De eerste koi gaan naar huis.

De eerste koi gaan naar huis.Door de één of andere duistere reden heb ik dit jaar geen goed gevoel wat betreft de koihandel…maar dat is eigenlijk een goed teken.

Ik maak me altijd zorgen in het begin van het jaar, dat komt vermoedelijk door de enorme berg werk en verantwoordelijkheid dat er zit aan te komen, maar gewoonlijk lost zich dat op en wordt mijn ongerustheid weer omgebogen naar goede resultaten.

Of zich dat dit jaar weer openbaart zal ik moeten afwachten, maar ondertussen waart de schim van ongerustheid nog altijd rond.

Dit gevoel maakt echter plaats als we de geweldige vijver met een 12-tal koi gaan controleren na hun aankomst. Gewoonlijk openbaren problemen zich na een 10-tal dagen,maar deze prachtdieren kunnen niet verbloemen hoe aantrekkelijk ze zijn.

Het is gewoon een lust om ze even te controleren en in een bowl te zetten. De bloedstollende kohaku had bij aankomst een serieuze slijmlaag ontwikkeld, maar ondertussen is dat al grotendeels opgelost. Wat een kanjer….

De Rudy wou perse zijn showa even in de bowl zien en meten. Misschien een babychampion orakelde hij, en misschien heeft hij wel gelijk. Hij was bijzonder blij met de winst van zijn kerstcadeau. Je zou minder….

35 cm was deze showa ondertussen maar of ie geschikt is om tot babychampion gekroond te worden weet ik niet. Misschien toch meenemen naar de show !

En dan de door iedereen op handen gedragen showa van de eeuwige criticaster… een kleine ontsteking tijdens het transport moest verzorgd worden. Maar bekijk die schoonheid…

Johan kwam naar zijn sanke kijken. Zijn enthousiasme is legendarisch…maar bekijk even het huidje van deze sanke, kan het nog harder blinken en stralen….ik vrees van niet.

Ondertussen blijft de roep naar de overblijvende jumbo aanhouden en willen deze ook nog even in een bowl zien. De lust tot kopen staat in hun ogen te lezen, maar ze moeten nog altijd het stapje naar aankoop zetten.

Er zijn er trouwens nog maar 3 over van het aanbod. Verkopen is plezant, maar ze mogen ook nog een jaartje blijven zitten. Te mooi om naar te kijken.

De kindai showa oogst in principe het meeste succes. Nu is een koptekening zoals bij deze kindai ook moeilijk in werkelijkheid te bewonderen en als je de koi in de bowl ziet is overdreven enthousiasme geen overdaad. Ze is en blijft de moeite om te bekijken.

Bovendien is ze nu al 74 cm en de volgende 10-15 cm er verder aan borduren zou in principe geen probleem mogen zijn. Als je nu de body er nog aankweekt dan zit je gebeiteld, en die body komt, maar dat kan je enkel voelen als je de showa in je handen voelt.

Een meesterlijke showa in de maak en ik zou het dan ook een geweldig vinden moest deze showa goed kunnen begeleid worden zodat een Wakana prestatie nog eens zou kunnen worden geëvenaard.

De twijfelaar mankeert alleen de twijfel. De rest zit goed in mekaar. Qua body, uitstraling en potentiële 85 cm jumbo is er niets aan te merken en wat ik zie doet me meer en meer geloven in de toekomst.

Ze heeft sumi nodig om een extra duw in de goed richting te krijgen, en dat zit er aan te komen. In hoeverre dat er zal opkomen zal enkel de toekomst kunnen uitwijzen, maar de balans slaat op dit ogenblik positief door.

Ondertussen krijg ik het bericht binnen met de vraag of ik een filmpje van de vijver met “zijn sanke” wil maken en of de vijver het goed doet. Dan maar een filmpje gemaakt en oordeel zelf.

Met de vraag of ik ze ook gemeten heb moest ik echter negatief antwoorden, want dan heb ik andere hulpmiddelen nodig en ik dacht dat meten van een jumbo van 70 cm niet nodig was. Ze straalt al genoeg eigenschappen van jumbo uit.

Ondertussen zijn we plannen aan het maken voor het zomerseizoen, en de vraag wat we gaan doen met “de kleintjes” die niet verkocht zijn. Om even te illustreren wat de bedoeling is, hebben we de nog niet verkochte, en tevens de betere tosai in onze ogen even even in een bowl gezet.

Dat gaf ons het plan om de betere tosai die overblijven een extra seizoen in de opgroei te houden samen met de betere niet verkochte tosai in de andere opgroei.

Het zullen dan maar een kleine aantal tosai zijn, misschien een 20-tal die een mudpond ter beschikking zullen hebben in de zomer. Natuurlijk gaan we deze ook proberen te verkopen, want alles bijhouden is helaas onmogelijk.

Volgende week donderdag gaan we alle tosai in opgroei 1 fotograferen en filmen. Een dagje genieten, evalueren en tegelijkertijd controleren. Daarna kunnen ze nog een aantal weken verder blijven ontwikkelen totdat de verkochte opgehaald zijn en de niet verkochte terug naar Arendonk zullen komen.

Ondertussen werden de 3 koi gebowld die naar hun nieuwe thuis gingen. Een ontlasting van verantwoordelijkheid is altijd meegenomen, want de winterperiode heeft zo zijn nadelen.

Alle 3 deze koi werden gekocht op de Narita event verleden jaar. Die ginrin goshiki…jongen wat een schoonheid, en dan de ontwikkeling van die showa …superdeluxe. Allebei bekwaam om in te zetten op de show…maar ik mag het niet…en wees niet ongerust, de temperaturen van de vijvers werden nauwkeurig aan elkaar afgesteld….

Als laatste, maar dan ook als allerlaatste heb ik een showa uit de winterafdeling in de bowl gezet omdat ik verbaasd was van haar evolutie. Het wordt een kanjer van een showa. Enkele maanden zonder eten doet geen afbreuk aan de body zoals je kan zien, en deze zit al vanaf december zonder eten !

Ik ben vandaag aanwezig van 9.30 uur tot 11.00 uur, niet later, want ik heb familiale verplichtingen die ik moet nakomen.

Reacties