Dankbare zondagen.

Dankbare zondagen.Bloed en bloedheet was het deze zondag, en het was tevens werkendag. Helaas vind ik dat niet erg…

Er waren vele nieuwe gezichten te zien dit weekend, en dat heb je als koidealer nodig. Het is natuurlijk ook de kunst om uit deze nieuwe gezichten de toekomstige klanten te selecteren, en dan moet je vol overgave je koi tonen en je beste beentje voorzetten.

Er werden deze week toch een groot aantal koi opgehaald, en dat deed me veel plezier. Het is altijd plezierig als je naar het einde van het seizoen toe nog een groot aantal koi kan verkopen. Mijn streefdoel is om nog 20 nisai te verkopen, maar dat zal moeilijk worden... Ik probeer mijn vijvers zo eerlijk mogelijk te verdelen, en geen overbevolking te houden, zodat de koi goed de winter in kunnen gaan.

Tja, het is vervelend om nu al aan de winter te denken, maar binnenkort is het weer zover, en binnen een dikke maand zit ik weeral in Japan om mijn volgende gasten te selecteren.

Het is najaar, dus volop nisai die moeten aangekocht worden, en de vraag die ik me altijd stel is "waar zal ik mijn pijlen nu op richten !". Ik maak altijd wat plannen, maar ik weet dat die zo van de tafel kunnen geveegd worden, eenmaal ik daar ben.

Misschien hebben jullie wat suggesties. Ik ben nog altijd bijzonder gecharmeerd door de kwaliteitskoi van Taniguchi, ondanks het feit dat ik weet dat velen er niet mee eens zijn, maar ik ga toch nog eens mijn best doen om te scoren bij de brave man. Ik moet er echter een hartig woordje mee klappen, dat is nodig. Ik heb bepaalde ideëen in mijn hoofd, maar weet nooit of deze zullen lukken.

Normaal ga ik na de zware reis naar Japan altijd dadelijk bij Momotaro kijken, maar nu ben ik van plan om eerst nog bij Taniguchi langs te gaan. Dat is nog eens 2 uur extra rijden na mijn zware reis, maar ik wil eigenlijk voorbereid aan de opensales en de veiling van Momotaro en van Sakai beginnen.

De opensales van Momotaro was de laatste keer een ramp, want zijn koi die aangeboden werden waren prijs/kwaliteit volledig uit de maat, en ik heb dan ook wijselijk gepast. Ik begrijp dat, als ze denken om deze koi voor deze prijzen te kunnen verkopen, ze dit moeten doen, maar ik heb ook gemerkt dat er geen enkele opensales koi verkocht werd. Ben benieuwd of ze buiten de vele tosai die zullen aangeboden worden, ook nog nisai zullen aanbieden, want de tosai interesseren me niet echt...

Zijn er echter handelaars die een box tosai willen laten selecteren, dan ben ik natuurlijk altijd bereid om dit even te doen. Enfin, terug naar de orde van de dag. Gisteren zijn er dus een groot aantal koi opgehaald, en ik zal ze even op een rijtje zetten.

Eerst en vooral was er deze sanke van Momotaro die behoort tot de 10 koi die later op het jaar zullen bekeken worden, en waar een kleine wedstrijd is aan verbonden.

Dan was het de beurt aan 2x Taniguchi kohaku, die dit jaar een mooie sprong voorwaarts hebben gemaakt. Deze heb ik als tosai aangekocht in februrari 2013, en zonder bijzondere verpleging is dit het resultaat: Kohaku 1302045 en kohaku 1302040

Altijd mooi om een kleine update te zien, met andere woorden, toen ik ze aangekocht heb:
/kohaku 1302045 in 2013
/kohaku 1302040 in 2013.

Ik had toen een bepaalde zaterdag georganiseerd om deze taniguchi kohaku te bespreken met de mogelijkheid van de deelnemende klanten om een koi naar hun keuze uit te zoeken. Zoals je kan horen op het filmpje is de eerste kohaku de keuze van Polleke en de 2de kohaku was de keuze van Martin.

Johnny was voor de eerste keer bij Interkoi en hij was de persoon die het hoogste bod had gedaan op de showa van Momotaro. Nu weet ik niet meer of ik deze gemeten had, maar ik dacht dat het 41 cm was.

Ondertussen waren Naomi en Pascal ook even langsgekomen om naar mijn laatste karashigoi te komen kijken. Een mooie gelegenheid om ook enkele andere koi te laten zien, waar ze eventueel interesse in hadden.

De shiro utsuri van Momotaro blijft me verbazen en de 2 tosai die ernaast zwemmen doen het bijzonder goed. Ik persoonlijk vind het bijzonder vreemd dat ik deze shiro, of eigenlijk een showa zonder hi, niet aan de man kan brengen. Altijd indrukwekkend, altijd spontaan, geweldig in de vijver want het karakter is abnormaal sympathiek in de vijver, maar geen interesse…tja, wat moet je daar op zeggen….

Een laatste mukashi ogon met enkele tancho. Even afwegen welke koi het definitief wordt, (terwijl ik het antwoord al kende) en zoals verwacht ging mijn laatste karashigoi mee naar zijn nieuwe bestemming.

Zal ik me dan toch gaan specialiseren in éénkleurige koi, want die werden allemaal verkocht !!! Neen hoor…ik zie ze graag, daar niet van, maar genoeg is genoeg….Mijn liefde zal toch altijd naar de go sanke groep gaan, enkele uitzonderingen daargelaten.




Reacties