Een memorabele zaterdag.

Een memorabele zaterdag.Wel bijzonder weinig koiliefhebbers vandaag, maar wel een begenadigde zaterdag die tot een gezonde selectie koi leidde, waarvan ik persoonlijk vind dat ze iedere kwaliteitscontrole kan doorstaan.

Rarara, wie zou deze koi gekocht hebben
Weinig volk wil nog niet zeggen dat er geen koi verkocht werden, integendeel. Misschien onverwacht, maar ook weer helemaal niet eigenlijk, werden deze 2 koi gebowld en zullen ze volgend jaar een nieuw tijdperk van koihouden inluiden.

Een strategische beslissing misschien: “één voor’t vrouwke, en één voor mij” een diplomatische oplossing voor een veel voorkomend probleem. De teerling is geworpen, een nieuw begin is gemaakt. Succes ermee, ik ben blij dat het koivirus uiteindelijk gewonnen heeft.

Het voordeel van weinig bezoekers, is natuurlijk dat je meer tijd kan vrijmaken voor een nieuwe klant. De weersomstandigheden waren twijfelachtig en altijd is er de kans dat het begint te regenen, zodoende moet je schipperen tussen de buien door. Dat is het nadeel van koi buiten te hebben zitten natuurlijk, alhoewel dit de pret niet kan bederven.

Het zeil en de nieuwe kachel deden hun werk meer dan behoorlijk want de koude begon nijpend te worden. Toch hebben we genoten van een aantal hoog aangeschreven koi die ik op een rijtje zal zetten zodat jullie eventueel ook kunnen meegenieten in deze donkere koitijden.

Vooreerst wilden Rudy en ik nog even deze opmerkelijke sanke meten en bekijken. Je hebt ze vermoedelijk al zien verschijnen, maar toch is het nog altijd plezierig om ze even te vergelijken bij aankoop. Ze is ondertussen 67 cm gemeten, geen opmerkelijke groei, maar wel een gestadige ontwikkeling, die uiteraard niet optimaal is in mijn vijvers, maar toch….

Toen ik de filmpjes van de koi die ooit gemaakt werden nog eens doorliep, kwam ik dit drietal ook tegen en ik vind het mooi om dit nog eens even te laten zien, temeer daar deze kohaku de week ervoor nog werd besproken met Leo. Toeval zullen we het maar noemen.

Dit moet een enorm beest zijn geworden, maar helaas is Leo niet zo bezeten om foto’s en/of filmpjes te laten zien. Toch zijn het mooie herinneringen. Waar de andere kohaku naartoe is gegaan kan ik me niet dadelijk herinneren maar iets van Richard spookt door mijn hoofd, alhoewel ik daar niet zo zeker van ben. Als de eigenaar deze kohaku ziet laat hem zich melden ! Het was nog de tijd dat er degelijke koi voor een deftige prijs konden worden aangekocht bij Momotaro.

Toen kwam Nathalie echter aan de beurt, die naar haar nieuwe aanwinsten kwam kijken en enkele andere koi graag wou zien. Het was het eerste bezoek aan Interkoi, en ik hoop dat het ze bevallen is, en dat ze geen schrik van mij gepakt heeft... Ondanks het feit dat de bezetting op dit ogenblik vrij beperkt is, kan ik toch nog altijd degelijke koi laten zien.

Hoe meer je ziet natuurlijk, hoe moeilijker de keuze wordt. Maar wie ontkent nu de schoonheid van deze 2 showa, ondanks het feit dat dit 2 totaal verschillende types zijn ! Het is algemeen geweten dat ik een zwak heb voor de Ueno showa, maar de Momotaro showa kan ik ook best pruimen.

Op een bepaald ogenblik echter kan je geen goede raad meer geven en moet men zelf beslissingen nemen zonder dat een derde zich bemoeit met de keuze.

Op speciaal verzoek toch nog even mijn veel besproken showa laten zien, die ik een beetje van het toneel heb laten verdwijnen. Nathalie had er toch een bepaald gevoel bij, en ik ben nog altijd gecharmeerd van zijn verschijning. Als tegenpool had ik er de onvolprezen sanke nog even bijgeplaatst. Wat een verschil !

Een koppel kohaku vind ik altijd zelf mooi om te bekijken, want tenslotte is kohaku toch één van de basiskoi in je vijver. Het spreekwoord, je begint met een kohaku en je eindigt met een kohaku is niet uit de lucht gegrepen, en zeg nu zelf…de eenvoud in schoon kan niet ontkent worden.

Terwijl manlief een flinke wandeltocht gemaakt had in de omgeving van Arendonk, dat toch wel wat te bieden heeft, verstreek de tijd en werd het al vlug donker. Het was in ieder geval een bijzonder fijn bezoek, waarvoor mijn dank...

Ik ben vandaag voor de laatste keer open van 10.00 tot 12.00 uur, maar hou er rekening mee dat ik volgende week en de week erop niet open zal zijn. Ik ben voor de eerste keer terug open op zondag 20 november van 10 tot 12.00 uur.. Ondertussen zullen de nieuwe vissen aangekomen zijn, en zal ik hopelijk nog wat koi hebben kunnen scoren in Japan. Als ik de nieuw aangeboden koi bekijk van de veiling van Momotaro, dan zakt me echter de moed wel in mijn schoenen !

Ik zal echter op de veiling aanwezig zijn, zodat ik eventuele biedingen voor je kan plaatsen. Ik ben echter bang dat ik weer een derderangsrol zal mogen spelen, maar ik doe mijn best daar mag je zeker van zijn.

Stip ondertussen wel 11 december aan als je aanwezig wil zijn op mijn einde jaars opendeurdagen die ik jaarlijks hou. Ik heb nog niet besloten wat ik precies zal doen, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Het gaat meer over het gezellig samenzijn gedurende enkele uren en het bekijken van de nieuwe aanwinsten. Ik zal er van de week even een nieuwsitem over schrijven.



Reacties