De kop is er weer af.

De kop is er weer af.Na een reis van 18 uur zonder slapen ben ik weer op bestemming…niet getreuzeld want er is werk voor de boeg.

Vliegtuigje in , vliegtuigje uit, Shinkansen in, Shinkansen uit en we zijn weer waar we moeten zijn. Mijn eerste taak gewoonlijk is de koi gaan zoeken van klanten die uit de 1500 Ton vijver zijn gekomen, en die ik nog niet gefilmd had.

Altijd spannend als het meevalt, maar vandaag kreeg ik een kleine tegenslag te verwerken. Een kohaku die bijzonder hoog op mijn verlanglijstje stond heeft het niet overleeft. De foto geeft het bewijs dat ze daadwerkelijk is overleden.

Het zijn van die dingen die kunnen gebeuren, en hier is totaal niets aan te doen. Het was bovendien dan nog eens de duurste kohaku die ik december 2015 had aangekocht, en ik denk één van de duurste ooit.

Nu kan je zeggen dat de prijs er niets mee te maken heeft, akkoord, maar dan doet het toch dubbel zeer. Ik zeg dit nogmaals om er op te wijzen welke risico er zijn om koi te laten zitten in Japan. Het is de laatste 2 jaar volgens mij niet meer gebeurd, maar toch komt het nog hard aan, en zeker voor de eigenaar.

De bepalingen omtrent het verblijf in de mudpond is in ieder geval goed omschreven, dus daar is niet veel meer tegenin te brengen. Toch nog een ode aan deze prachtkohaku die niet meer is. Dit filmpje heb ik nog gemaakt in maart van dit jaar....eeuwige zonde.

De overige koi was een moment van glorie. Alledrie de koi die ik nog moest filmen, hadden het bijzonder goed gedaan. Ik zet ze even op een rijtje.

De meerstaps sanke nu ocharme 26 maanden is uitgegroeid tot een flinke kluitenbreker van 69 cm., een paradepaard voor de toekomst.

De showa van Johan deed wat van haar verwacht werd volgens mij. Dit was de blikvanger van Ben, want hier had hij een zwak voor. Deze showa is 28 maanden en heeft iets meer body gemaakt dan lengte, maar kijk vooral naar de toekomst !

De sanke van Patrick behoeft volgens mij niet veel uitleg. Buiten de klasse is ze momenteel nog maar 16 maanden en 56 cm. Het is echter niet alleen de grootte die belangrijk is, maar wel het vervolg wat je aan deze sanke kan breien.

Niet alleen de sanke trouwens, want ik vind ze alle 3 meer dan behoorlijk ontwikkelt. Kan je nog meer verwachten ? Ik denk het niet…

De showa van Johan hoorde bij de koi die ik normaal nog moest bowlen, maar die was pas vorige maand gebowld, dus dan hebben ze liever dat die niet meer gebowld wordt. Ik laat haar toch nog even zien, want hier had Adam dan weer lovende woorden over.

Zo, dat was mijn werk voor vandaag. Ik heb nog enkele films gemaakt waar je kan naar kijken, en morgen ga ik eventjes terug naar Momotaro. Ik heb een koi voor een klant gespot die een opdracht heeft meegegeven, maar omdat ze pas gegeten hebben mocht er niet gebowld worden. Morgen dus terug.

Ik heb wel een filmpje vanop afstand gemaakt, en dat wil ik jullie niet onthouden. Ze is niet de grootste, maar wel de betere die er rondzwom in mijn ogen, maar dat kunnen we morgen beter bekijken.

Een overzichtsfilmpje van een aantal vijvers heb ik aan elkaar gelast, met nog een glimp van Lion Queen die ooit betere dagen heeft gekend. Ze wordt oud en je kan het eraan zien.

Het filmpje van de 1500 ton vijver zullen misschien velen gezien hebben, maar niet iederen is FB minded, dus ook nog even hier in het verhaal.

Wat staat er morgen op het programma ? Normaal even terug naar Momotaro, en daarna naar Taniguchi als die al terug is van de ZNA show om de azukari daar te bekijken.

Slaapwel…

Meer afbeeldingen

Reacties