Een question over koi.

Een question over koi.Normaal laat ik een koi nooit te lang in optie staan, omdat ik er de voorkeur aan geef om te verkopen, en ik denk dat dit heel begrijpelijk is, maar soms moet je van je pad afwijken en toegevingen doen.

Nu begrijp ik als geen ander dat je een koi live moet zien vooraleer een koi te kopen, doch….de meeste klanten maken er nooit een punt van omdat ze weten dat wat ze op foto en filmpjes zien, overeenkomt met de werkelijkheid. Het valt zelden of nooit tegen.

Valt het toch tegen, dan is er nog altijd een alternatief. Deze positie als dealer verwerf je enkel na jaren van ervaring en vertrouwen. Zelden of nooit zijn klanten niet tevreden over hun “niet geziene” aankoop.

Het enige probleem dat zich soms voordoet is kleine beschadigingen die kunnen voorkomen tijdens het transport. Dit gebeurd in zeldzame gevallen, en toevallig ontving ik deze morgen een mail van Adam, de bezieler van Eva die me vertelde dat ze geen slaapmiddel hadden gebruikt in het transport dat donderdag binnen kwam.

Nu heeft het nieuwsitem over het transport veel vragen opgeroepen, maar het vorige transport dat in oktober plaatsvond, was wel met slaapmiddel, en toen waren er helaas toch enkele koi beschadigd, en persoonlijk denk ik dat dit door de stress van het niet wakker zijn/toch wakker zijn heeft veroorzaakt. Het oordeel is dan vrij simpel, namelijk de voorkeur voor transport zonder slaapmiddel…vooral omdat het transport via Momotaro en Sakai bijna nooit geen problemen veroorzaakt.

De enige koi die op dit ogenblik wat problemen heeft is de tancho showa van Ueno, maar die moet een veel langere reis afleggen komende van Kyushu, een reis die vermoedelijk een 4-5 tal uren langere duurt. Ze zwemt echter rustig rond, dus ik vermoed dat dit wel in orde komt. Vermits het een tancho is, is de stress ook nadrukkelijker aanwezig…

Eén van die koi werd in optie genomen tot gisteren, en omdat deze door het vorige transport wat beschadigt was, had de klant natuurlijk het recht om deze te weigeren. Dat de showa van Momotaro langdurig bekeken werd is normaal, maar in dit geval zou ik het niet erg gevonden hebben om niet te verkopen.

De beschadiging is vermoedelijk het gevolg van schaafwondjes met een andere koi en zullen in de loop van de tijd verdwijnen. Of ik hier zekerheid over kan geven ? Neen, dat kan je niet, maar in dit geval een hoge mate van zekerheid.

De showa echter is van een interessante kwaliteit. Een mooie verwoording natuurlijk want wat is interessant materiaal ? Wel, als de je bouw van deze showa bekijkt, waar het sumi vrij miniem aanwezig is om de showa te maken, dan voorspel ik deze toch een goede ontwikkeling. Ze is nagenoeg 60 cm, wat meer dan respectabel is, en de bouw is gewoon zoals het moet zijn, met een goede lange backbone die niet hoogdravend is en een zware staartaanzet.

Het sumi zal de showa maken, want die is op enkele strategische plaatsen goed gelegen. Ik ben niet bang voor de ontwikkeling van het sumi, alhoewel niemand dit kan voorspellen, buiten de mensen die beweren koikenner te zijn natuurlijk.

De geschaafde wonde aan de zijkant achteraan rechts is natuurlijk niet plezierig, want die was er niet toen ik ze aankocht.

Na de showa lang bekeken te hebben gaf Orlando een duidelijk antwoord: Niet kopen zou dom zijn, waarmee hij het juiste antwoord gaf in mijn ogen. Bas was het ermee eens…

In de loop van de dag kreeg ik ook nog het bezoek van Patrick en Chris die even naar hun aanwinsten kwamen kijken. De kohaku van sakai en de showa van Momotaro die ik als tosai aangekocht had.

Bij toeval was de sanke van Marc in het net, en ik moet eerlijk toegeven dat ik die graag mee in de bowl zet, omdat ik haar zelf bijzonder graag zie. Toch wel een bijzonder mooi trio of niet ?. Ik ga de filmpjes van de 3 als tosai nog eens laten zien, want het is toch altijd mooi om te vergelijken nietwaar ?

16 april 2015 – shining rose offspring
16 april 2015 – garnet offspring
17 april 2015 – Black dragon offspring

Zoals je kan zien zijn het 3 koi die in dezelfde reis in april zijn aangekocht, en alle 3 hebben ze 2 mudpondseizoenen doorgebracht in Japan. Ze zijn respectievelijk 68 – 67 en 63 cm, en als je dit vergelijkt met de aankoop als tosai is dit een evolutie qua grootte die eigenlijk min of meer bewijst dat wat groot is als tosai, gewoonlijk ook groter wordt…

Zelden zal een kleinere tosai, tenzij later geboren een ander verhaal vertellen. Nu was de kohaku 44 cm als tosai, de showa 40 cm en de sanke 36 cm. Het enige waar je nog rekening mee moet houden is in welke mudpond ze terechtkomen, en ik ben maar een onbelangrijke faktor in Japan, zodat ik geen invloed kan hebben in “het gat in de grond”, de mudpond.

De kwekers daarentegen weten precies welk mudpond het meest geschikt is voor hun koi, en weten precies waar ze de beste evolutie voor een bepaalde koi kunnen verwezenlijken. Ik moet echter met mijn 2 beentjes op de grond blijven en ik weet dat ik niet belangrijk genoeg ben om hier enig zeggingsschap in te hebben en de personen die beweren het wel te hebben, moeten dringend andere schoenen aantrekken….

Ondertussen zijn ook de trickles binnengekomen die er bijzonder sterk en goed uitzien. Als je interesse hebt, kan je ze komen keuren, maar ik garandeer je dat ze er heel geschikt uit zien.



Meer afbeeldingen

Reacties