een rekenmachientje rechtstreeks naar de kweker gaan, maar of ze een betere prijs krijgen bedongen is een andere vraag. Daarna zijn ze toch weer afhankelijk van een tussenpersoon die het transport etc. regelt. Wat heel belangrijk is in mijn ogen, is de positie van de agent ten opzichte van de kweker. Als de agent zijn werk goed doet, veel klanten aanbrengt die koi kopen, en waarbij beiden tevreden zijn met de verkoop, dan ontstaat er een vertrouwenspositie tussen agent en kweker.

De agent brengt veel klanten aan, de kweker verkoopt zijn koi, en de relatie loopt op rolletjes. Ik denk dat dit een onmiskenbare faktor is in de wereld van de agenten. Ik als koper van koi, moet maar zien dat ik tevreden ben met de aankopen. Als ik een koi te duur vind, zal ik proberen dit door te geven aan de agent die op zijn beurt gaat onderhandelen met de kweker. Lukt dit, dan is het prima, lukt dit niet...dan is het ook zo maar.

Door een akkefietje enkele jaren geleden met Olav, had ik besloten om met een andere agent in zee te gaan, namelijk met Brian Sousa. Rini kwam op het idee om met Brian in Japan rond te toeren. Hij had pas een prijs gewonnen met één van zijn koi, en had films gemaakt bij enkele kwekers, vooral Momotaro. Hij sprak perfect Japans, en genoot "schijnbaar" een bepaald aanzien bij de kwekers.

Wat heb ik mij vergist. Ik had mijn gevoel moeten volgen wat ik altijd doe, namelijk bij het eerste contact mijn intuitie volgen, en die zei...Neen....Mijn dispuut met Olav haalde echter de bovenhand, en ik volhardde het om met Brian mee op stap te gaan, de grootste vergissing van mijn leven. Ik ga hier niet teveel over uitweiden, maar ik garandeer je, dat het mij, en vele anderen geld heeft gekost.

Ik heb opnieuw contact opgenomen met Olav, het dispuut besproken en uitgeklaard, en ondertussen ga ik voortaan altijd met Olav op stap. Er zijn enkele dingen die ik geleerd heb. Je agent is niet alleen je vertegenwoordiger, maar hij is ook verantwoordelijk als er iets gebeurd. Hij moet zorgen dat de koi op hun plaats terecht komen, het transport regelen, als er iets gebeurd met de vissen moet hij in overleg gaan met de kweker, om je te vertegenwoordigen, het zijn allemaal zaken die belangrijk zijn en die je zeker niet mag onderschatten.

De agent zorgt er ook voor dat er foto's en filmpjes gemaakt worden als je zelf niet aanwezig bent. Ze verstrekken informatie over bepaalde koi die circuleren in het milieu, ze informeren je over de koi die in de mudpond zitten als ze opnieuw boven water komen, enz...Ik heb het helaas meegemaakt met Brian dat er een groot aantal koi niet betaald werden aan de kweker, maar die ik wel aan hem betaald had. Ik heb deze helaas dubbel moeten betalen, en het waren niet de goedkoopste.

Dat brengt ons aan het belangrijkste onderdeel natuurlijk....het geld. Natuurlijk hebben de agenten een grote macht, want ze kunnen zeggen wat ze willen. Als je de taal niet spreekt, en de kweker zegt 10 000 yen, dan is het makkelijk voor de agent om deze prijzen te verdubbelen of te verdriedubbelen. Je kan dit weer opvangen met een rekenmachientje en dit aan de kweker te geven om zijn prijs in te vullen, maar dan nog.....

Het blijft een moeilijk gegeven, en er zal best het één en ander gebeuren, maar hier kan ik geen oordeel over vormen. Ik zeg het nogmaals, ik selecteer koi waarvan ik weet dat ze goed zijn en die ik voor een bepaalde prijs kan verkopen, en dan is voor mij de zaak rond. Er zijn bepaalde afspraken tussen mij en de agent, en die worden gerespecteerd tot zover ik de situatie kan beoordelen.

Op dit ogenblik ben ik tevreden met de manier waarop ik via Koibito in Japan rondreis. Zij zorgen dat ik overal terecht kom en goed ontvangen wordt. Ze hebben een bepaalde reputatie opgebouwd gedurende de jaren dat ik ze ken, en ze krijgen meer en meer respect en aanzien in Japan, wat dan weer resulteert in bepaalde voordelen. Wees verstandig en benut deze voordelen.

Het kost ook een heleboel geld om een bedrijf in Japan te hebben, rond te rijden in het ganse land met auto's die in orde moeten zijn, tolwegen die betaald moeten worden, overnachtingen, noem maar op. Ze moeten ook geld verdienen om het bedrijf draaiende te houden, kortom een heel logistiek gebeuren. Hier is ervaring en know how vereist. Dit is natuurlijk opgebouwd door de jaren, maar ze moet er wel zijn...

Wat betreft mijn oordeel. Ik ben tevreden met de manier waarop mijn agent, in dit geval Koibito, mij begeleid en helpt. Koibito bestaat uit 3 personen, namelijk Olav, Paul en Mischa. Ik heb het meeste contact met Olav en Paul. Ik heb iets meer begrip voor hun positie en voor het werk dat zij moeten doen. Je moet er ook rekening mee houden dat korte termijn politiek mogelijk niet rendabel is, maar dat je op lange termijn moet speculeren met goede relaties, vertrouwen en zoveel mogelijk eerlijkheid. Een goede boom heeft een sterke stam met veel en diepe wortels....

Het blijven zaken, en het blijven bovendien zaken waar ontzettend veel geld mee gemoeid is. Het is kunst om hieruit te filteren en zelf je verantwoordelijkheid en beslissingen te nemen. Ik ben ondertussn misschien al 20 keer in Japan geweest, en begin het klappen van de zweep stilaan wel te kennen....Mochten er vragen zijn, ben ik bereid om op iedere vraag een antwoord te geven. Stel de vraag maar via de reacties, dan kan iedereen ze meelezen.





Reacties

21 reacties tot nog toe

Ik begrijp dat het niet gemakkelijk is om in een ver land met vreemde taal (ik versta er geen woord van) en dan nog eens andere gewoonten te onderhandelen met iemand die je maar nauwelijks kent .
Ik denk dat het ook zou tegenvallen als je zelf daar rond zou moeten rijden want de kwekers zitten tot op het einde van de weg en het lijkt allemaal hetzelfde .
Ik kijk ook graag de filmpjes die koibito op youtube zet !
Hey Luc ik lees niets over de Paul ? Dat is toch ook een belangrijke tussenpersoon (het is mischien concurentie van Olav?)grtjs

paul on 14/11/2013 08:28

jawel Paul, onderaan het verhaal, noem ik de medewerkers op van Koibito. Olav is de baas, Paul en Mischa zijn de medewerkers. Paul is een Engelsman, zijn vader is een dominee, en het is misschien daarom dat hij een goed onderhandelaar is.

Bovendien beheerst hij perfect de kunst hoe hij met Japanners moet onderhandelen...ik heb dit meermaals meegemaakt. Met Mischa ben ik nog nooit meegeweest, maar die zit meestal in Niigata.

luc on 14/11/2013 08:33

Erg interessant stukje Luc. Ik had eigenlijk het vermoeden dat jij altijd alleen op stap ging in Japan. Vond het al zo knap... Moet je bij de veilingen ook vertegenwoordigt zijn?

Tom on 14/11/2013 08:50

Goede vraag Tom. In mijn ogen moet je zeker op veilingen aanwezig zijn. Niet alle getoonde vissen in de veiling zijn 100% in orde VOLGENS ONZE NORMEN.

Je moet vooral opletten voor geknipte vinnen, te grote kieuwplaten, secundair hi. Allemaal zaken waar men in Japan of in andere landen minder naar kijken, maar dat bij ons niet aanvaard wordt.

De foto lijkt soms geweldig, het filmpje is geweldig, maar als je ze live ziet zijn ze meestal anders. Sommigen zijn stukken beter, anderen vallen tegen.

Zoals je ziet ga ik niet alleen op stap. Ik zou er echter geen problemen mee hebben om het wel te doen.


luc on 14/11/2013 08:58

Ik denk dat het er ook veel aan ligt welke kweker het is waar je zaken mee doet ,zoals de kleinere kwekers die kan je nog persoonlijk aanspreken want die hebben daar soms tijd voor ,ze moeten natuurlijk wel engels spreken en de meerderheid van de nieuwe generatie kan het ook wel denk ik ?! grtjs

paul on 14/11/2013 09:08

Luc een vraagje, Er zijn op dit moment , ik veronderstel tientallen koidealers in Japan vanover gans de wereld om de ikeage momenten meetemaken... Als er enkel Mischa, paul en Olav zijn hebben ze denk ik agenten tekort? Of zie ik het verkeerd?

kurt on 14/11/2013 09:09

Ik geloof niet dat ze agenten te kort hebben, geen idee. Opgepast, een agent kost nogal wat geld, heeft verantwoordelijkheid, moet Japans kunnen, zelfstandig kunnen werken..., je zou het ze zelf moeten vragen, tenzij ze dit nieuwsitem lezen, dan kunnen ze zelf reageren. Ik weet echter niet of ze dit opvolgen.

Wat betreft het aantal koidealers dat valt nogal mee. Ik kan er geen getal op plakken, maar over het algemeen worden er afspraken gemaakt met de kweker, zodat jij gewoonlijk alleen, of in groep aan de beurt bent.

In het noorden zal het vermoedelijk gebeuren dat er meerdere dealers samenkomen. Het wereldje is vrij klein, en ze kennen mekaar allemaal. Het woord conculega's is hier mooi op zijn plaats.

De meeste dealers kom je tegen op de veilingen, maar dat zijn dan over het algemeen aziaten, chinezen, Japanners, ...tenminste bij Momotaro, want daar ben ik gewoonlijk de enigste Europeaan.

luc on 14/11/2013 10:02

Mooi artikel Luc, dank voor het snelle antwoord...

kurt on 14/11/2013 10:25

Ik ben ook wel eens benieuwd hoe een bezoek eruit ziet bij een kweker ,zeggen de tussenpersonen ;even kijken en hop we zijn naar de volgende? Of kan je het grotendeels zelf kiezen hoelang en hoeveel kwekersbezoeken op een dag ?

paul on 14/11/2013 17:18

Normaal reis ik alleen, en ben ik niet in groep. Ik bepaal altijd zelf hoelang en naar wie we gaan. Als je in groep bent zul je je moeten aanpassen.

luc on 14/11/2013 17:46

Wat een luxe haha .En een goede reis morgen .Dan kan je het weer zelf meemaken .Laat maar goed wat info zien ;) Hebben we graag (denk ik) .

paul on 14/11/2013 18:28

Ja luc ben in de tijd dat olav zijn bar nog had in het zuiden geweest.Kan het ieder aanbevelen een dagje met olav bij maeda san door te brengen als je in
japan bent .Vergeet je nooit meer .Goede reis luc.

johan on 14/11/2013 20:25

Zeer interessant stukje, Luc. Eens een ander facet van onze hobby, waar velen van dromen, maar weinigen die de stap zetten.
Je hoort allerhande verhalen over de tussenpersonen, maar jij schetst een zeer aannemelijk beeld, open en met ervaring.
Bedankt hiervoor.

Dirk

Dirk on 15/11/2013 12:31

Ik ben het - in positieve zin - volledig eens met mijn voorgangers hier in de Reacties. Inhoudelijk heel goed en ook fraai geschreven artikel, uit de losse pols op basis van eigen ervaringsgegevens, maar toch degelijk gestructureerd en onderbouwd. Mijn intuïtie zegt mij dat dit verhaal vermoedelijk heel dicht bij de waarheid zal liggen.
Soms vraag ik mij na het lezen van zo'n nieuwsartikel af "Hoe doet hij het toch telkens weer?", en dit item is er zeker zo eentje.

Toch blijft er bij mij één belangrijke vraag hangen: waarom kan of mag er in de prijsonderhandelingen met de kweker, via de agent, niet gewerkt worden met de methode van het rekenmachientje, ten einde er als dealer zeker van te zijn dat de agent het spel eerlijk speelt ? De kaarten aldus open en bloot op tafel voor alle drie de partijen, wat kan daarop tegen zijn? Of wordt zulks misschien afgewezen als een blijk van ernstig wantrouwen in de kweker en/of de agent, als iets wat botst met de Japanse erecode?

Ik ken nochtans dealers die bij hun koihunts enkel en alleen beroep doen op hun rekenmachientje in de rol van "tussenagent", en op die manier bij de prijsstelling van hun ingekochte koi ook geen rekening moeten houden met het commissieloon voor de agent als bijkomende kostenfactor, waardoor ze hun koi wat goedkoper kunnen verkopen .
Maar ik begrijp ook wel dat niet iedere dealer op deze manier kan of wil werken, en dat er in het totale plaatje veel meer om de hoek komt kijken dan het kostprijsaspect alleen.

Martin on 15/11/2013 13:45

Volgens mij is er maar 1 die er dik aan verdiend , en die woont niet in België of Nederland .

Johan on 15/11/2013 18:45

luc,

dank. een redelijk bevestigend beeld schets je met daarin de voornaamste boodschap dat men zelf verantwoordelijk is voor de prijs die betaald wordt. je neemt het ongewisse waar je altijd in zult zitten voor lief. prima. Toch blijft er bij mij die vraag van wat de grondslag van het besproken dispuut met olav was. Ik denk namelijk dat dat exact de reden is dat tussenpersonen zeer nauwgezet gevolgd moeten worden en zeker geen carteblanche moeten krijgen van een onervaren/onwetende dealer....dan gaat het namelijk veel te vaak mis!!!

arie on 15/11/2013 19:17

Nice article Luc san...

Intermediary/agent/brokers whoever they may be, are an essential "lubrication" for the "machine" that is the koi industry of Japan. Quietly helping to bridge the gap between breeders in Japan, Dealers in your home countries and the Hobbyist, (wherever you may be), so you can sit back and enjoy those swimming jewels raised thousands of kilometers away in the murky mudponds of Japan...amazing really when you think about it... :-) (Go and have a look at your koi in your pond, and really think about where they came from, and how they got to where they are now...it's an incredible journey really) ;-)

Paul on 16/11/2013 12:48

Right you are Paul, that's what I think and feel also.
The thruth, and nothing but the thruth, so help me God!

Martin on 16/11/2013 13:46

Wow very nice that jou react in the litle belgiancountry en also at this litle site ! Paul .The koiworld is small and jou are one of the famus koipeaple aroud japan .See ya next jear (sorry for mine englisch ;) )

paul on 16/11/2013 16:10

@ Paul (polleke),
Wow, english language with hair on it, like Belgians are used to say, but I appreciate that you try at least to do an effort to make you understandable. Paul A. in Japan will also apprecia

Martin on 16/11/2013 22:18

Sorry, a small bug in my previous reaction. What I wanted to say: Paul A. in Japan will also appreciate it, I guess.

Martin on 16/11/2013 22:23