De sakai veiling.

De sakai veiling.Het was een heel gedoe bij de veiling, meer dan 300 koi zouden geveild worden. Dat beloofde, maar het verliep van een leien dakje. Bandwerk heeft er niets tegen.

Ik had echter weinig biedingen lopen, want blijkbaar er is weinig animo van de mensen voor goede sakai koi. Momotaro daarentegen is een ander verhaal.

Ik zou er niets om geven om de goede koi van Sakai in te kopen, maar om ze in mijn etalage te zetten, daar heb ik ook geen interesse in. Ik zal zien of ik volgende keer nog een Sakai veiling zal bijwonen. Het hoeft voor mij echter niet, want ik ben absoluut tevreden met mijn Momo’s.

Over de kwaliteit ga ik niet redetwisten, maar als je ziet wat mogelijk is, dan denk ik dat ik toch weer de juiste beslissingen heb genomen.

Een overzichtsfilmpje heb ik wel gemaakt. De cameraman van dienst was Johan, waarvoor ik heel dankbaar ben.
Met bloed zweet en tranen hebben we echter 2 prachtvissen op de kop kunnen tikken. Als je deze kohaku enkele spaarzame foutjes vergeeft, zie je eindelijk eens waar de top van kohaku naartoe gaan.

Deze huidkwaliteit, perfecte beni en alle pluspuntjes die er nog bijhoren, maken van deze kohaku een mogelijke topper.
Kohaku KO-V17-10257


De tancho heeft een licht rood oogje, maar geloof me, als ze dit niet had, had je ze ook niet aan kunnnen kopen, want dan gaat ze enkele malen over kop. Beide koi staan al op de website, en getuigen van grote klasse.

Tancho TA-V17-10401

Ik heb de beide jongens hun plezier laten hebben met het bieden, en geloof me ze hebben de spanning gevoeld toen ze hun handje in de lucht mochten steken. Een unieke ervaring, en dat hebben ze verdiend, want ze hebben me goed geholpen deze reis.

Ben zorgde voor een mooi exclusiefje met Narita San toen hij een kohaku aan het omtoveren was in een sanke en een showa. Geniet er mee van

Om je nog even te laten zien hoe het eraan toegaat, heeft Johan nog een paar filmpjes gemaakt van het bieden, waarvan ik een compilatie heb gemaakt.

Darren heeft ook 2 koi op de kop kunnen tikken, maar Tjaard moet echter met lege handen naar huis, maar zijn geldbeugel is gelukkig nog gevuld…

Het is mij ondertussen wel welletjes geweest deze reis, want het was niet de bedoeling om zoveel te investeren. Morgen heb ik een vrije dag ingepland.
Ik ga naar Momotaro, en ga proberen de koi die nog in de opvangvijvers zitten te spotten.

Zoals verwacht kan ik ze helaas niet in een bowl zwemmen, want ze hebben de eer gehad in de 1500 Ton vijver hun vakantie te mogen doorbrengen. Een eer is het misschien wel, maar om ze nu nog te spotten zal een ander verhaal zijn.

Zelfde verhaal bij de andere dealers, de koi zijn nog niet boven. Taniguchi gaan we zaterdag nog doen. Er schijnt een soort opensales te zijn. Afwachten maar wat dit is. Indien ik de koi kan bowlen die er nog zitten, dan zal ik dit zeker doen. Spannend…maar dat is het de hele week al.

Reacties