Een monument verandert van eigenaar.

Een monument verandert van eigenaar.Door de tijd heb ik al veel namen gegeven aan koi. Gewoonlijk zijn het dan koi die een bepaalde indruk op mij maken.

Het zijn dan zogenaamde boegbeelden, en het boegbeeld van het moment is "Rio," een showa van Isa, genoemd naar mijn 6de kleinkind.

Misschien op het goede moment, want het 7de kleinkind is onderweg, zodat ik weer een nieuwe koi als boegbeeld kan gaan kiezen. Ik heb wel een zwak voor de nieuwe Goshiki, misschien wordt die het wel…

Volgens zijn zeggen had Frank al 1000 keer het filmpje bekeken, maar toen hij Rio in de bowl zag, was het hek helemaal van de dam. Bekijk het filmpje dat door hem zelf is gemaakt. Op het einde van het filmpje zie je ook de vijver waar Rio naar toe verhuisd, en dat was een belangrijke maatstaf voor mij…

De andere showa die ook bij Rio in de bowl komt, is ook niet te versmaden, en het gewenste sumi op de kop komt gestaag opzetten. Spannend noemen ze dit dan, en als het doorzet, geeft het zoveel meer plezier.

Frank is wel zo goed geweest om Rio nog tot in het voorjaar bij mij te laten, zodat ik er nog met volle teugen van kan genieten, waarvoor je dank...

Zijn maatje Wim was er ook bij, en vermits de oktober aanbieding van kracht is, heeft Wim er ook van geprofiteerd. Als je nu een koi hebt die al meer dan 3 jaar bij mij zit, en die door niemand op prijs gesteld werd, ondanks het feit dat het een beloftevolle koi is, ben je dan niet blij dat iemand er nog zorg voor wil dragen ?

De kohaku is nu 5 jaar. Inderdaad…ze, want het is nog een mooie vrouw ook, is ondertussen 63 cm, met een body die door iedereen gewenst wordt, mooie brede kop, een patroon dat zeker niet voor een ander onder moet doen, een goed staarteinde, en het hi is niet overdonderend, maar nog goed.

Ik kocht deze kohaku als tosai van 25 cm. Ik heb helaas geen filmpje meer toen ik ze aankocht, maar wel van enkele maanden later. Ik vind het een mooie prestatie om van 25 cm naar 63 cm door te groeien op 4 jaar tijd, in omstandigheden die niet slecht zijn, maar zeker niet ideaal.

Ik heb het vermoeden dat deze kohaku nog een positieve metamorfose zal maken eenmaal ze de nodige verzorging en rust in de vijver van Wim gevonden heeft.

Anderen wilden dan nog graag wat jonge koi uit de duurdere klasse bekijken, en dat vond ik zelf niet zo erg, want dan kon ik ze ook nog even nazien, meten en controleren.

Laat ons beginnen met een sanke van Momotaro, nu 49 cm en qua kwaliteit er nog zeker niet op achteruit gegaan.

Zet daarbij deze tancho showa die ondertussen 48 cm is, en een degelijke metamorfose heeft ondergaan, toch zeker als je het filmpje bij aankoop vergelijkt met nu. Laat het ons een specialleke noemen, want dat is ze vind ik.

Een kujaku is een koi dat ik niet makkelijk koop. Niet omdat ik ze niet graag zie, maar omdat er zo weinig mooie zijn. Deze won op de show in België zijn reeks, en zelf vind ik dat ze er beter en beter uit komt te zien. Let vooral op de glans van deze kujaku en de zuiverheid. Ze is ondertussen 53 cm.

En last but not least, een kumonryu een soort waar ik nu persoonlijk een zwak voor heb. Dit is misschien geen hoogvlieger, maar als je de zuiverheid van het wit bekijkt, kan ik hier wel wat sympathie voor opbrengen. Zoals gekend durven ze weleens van jas verwisselen, en wie weet, misschien gaat deze nog wat anders aantrekken…

Zoals je ook op één van de bijgaande foto's kan zien, heb ik de bakki shower afgebroken gisteren, want druk kon ik het niet noemen. Er is plaatsgemaakt voor een nieuwe overkapping.

Of ik de bakki nog ga gebruiken of niet, weet ik nog niet. Ik heb andere ideëen in mijn hoofd zitten, maar die zijn nog niet volledig doorgebroken.


Meer afbeeldingen

Reacties