De wederopstanding van een legende.

De wederopstanding van een legende.Na maanden “out” te zijn geweest, enkele zware operaties te hebben ondergaan, is hij terug boven water gekomen.

Ze hebben hem goed opgelapt, 16 kg lichter en nog steeds strijdvaardig. Het enigste dat ze vergeten zijn, is zijn mond wat dicht te naaien, zodat hij zijn markante opmerkingen nog steeds kan neerpennen, of een goede discussie niet uit de weg zal gaan.

Het doet echter goed om hem terug te zien op het strijdtoneel, te midden van zijn begeerde hobby, de koi. Martin is het niet altijd eens met mij, en dat mag…

Of zijn opmerkingen altijd relevant zijn of op mij van invloed zijn is een andere vraag, maar een eigen mening mag je zelf hebben, maar mijn bolleke staat nog stevig om mijn schouders, en om die om te praten moet je ook uit een hard gesteente komen.

Hij is het totaal niet eens met mijn “showpolitiek”. Als je naar een show gaat, ga je om te winnen, anders moet je niet gaan. Ik kan hem daar gedeeltelijk in volgen, maar ik zit zo nu eenmaal niet in mekaar.

Ik heb in het leven teveel meegemaakt om me te laten verleiden tot het hoogst prestigieuze, namelijk winnen op een show. Natuurlijk win ik graag en als ik meedoe dan zet ik bijzonder goede koi in, maar meer om aan de mensen te laten zien, dan werkelijk een prijs te winnen.

Ik hecht er meer waarde aan om kennis te maken met mijn klanten in die regio en aan de koikenners een aantal koi te laten zien die de toekomst in zich hebben om goed te worden, niet om goed te zijn.

Het is echter een discussie zonder einde, en zodoende hebben we maar een aantal koi gebowld, zoals ik ieder jaar doe om aan de mensen te laten zien wat de mogelijkheden zijn met goede koi die doen waar ze voor aangekocht worden, namelijk jumbo worden met goede kwaliteit.

Dat niet alles rozegeur en zonneschijn is, is evident, maar het is niet goed om enkel de minder goede dingen te zien, en om de fantastische resultaten te negeren. Ik heb Martin er zelfs op betrapt dat hij “iets posifief” zegde…het 11de wereldwonder.

Maar iedere vogel zingt zoals hij gebekt is, en oude knarren kan je niet meer veranderen….

Wel sta ik telkens verbaasd over de goede resultaten die geboekt worden met de koi. Het zijn stuk voor stuk juweeltjes waar hij zeker trots op mag zijn. Helaas moet ik horen dat het “zijn vijver” is die het gemaakt heeft, en daar heb ik het dan wat moeilijker mee.

Het is inderdaad zijn vijver, maar het is mijn kunst om goede koi te kopen die dit kunnen verwezenlijken, want hier wordt iets te licht over nagedacht. Alle ingrediënten moeten aanwezig zijn om tot een resultaat te komen zoals je dadelijk in de filmpjes mag zien.

Ik mocht maar 3 vissen bowlen, maar ik zou ik niet zijn, als ik niet meer overredingskracht en karakter zou hebben om hier niet te veel aandacht aan te schenken….

Laat ons beginnen met zijn nieuwe aanwinst, de prachtige shiro utsuri van Omosako die ongetwijfeld alle ingrediënten heeft om uit te groeien tot een prijsbeest. Sommigen zijn liever meer sumi, anderen zien liever veel shiroji, maar niets kan van deze shiro een lelijke shiro maken. Ze was trouwens ook verkozen in Japan tot de beste shiro van de Omosako Cup Challenge…

Een man van 75 cm doet alle harten sneller slaan. Het is één van de populairste sanke die ik ooit heb gekocht, tenminste aan de reacties van de meeste mensen te horen. Hij is inderdaad ook bloedmooi.

Een sanke om van te watertanden is deze sanke van Sakai. Helaas is het geen groeier en dat valt iets of wat tegen. Ze heeft alles wat ze moet hebben, huidkwaliteit, bouw, sumi op de juiste plaatsen, alleen zou ze 10 cm groter moeten zijn. Ze is nu ongeveer 73 cm, dus heeft ze niets in lengte gewonnen….eeuwige zonde.

De kohaku zonder broek noemt hij oneerbiedig deze buffel van een kohaku met de body van een sumi worstelaar. Natuurlijk heeft ze foutjes, want als je een kohaku zoals deze moet kopen zonder foutjes, dan moet je even naar de bank lopen om een lening aan te vragen.

Een pracht van een chagoi. Meten was moeilijk, maar ze vulde heel de bowl van 95 cm diameter. Laat ze dan 89 cm zijn, dan boet ze nog niet in aan klasse. Loupe zuiver, geen enkel shimieke te vinden, blinken als een spiegeltje met een netpatroon om van te snoepen. Is er nog iets dat je meer kan verlangen van een chagoi !

De Ueno showa is bezig aan zijn opmars. Ze heeft wat last van iets, want ondanks het feit dat ze er goed uitziet, zijn er puntjes van aandacht. De huidlkwaliteit laat wat te wensen over, ze heeft duidelijk wat aanpassingsproblemen die nog niet opgelost zijn. Hier moet je helaas nog 3 jaar geduld mee hebben, maar dat is toch het mooie aan de koihobby of niet ?

Deze kohaku van Sakai met de naam Indian Runner, heb ik wel gemeten. Ze is 85 cm, en Rudie die in de loop van de namiddag nog bij mij was herkende de koi onmiddellijk. Ik ben vergeten er over door te praten en ik weet dat Rudie niet graag reageert, maar misschien kan hij het verhaal voor één keer toch eens vertellen in de reactie van het nieuwsitem…

Dit is zijn beste aanwinst waren zijn woorden. Zuivere kohaku, niets op aan te merken, en inderdaad een goede aanwinst als je prijs/kwaltiteit gaat vergelijken, maar…..

Is het dit wat je altijd hebt gewild ? Jumbo van 85 cm ? Deze wordt dat niet hoor!!! Dat is toch eens een onderscheid dat mensen moeten leren maken. Je maakt niet van iedere koi een jumbo van 85 cm. Dromen zijn bedrog, zingt Marco Borsato, en daar moet je eens over nadenken.

Zo, dat waren de 3 viskes die ik heb mogen bowlen, hahahaha….Het was echter plezierig om mijn goede vriend Martin terug in goede gezondheid te zien, en dat is het enige wat telt. Zijn mondje en zijn pikante schrijfstijl zullen we er maar bij nemen.

In de loop van de namiddag kreeg ik nog het onverwachte bezoek van Rudie, zowat de tegenhanger van karakter van Martin. Hij weet hoe moeilijk het is om goede koi te kopen. Hij weet hoe de vork aan de steel zit. Hij heeft respect voor wat ik doe en hij begrijpt het helemaal….

Het is daarom ook plezierig om enkele koi te bowlen en te laten zien, gewoon voor de gezelligheid en om te genieten van één van de mooiste hobby’s het bewonderen van de schoonheid van koi.

Volgens Rudie een tategoi op de lange termijn, en dan moet ze nog waarmaken wat er van verwacht wordt. Ik ben het volledig met hem eens, maar zoals ikaltijd zeg…zekerheid is er niet, en het woord tategoi neem ik zelden in de mond…

De toekomst in een blauwe bowl. Meer zeg ik er niet over, want de rest moet je zelf invullen. Dit zijn de koi die Martin nog zou moeten kopen om zijn oude bestand te vervangen…Ze heeft alles in zich om het waar te maken…

Heerlijk genoten van enkele “anciens” die ik aan de straatstenen niet verkocht krijg. Om het op zijn Frans te zeggen…”dommage”, want je weet niet wat je mist. Showkampioenen…neen hoor, maar wel bijzonder goede koi, en daar doe ik het voor, ondanks de bittere verwijten van Martin…

Een kohaku van Chagall die sinds haar aankoop een minder goed mudpondjaar heeft gehad, en er slecht aan toe was bij haar aankomst. Zonde, want ze was beloftevol….

Ondertussen is ze vrij goed opgeknapt en moet ik ze terug in conditie brengen om ze aan de man te brengen. Wie gelooft in Sakai en weet hoe duur goede sakai zijn, zou deze kohaku toch eens in ogenschouw moeten nemen….

Zo dat was het hele verhaal van gisteren in een notedop.






Meer afbeeldingen

Reacties