De witte magoi

De witte magoiHet is een bewogen week geweest. Ik heb alles nog niet goed kunnen verwerken, want als je thuiskomt zitten er een aantal kinderen en kleinkinderen te wachten, zodat tijd een relatief begrip wordt, die je altijd te kort komt. In de loop van de week die nu volgt, zal ik in ieder geval alles gaan updaten.

Toen we van Niiagata naar het Zuiden reden, kwamen we op een bepaald moment bij een wegrestaurant een kaart tegen van een meer, lake Biwa genaamd, waarvan je op de foto een voorbeeld ziet. Interessant om dit verhaal even te vertellen. Ik moet dit echter even in het Engels doen, want ik heb geen andere informatie. Als ik het lief aan Noëlle vraag echter zal ze dit straks wel even in het Nederlands vertalen, daar ben ik zeker van. Hier is het verhaal:

The man who is credited with having the greatest impact on sanke appearance in recent history is Toshio Sakai, born in Niigata Prefecture, but currently based in Isawa, Japan. His father originated the famous Niigata koi farm known as Matsunosuke (Maht-suh-noh-skeh). When the father died, the farm was passed on to the oldest son as is the tradition in Japan. Toshio decided to strike off on his own and start his own breeding facility. As he struggled to succeed, he noted that while many of his competitors were trying to breed bigger koi, progress was slow and the results mixed.


I've been fortunate to meet Mr. Sakai, and according to a story told over dinner one night, he and his foreman, Mr. Igarashi, went to Lake Biwa, which is near Kyoto, and line caught a huge magoi, or native carp. They kept it alive and brought it home to Isawa where they used it to breed with their sanke brood fish. Native carp grow to be quite large in Japan, and Sakai hoped to breed size into his baby fish. After the first attempt, only one of the fry survived, but the following year was successful. The best of those that made it were kept for koi-to-koi breeding. Eventually, Matsunosuke sankes came to dominate the market. The beni on them tended to be persimmon (orangish) in nature and the sumi patterning to somewhat resemble freckles. The typical body shape back then was very much like that of a torpedo. As Sakai continued to improve his bloodline, however, the beni took on a deeper red and the sumi became more pronounced. The bodies of his sanke are now much fuller as well. Today, virtually every breeder in Japan who produces sankes utilizes Sakai's bloodline. (om alle misverstanden weg te halen, we praten hier over Toshio Sakai en niet over Sakai SFF uit Hiroshima. De namen worden wel hetzelfde geschreven maar de uitspraak is anders. Sakai SFF = Hill Well of bron op een heuvel en Toshio Sakai = Sake Well, of sake en bron).

Finally, Sakai's crowning achievement came in 2002 when one of his sankes won the All Japan Show, an annual competition involving 4000+ koi. It's equivalent to the world series of koi where many breeders compete to be number one, but only one can win. For years there had been a rumor floating around the All Japan that the first breeder to produce a one meter gosanke (kohaku, sanke or showa) winner would himself win the equivalent of one million dollars. Sakai's sanke measured one meter + one centimeter. History had been made, but unfortunately for Sakai the rumor was just a rumor.


Verder heb ik nog even een kaart van Japan erop gezet zodat je een indruk krijgt van Japan. Even erbij vermelden dat wat wij koi uit het zuiden noemen, eigenlijk het Westen van Japan is. De detailkaart toont je de afstanden die we afgelegd hebben met de auto en waar we de verschillende kwekers bezocht hebben. Zo krijg je een beter inzicht in de grootte van Japan en waar de kwekers gesitueerd zijn.

Minuma in de buurt van Tokio
Niiagata is duidelijk. De kwekers liggen allen dicht bij elkaar.
De blauwe bol is voor Okoyama en is de thuisbasis van Momotaro
De groene bol is voor Yamatoya met in de buurt Matsue, maar daar zijn we niet geweest.
Op de terugweg van Yamatoya is Takigawa gelegen. Dit is in de buurt van Hiroshima, waar ook Sakai SFF is gesitueerd.


Meer afbeeldingen

Reacties

9 reacties tot nog toe


De man die de eer toevalt de grootste impact te hebben op de sanke van tegenwoordig is Toshio Sakai, geboren in het Niigata Prefectuur, maar tegenwoordig gevestigd in Isawa, Japan. Zijn vader begon de beroemde Niigata koifarm die bekend staat als Matsunosuke (Maht-suh-noh-skeh). Toen de vader overleed, werd de farm geërfd door de oudste zoon, zoals gebruikelijk in Japan. Toshio besloot voor zichzelf te beginnen en zijn eigen kweekfaciliteit op te zetten. Terwijl hij worstelde om te slagen, merkte hij op dat hoewel veel van zijn concurrenten grotere koi trachten te kweken, de voortgang daarvan langzaam ging en de resultaten wisselend waren.

Ik was in de gelegenheid Mr. Sakai te ontmoeten en volgens een verhaal, dat op zekere avond bij het diner werd verteld, zijn hij en zijn voorman, Mr. Igarashi, naar Lake Biwa gegaan, dat ligt vlak bij Kyoto, en daar vingen ze met een lijn een enorme Magoi ofwel inheemse karper. Deze hebben ze in leven gehouden en mee naar huis gebracht in Isawa, waar zij deze koi lieten paaien met hun Sanke kweekkoi. Inheemse karpers worden in Japan vrij groot, en Sakai hoopte deze grootte in zijn baby koi te kweken. Na de eerste poging overleefde slechts een van de fry, maar het daaropvolgende jaar was wel succesvol. De beste van de fry die het overleefde werden gebruikt voor de koi kweek. Uiteindelijk veroverden Matsunosukes sankes de markt. Hun beni neigde naar persimmon (oranje-achtig) en het sumi patroon leek op sproeten. De typische lichaamsbouw was toen vooral de ‘torpedo’vorm. Toen Sakai echter doorging met verbeteren van zijn bloedlijn, werd het beni van een dieper rood en het sumi meer uitgesproken. De lichaamsbouw van deze sanke was nu ook veel voller. Vandaag de dag gebruikt bijna iedere sanke-kweker in Japan Sakai’s bloedlijn.

Uiteindelijk kwam de bekroning voor Sakai in 2002, toen een van zijn sanke the All Japan show won, een jaarlijkse competitie waar meer dan 4000 koi aan meedoen. Deze show is vergelijkbaar met het ‘wereldkampioenschap koi’ waar vele kwekers strijden om de eerste plaats, maar slechts één kan de beste zijn. Jarenlang ging het gerucht rond dat de eerste kweker die erin zou slagen een één meter grote go sanke (kohaku, sanke of Showa) te kweken, zelf het equivalent van één miljoen dollar zou winnen. Sakai’s sanke mat exact één meter en één centimeter (1.01 m). Geschiedenis werd geschreven, maar jammer genoeg voor Sakai was het gerucht niet meer dan dat: een gerucht….

Noëlle on 30/03/2009 07:56

Let aub niet op typefoutjes...

In haast, groet,

Noëlle on 30/03/2009 08:01

Wat een afstanden... hoop dat de snelwegen wel in orde waren :-)
Je bent snel Noelle... toppie!

Ton on 30/03/2009 08:32

De afstanden zijn haast niet voor te stellen, geeft heel goed aan hoeveel km.jullie hebben afgelegd in de voorbije week Luc!

Het verhaal van de witte Magoi is prachtig, had het al eens gehoord, maar toch heel leuk om weer eens te lezen, bedankt voor de snelle vertaling Noelle..

Mvg,
Ingrid

Ingrid on 30/03/2009 08:48

Knap verhaal, prima vertaling.
Deze verhalen geven ons dat gevoel dat koihouden veel meer is dan enkele visjes die zwemmen in onze vijver.

willy on 30/03/2009 12:14

Ha Luc,

Isa had je ook wel mogen vermelden bij het kaartje bij Niigata, hoort toch wel bij de top 3 vind ik.
Verder ben ik het roerend eens met de stelling dat je wel eens wint als maar veel produceerd. Niks te nadelen van Sakai hoor, maar de naam zit natuurlijk toch voor een deel verdisconteerd in de prijs. Zo heb ik van minder bekende kwekers vissen gezien in Niigata die qua prij/kwaliteit beter waren als sakai en zelfs concureren met Danishi. Je moet volgende keer echt eens bij Fujio OOMO (niigata) gaan kijken en vragen naar zijn tategoi huis.
Zo heeft hirasawa waarschijnlijk de meeste vissen, veel goede vissen, maar verkoopt natuurlijk ook erg veel bulk. En misschien is juist dat wel zijn grootste omzet.

Maar natuurlijk heb je ook dit soort kwekers nodig, immers er is afzet voor voor.
GRoeten Huub

huub on 30/03/2009 16:01

Huub, ik wil niet te veel verschillende kwekers in mijn bakken. Ik wil me uiteindelijk bij 3 of 4 kwekers houden, zodat er geen mix moet gemaakt worden van verschillende kwekers. Er zijn voldoende kwekers en zij hebben alle goede vissen, dat is het probleem niet. Het probleem is de goede vissen te mogen zien en er uit te mogen selecteren tegen een aannemelijke prijs. Ik koop bij wie ik me goed voel. Ik koop niet bij kwekers die voorrechten verlenen aan anderen en mij niet willen leren kennen. Welke politiek zij willen volgen is hun probleem, ik heb mijn eigen koers te varen en doe mijn eigen ding. Dan is er nog een spreekwoord dat van goudwaarde is, misschien moeilijk te vertalen, maar dat uiteindelijk toch juist is: Birds with a feather, flock together... zoek de juiste vertaling maar even op.

luc on 30/03/2009 16:55

Het is wel zo dat Momotaro deze sanke binnen 4 jaar tot 101 cm in zijn 1500 kuub vijver wist te laten uitgroeien. Toshio Sakai leverde hem deze vis aan op 80 cm en kon er geen cm meer bij krijgen. Het is dus maar de vraag wie werkelijk recht heeft op de credits van deze GC.

rini on 31/03/2009 00:38

Naar mijn bescheiden mening heb je groot gelijk, Luc (in uw reactie op Huub), zeker ook gelet op het kwaliteitsniveau dat Interkoi nastreeft.

Sorry Huub, maar zoals het Duitse spreekwoord zegt: "In der Beschränkung zeigt sich der Meister" . . . Zoek de juiste vertaling maar even op.

Groetjes,
Martin

Martin on 31/03/2009 23:47