De mooiste kohaku ooit: Loulan

De mooiste kohaku ooit: LoulanDit is een nieuwsitem ooit door Rini geschreven, maar toch de moeite waard om te herhalen na enkele jaren.

Hiermee wil ik terugkomen op het feit dat het shiroji van zeer groot belang is in Japan, en dat het shiroji kan beschouwd worden als een patroon als de koi groot genoeg is. Om die redenen heb ik enkele koi aangekocht die ook van een bijzonder goede huidkwaliteit zijn, en waar het wit in principe de koi maakt.

Als voorbeeld neem ik deze kohaku van Taniguchi. Deze heeft ook die goede huidkwaliteit, en een vergelijkbaar patroon. Of deze sanke die onlangs verkocht werd. Het laat je door een andere bril naar koi kijken. Ik heb deze dan ook bewust aangekocht, met de wetenschap dat ze moeilijk zouden verkocht worden.

Om over shiroji nogmaals te spreken, laat ik ook nog even deze Yondan Kohaku zien van Taniguchi. Gekocht als tosai, en nu een 70 cm grote schoonheid waar je ogen pijn van doen als je het shiroji bekijkt. Het is ook daarom dat ik Taniguchi een goede kweker vind. Maar laat ons nog maar eens genieten van de schrijfkunst van Rini, we missen het al lang genoeg.

Loulan (of ook wel genoemd Loran) was een fenomeen. En eigenlijk is ze dat nog wel. Loulan was een volslagen unieke koi, waar geen andere Nishikigoi mee kon wedijveren. Zij was de enige kohaku die de All Japan Koi Show twee keer won: de 22e editie in 1990 toen ze 82 cm lang en 14 jaar oud was en de 24e editie in 1992. Ze was toen maar liefst 16 jaar, een leeftijd waarop de meeste koi hun beste tijd achter de rug hebben.

Loulan was toen uitgegroeid tot 86 cm wat in die tijd een gigantisch formaat was. Ze werd door Rinko Magazine, het toonaangevende Japanse koimagazine, uitgeroepen tot beste kohaku aller tijden. In de historie van de All Japan Koi Show, teruggaand tot de start in 1968, heeft geen enkele kohaku ooit deze mijlpaal bereikt.

Ogawa Koi Farm op Kyushu Eiland was de kwekerij waar zij in 1976 uit de Tomoin bloedlijn geboren werd. Extreem selectieve culling leidde uiteindelijk tot koi met een superwitte shiroji. Het was het handelsmerk van Ogawa uit die tijd.

Dat superwitte shiroji gecombineerd met een fantastisch fukurin was een van de kenmerken dat haar zo speciaal maakte. Het is een cliché om het wit op een kohaku sneeuwwit te noemen. Maar in het geval van Loulan zijn de kenners het erover eens dat er nimmer een wittere shiroji op een koi is aangetroffen. De spectaculair ingeplante, diep kersenrode hi-platen creëerden daardoor een verbluffend contrast op haar bevallige lichaam. Hoewel zij een brede kop had, lijkt deze smal en spits op de foto, omdat haar majestueuze lichaam vanaf de schouder enorm uitbulkt.

Nog vaak worden foto's van Loulan gepubliceerd als een standaard van hoe mooi een kohaku kan zijn. Ze is ontegenzeggelijk niet alleen Japans beroemdste koi, maar ook een all time favorite van koiliefhebbers over de gehele wereld.

Na haar overwinning in 1992 werd zij voor veel geld aangekocht door Sakai FF om te dienen als oyagoi.
Echter, het nakomelingenschap van Loulan was van een teleurstellende kwaliteit, wat aangeeft dat de mooiste ouders niet altijd de beste nakomelingen opleveren (zeg ik ook wel eens tegen mijn kinderen!).
Kort na een tweeede kweekpoging stierf dit icoon aller kohaku.

Rini Groothuis

Postscriptum.
De naam Loulan is afkomstig van een préhistorische stad. Volgens een Chinese legende bestaat er een oude stad in het noordwesten van China, waar haar inwoners in opperste beschaving en diepste harmonie met elkaar leven. De stad is van een schoonheid, die elke beschrijving tart. In het centrum staat een paleis waar onmetelijke macht verworven kan worden als men erin slaagt de plek te bereiken waar dit geheim wordt bewaard.

De stad is alleen zichtbaar voor degenen die dat zicht als hemels geschenk ontvangen hebben en gelijktijdig spiritueel verbonden zijn met de stad. Men moet een zuivere geweten hebben en de juiste beslissing op de juiste tijd nemen om een kans te krijgen de stad te aanschouwen. Echter, het pad ernaar is bezaaid met voetangels en klemmen en tot dusverre is niemand erin geslaagd om de stad te bereiken...

Reacties

10 reacties tot nog toe

Jammer dat Rini zich niet meer bezig houdt met deze activiteiten, wat kan hij dit toch mooi verwoorden.

Leo on 30/04/2013 08:08

Lap, hij krijgt het weer voor elkaar, onze Rini. Ik doe hier iedere dag mijn uiterste best, inclusief taalfouten, en als hij een stukje schrijft, dan tel ik weer niet meer mee... :)

Maar de waarheid mag gezegd worden. Hij is onnavolgbaar in schrijfstijl.

luc on 30/04/2013 08:28

Tja Luc het is inderdaad zo dat Rini een eigen schrijfstijl heeft, en niet alleen op schrift maar ook als verteller.
Maar de dagelijkse nieuws items worden door ons ook zeer op prijs gesteld, met of zonder taalfouten ☺, en dat dan iedere dag.
De Yondan Kohaku is inderdaad een prachtige koi.

Jent on 30/04/2013 09:26

hallo, ik zag hier laatst een filmpje van oltimers langskomen op de site van interkoi.Volgens mij hoort dit filmje er ook bij aan het einde van een momotaro bedrijfsfilmpje

ik weet niet of ik deze mag plaatsen

dit is het filmpje

groetjes Arjan.

arjan on 30/04/2013 12:03

waarom niet Arjan, dat is de promotiefilm van Momotaro, en is al eens in het nieuws geplaatst, maar een tweede keer kan geen kwaad.

De meeste van deze mensen ken ik eigenlijk wel. Het zijn mijn concurenten uit het oosten....de vele wijzen zou ik niet zeggen, want ze maken alles veel te duur.


luc on 30/04/2013 13:33

Maar Luc toch , je moet je niet bedreigd voelen door de schrijfwijze van Rini . Jullie vertellen gewoon anders jij meer informatief en Rini meer in roman vorm.
Schrijf maar gewoon verder .

Johan on 30/04/2013 22:51

Hoi Arjan en Luc, toch twee bedenkingen bij het promotiefilmpje van Momotaro, als ik even mag:
1) De chauffeur van die onbenullige oldtimer is in mijn ogen een sukkel die nog veel kan bijleren (van mij), onder meer voor zijn eigen veiligheid rechts van de weg gaan rijden . . . :-) :-) :-). Ik zie daar trouwens ook een ouwe BMW die, in vergelijking met mijn machine, het tonen en het vernoemen niet meer waard is . . .
2) Als ik de beelden van die koiveilingen zie, dan krijg ik de neiging om te kotsen (voor onze Nederlandse vrienden: te braken, over te geven), al was het maar omwille van de torenhoge prijzen die er voor onze koi hier in de lage landen uit voortvloeien.
Tja, de harde wet van vraag en aanbod, en kapitalisme ten top. Die Japannerkes weten wel van wanten, en wij Europeërkes ons maar laten doen, nietwaar!

@ Johan,
En in welke vorm ik dan Johan? Voel mij hier serieus gepasseerd hoor!

Martin on 01/05/2013 00:37

Maar Martin toch, misschien à la Herman Brusselmans !! :):)

Johan on 01/05/2013 08:18

Hahaha Johan , ik dacht meer aan nen Jean-Pierre Van Rossem! Zot van snelle wagens en kon het vroeger ook goed uitleggen...

kurt on 01/05/2013 10:08

@ Johan en Kurt,

Brusselmans en Van Rossem, wauw, altijd al mijn favorieten geweest . . .
And now back to koi business!

Martin on 01/05/2013 23:44