De vijver van Marie-Rose.

De vijver van Marie-Rose.Het is zo eens wat anders, de vijver van een vrouwelijke koiliefhebster in plaats van al die vijvers van mannen.

Er zijn niet zoveel vrouwelijke vijvers…blijkbaar ligt de grootste interesse van vijvers van koi toch bij de mannen.

Gewoontegetrouw breng ik de koi van Martin en Marie-Rose zelf naar hun toe. Het is altijd een beleving om bij hun aan te komen en zoals gewoonlijk was Martin bezig zijn tuin te verzorgen.

Het blijft een mooi gezicht, en het is niet verwonderlijk dat je steeds gepakt wordt door de bijzonder grote jumbo koi die in deze vijver rondzwemmen.

Laat ons een kijkje nemen

In dit geval heb ik voor de verandering eens Marie-Rose in de kijker gezet. Zij is meer gefascineert door het kleinere spul. Kan je ze dit kwalijk nemen ? Neen, want het probleem is opgelost door de beschikking te hebben over 2 vijvers.

De oudere garde hebben wat van hun charme verloren, maar de jongere garde zag er nog fris en jeugdig uit. De nieuwe generatie dient zich aan.

Natuurlijk ken ik bijna nog alle koi aanwezig, want ik heb ze tenslotte, op enkele uitzonderingen na allemaal zelf uitgekozen.

Klinkende namen zoals Daishiro en Wolverine zullen bij velen de bel nog doen rinkelen. Ze zijn al serieus op ouderdom, en qua body massa mogen ze de strijd met de oyakoi in Japan aangaan. Het is een “blast in the past”, want je herbeleeft de story van Interkoi…

Ik kan me geen vijver herinneren waar koi deze massa hebben gekregen zoals deze koi, en daar mag hij trots op zijn. Ouderdom heeft ook zijn schoonheid, maar die schoonheid ligt in de herinneringen en die moet je koesteren, want iedere koi heeft zijn leven en zijn verhaal.

Deze 3 koi moeten de wimpels gaan dragen en ik ben benieuwd welke evolutie ze nu weer gaan doormaken. De lat ligt iets lager dan de vorige, maar ik zie hier toch nog enkele kleppers rondzwemmen die voor verrassingen kunnen zorgen.

Ik zie de mannelijke sanke van Momotaro die een enorme uitstraling geniet, en zever nu niet over body, want qua body moet deze niet onderdoen voor geen enkele vrouw….wat een explosie van kleur en kracht…

De kindai showa van Dainichi mag er ook zijn en zo kan ik er ook nog een paar opnoemen. De vijver oogt gezond en verzorgd zoals altijd en het mannetje dat de verzorging doet is nog altijd alert en goed ter taal.

Martin heeft enkele malen met shows meegedaan. Soms met bijzonder veel succes met grandioze prijzen. Verleden jaar nog op de show in Nieuwegein met zijn Jumbo Champion prijs. Er werd nog smalend gezegd dat het de prijs was omdat het de grootste chagoi was en niet omdat het de beste was, maar dat is pure jaloezie. Zelden heb ik een mooiere chagoi gezien dan die van Martin, en grootte had hier niets mee te maken.

Ze zwom er trouwens bij en zo te zien was ze nog enkele centimeters gegroeid. Dan is ze niet meer de mooiste, maar straks ook nog eens de grootste...

Het deed me deugd om deze vijver weer in alle glorie terug te zien…


Meer afbeeldingen

Reacties