Bas en Seppe op bezoek.

Bas en Seppe op bezoek.Het zijn niet hun werkelijke namen, maar hun aanspreeknamen. Hun wens was om eens op bezoek te gaan bij Interkoi.

En wat doe je dan ? Dan hou je de deuren speciaal open voor hen en geef je een kleine rondleiding met wat uitleg over de vijvers en de koi die nog aanwezig zijn.

Nu is het zo dat er op dit moment veel minder koi aanwezig zijn omdat er natuurlijk al veel verkocht is, maar toch zit er nog voldoende materiaal om wat te laten zien.

Je weet nooit wat voor vlees je in de kuip hebt, maar onmiddellijk werd dit duidelijk gemaakt aan de hand van foto’s en filmpjes en dan kan je al dadelijk inschatten hoever hun kennis over de koihobby gaat.

Bovendien spraken ze met verstand van zaken, en ondanks het feit dat Bas nog maar een tweetal jaar in de koihobby zat, was zijn kennis al ver op punt gezet. Opmerkelijk want normaal heeft men een hele tijd nodig om de koi te leren lezen.

Zoals ik al meer zeg, kan je de boekjeswaarheid altijd navertellen en projecteren, maar dat heeft niets met koikennis te maken in mijn ogen. Koikennis komt uit je hart en uit je emoties. Een schubje fout hier of daar, een kransje sashi te veel of te dik als ze jong zijn, heeft nog de kans om in te klaren, ze weten dat perfecte koi een perfecte prijs hebben.

We moeten nu éénmaal de luttige technische foutjes die slechts een seconde verwijderd zijn van het ideaalbeeld erbij nemen, en dat bleken ze goed te beseffen.

Het was ook tijd om wat koi te laten zien, en over één ding waren ze het met me eens: Alle koi zagen er gezond uit en blonken als een spiegeltje. Ze begrepen dat het een bijzonder voordeel was dat de koi buiten zwommen. Het is meer werk, en het is moeilijker maar het is gewoon een groot voordeel.

Maar genoeg geleutert, het is ook tijd om enkele koi te laten zien die zich nog in Arendonk bevinden.

Uit vijver 4 komen volgende persoonlijkheden. Koi van Momotaro en Sakai, met een vleugje Hiroi of Conias, de doitsu die een eerste prijs haalde op de BKS. Goede wijn behoeft geen krans, dus ga ik verder niets over deze koi vertellen, want dat verhaal vertellen ze zelf wel zonder woorden.

Ze waren wel begeestert Door de benigoi, ook een prijswinnaar, maar dan op de Euregio koishow, want ik zet op iedere show andere vissen in. Deze zijn helaas verkocht en vertrekken binnenkort naar Noorwegen.

Ik heb nog wel een groot aantal kleinere benigoi, en eerlijk is eerlijk, ik heb er nog teveel in mijn vijvers rondzwemmen. Dit zijn de overblijvende benigoi. Er zitten nog bijzonder goede exemplaren tussen, maar ook enkele die een shimi gekregen hebben.

Al wie een mooie ginrin benigoi met shimi wil, en daar geen probleem mee heeft, mag er één komen uitkiezen aan 100 euro/stuk. De betere natuurlijk niet ! Die zijn nog goud waard !

Als laatste uit de goedkopere vijver, maar daarom niet minder waardevol, hebben we dit drietal bekeken en zeg nu zelf, zo slecht zijn ze nu ook weer niet, of wel ? Het zijn de overblijvers, maar die worden ook nog met respect behandeld.

Het is altijd een openstaande vraag of iemand komt om te kijken of te kopen, want tenslotte doe je het om te verkopen. Maar met koikichi zoals Bas en Seppe heb ik geen problemen, ze moeten niet kopen, het onderhoud is al interessant genoeg, en als ze willen kopen, dan zullen ze dit wel aangeven.

Ze hebben wel een “bedenktijdperiode” op deze mama van Momotaro. 3 dagen bedenktijd en dan is het afgelopen…dus tot en met zaterdag.

Ik wil echter wel dit filmpje naar bovenhalen om te bewijzen dat ik geen leugens vertel als ik zeg dat de showa bij aankoop geen sumi op het hoofd had, en dat het sumi nog altijd niet gefinished is…kijk en leer

Ik heb uiteraard nog andere koi laten zien, maar ik heb niet alles gefilmd. Ik hoop dat ze een tevreden gevoel hebben overgehouden aan het bezoek…want het was dringend tijd voor om mijn dagelijkse ramp te proberen onder controle te krijgen...

Reacties