Een neuzeke, ja of neen.

Een neuzeke, ja of neen.Ik ben er momenteel niet meer zo op gefixeerd als vroeger, maar in de beginjaren had ik een zwak voor neuzekes.

Als ik dan toch en selectie doe, blijken neuzekes nog altijd een grote invloed te hebben, en zo komt het dat dit neuzeke in mijn verzameling terechtkwam.

Uiteraard niet alleen door het neusje, maar ook door de verdere uitstraling en potentie van deze showa uit de Momotaro bloedlijnen.

William kwam op bezoek om zijn aanwinst te bewonderen. William is één van die klanten die trouw en regelmatig een koi uit mijn selecties aankopen. Het doet me dan ook plezier om enkele oudgedienden te zien op zijn smartphone.

Op de vraag waarom ik deze showa heb geselecteerd, moest ik even de positieve kenmerken beoordelen. Eerst en vooral is vooral de huidkwaliteit meer dan goed te noemen. Het is een klassieke showa met een groot hi patroon, dat vermoedelijk later meer zal gedragen worden door het onderliggend shiroji. De koi wordt breder met het groeien en het shiroji zal het hi omhoog duwen, waardoor een nog mooier patroon zichtbaar wordt. Bovendien is het beni sterk en gelijkvormig van voor naar achter.

De bouw is stevig en goed geproportioneerd zodat je een solide koi ziet rondzwemmen en geen kikkerdrilletje met een smal staartstukje, integendeel, het geheel straalt kracht uit.

Het sumi, het meest moeilijk in te schatten onderdeel van een showa blijft natuurlijk belangrijk en kan een showa maken of breken. Het mooie is dat een onderliggend menware patroon mooi getekend is op het hoofd, waarbij aan de zijkanten van het hoofd stevig sumi zichtbaar is. Daardoor zou hier wel eens een echte showa uitstraling kunnen geboren worden met een mogelijke menware en hashiware.

Het hi ligt mooi getekend op de laterale lijn, met geen enkele versnippering naar beneden en de schubjes sluiten mooi aan tegen elkaar zonder dat er afzonderlijke schubjes te zien zijn die zich kunnen afscheiden in de toekomst, een belangrijk punt.

Het motoguru is iets moeilijker in te schatten. Het is langs één zijde goed aanwezig, maar geflankeerd door een beetje rood. Ik stoor me daar niet zo aan, maar de meeste boekjes wel. De linkerzijde heeft een hele lichte aanzet, maar of dat zich dit doorzet is nog de vraag. Afwachten is de boodschap.

De toekomst incalculeren van een showa die uit een goede bloedlijn komt en 19 cm is op 5 maanden ? Niet zo eenvoudig, maar ik hoop dat ze tussen de 25-28 cm zal zijn in april als ze opgehaald wordt, zonder te zijn geforceerd... In normale omstandigheden zal hij of zij eind dit jaar rond de 45 cm zijn en zou het sumi zich al moeten manifesteren, hopelijk in combinatie met een goede bouw en huidkwaliteit.

Aangenaam om te volgen in ieder geval en ik zal de codenummer goed onthouden 1611125, en er misschien eind dit jaar mee terugkomen als William mee wil werken.

Naast de showa zie je één van de ginrin kohaku van de TM kohaku bloedlijn. Het zijn bijzonder dankbare tosai die iedere dag hun best doen om zich van hun beste kant te laten zien. De grotere exemplaren zijn bijzonder gewild, maar zijn helaas gekoppeld aan een hoog prijskaartje.

Deze serie, waarvan er nog een 27 stuks van zijn (uit de 40 die aangekocht werden) zijn stevig geblokt en voorzien van een aangenaam prijskaartje. Eén van de grote exemplaren die ik op mijn laatste Japanreis heb aangekocht is momenteel geselecteerd in Zweden om mee te strijden voor de titel van GC in hun “Månadens koi” of koi van de maand. De ginrin benigoi van Harald werd gekozen als beste koi van de maand december.

Toch mooi om in het buitenland terug te vallen op een koi die momenteel nog in Arendonk zwemt of niet soms? Mogelijk neem ik deze ook mee naar de Euregio koishow, alles is mogelijk.

Bovendien werd ook een koi vermeld die ik bij Taniguchi had geselecteerd en die door Harald werd aangekocht. Ze is nu bijna 70 cm en blijft indruk op mij maken.

Het is een typische Taniguchi koi met een bijzonder aangename huidkwaliteit, een opvallend maruten yondan patroon. Wat mij betreft heeft ze een aangename bouw en is het een mooie kohaku die je door lang en goed verzorgen tot grote hoogten kan brengen. Ze is nu gosai, en zal langzaam naar de 80 cm doorgroeien.

Of ze dit haalt is nog maar de vraag natuurlijk, maar voor mij hoeft een koi geen 100 cm te zijn, integendeel, ik vind koi van 100 cm zelden mooi. Persoonlijk vind ik 85-90 cm een bijzonder fijne maatvoering die niet zo makkelijk te bereiken is, en koi van 70-75 kunnen mij al bijzonder bekoren.

Tenslotte heb ik gisteren een nieuwe pomp aangekregen, namelijk de DM vario 30 000 die ik ga uittesten op één van de binnenvijvers. Prijstechnisch een interessante pomp voor mij en als ik deze heb geïnstalleerd ga ik ze een tijdje uittesten.

De vario kan je dus regelen qua stroming, vergelijkbaar met de flowfriend of blue eco. Enkele klanten hebben er bijzonder goede ervaringen mee en hebben deze pomp al enkele jaren werken, ik ben benieuwd. Als ze me bevalt ga ik al mijn andere vijvers met deze pomp uitrusten om mijn energiefaktuur naar beneden te krijgen...



Meer afbeeldingen

Reacties