En ik zag dat het goed was.

En ik zag dat het goed was.Nog maar pas terug van Japan, en ja hoor, de eerste koi komen al binnen.

Ik zal eerst het filmpje tonen, zodat je weet over welke koi het gaat. De opnamen werden gedaan in het donker, dus de kwaliteit is niet optimaal.

Het is echt een opluchting om terug koi in de binnenbakken te zien rondzwemmen. Het was wat saai geworden binnen, en het was dan ook een hele verandering in de sfeer om opnieuw het geklets van de bakki's te horen.

De eerste vissen, met name de Sakai koi zijn binnen. Gisterenavond eventjes naar Schiphol gereden, lekker rustig, lekker alleen op het gemakske, de eerste koi opgehaald. Ik had met Joachim afgesproken rond 6 uur, dan zouden ze vrij gegeven worden.

Ik was er als eerste, (zoals gewoonlijk) en Joachim was er een kwartiertje later. De jongen kreeg ocharme verschrikkelijke tandpijn ter plaatse, en ik kreeg er echt medelijden mee. Gelukkig had ik mijn tasje van mijn reis naar Japan bij, waar ik pijnstillers in had zitten, in geval ik deze nodig had, en die kwamen nu goed van pas. Na 20 minuten was de pijn verholpen, en ik zag zijn gezicht opklaren. Tandpijn....het kan vervelend zijn.

Het was pas 19.15 uur vooraleer ze door de douane ter beschikking werden gesteld, en dan kon het overladen beginnen. We stonden er beiden alleen voor, en wat kan je dan beter doen dan elkaar een handje toesteken. In een wip en een zucht was het geklaard en konden we al snel huiswaarts vertrekken. Het voordeel is dat ik vlak over de grens woon, maar Joachim moet nog een eindje België in, ik ben er niet jaloers op.

Nieuwe koi opvangen is altijd een moment van de waarheid. Je bent benieuwd hoe ze zijn aangekomen, en of ze de reis goed hebben doorstaan. Het ritueel is telkens hetzelfde, en als alles vlot is verlopen en de koi goed zijn aangekomen, is het gewoon een tijdje genieten.

Ik zal er geen superlatieven aan vastkleven, maar zeg nu zelf, als je deze koi ziet, bekruipt je toch een gelukzalig gevoel. Je moet begrijpen dat ik geen koi koop waar ik zelf niet achter sta, of die ik zelf niet graag zie. Het is dan ook logisch dat ik altijd positief ingesteld ben, en zo hoort het ook.

De sanke en de showa zijn koi waar nog dankbaar werk aan is. Ik weet zeker dat ze tijdens het verblijf in mijn binnenbakken reeds aardig zullen veranderen, dat is een feit dat zeker is. Ik weet dat het sumi op de enkele maanden tijd al zal toenemen, en je al een heel andere koi zal zien. In hoeverre dit proces zich zal voortzetten kan ik niet voorspellen, maar één ding is zeker, verschil zal je zien.

De foto's en de filmpjes zijn in het donker gemaakt, en dat zul je merken, maar ondanks het feit dat ze een lange reis achter de boeg hebben, lijken ze dit goed te hebben doorstaan. Hou er rekening mee dat het shiroji opnieuw moet opdikken, maar het verschil zal je binnen enkele dagen reeds zien.

De sanke is een brok kracht als je die zo ziet zwemmen. Een perfecte torpedovorm, egaal van voor naar achter, dik en krachtig staartstuk, en een patroon waar ik persoonlijk veel van hou. Geen standaard patroon, maar een patroon met lef, voor mij kan het niet mooier. Ik begrijp het als de meningen hierover verdeeld zijn. Verschil moet er zijn, en gelukkig maar, anders kochten we allemaal dezelfde koi, en was klonen de enige oplossing. De nieuwe eigenaar is volgens mij een beetje van dezelfde mening als ik, dus dat komt goed uit.

De showa is een uitdaging op zich. je herkent de Dainichi kenmerken in deze koi. De oyakoi was namelijk een Dainichi moeder. Ik ben zeer benieuwd of ik de eerste lijnen van het sumi al op het hoofd kan invullen, zodat de aanzet gemaakt is. Spannend is het juiste woord.

De karashi is een karashi zonder meer. Als ik het hoofd bekijk, langwerpig en geblokt, terwijl de schouder en de rugvin diep naar het midden van de koi is getrokken, weet je...oei die wordt groot en zwaar. Deze heeft nog geen eigenaar, maar dat vind ik voorlopig niet erg. Wat me bij deze karashi wel opvalt is haar mooie egale en zachte kleur. Ik hou nu eenmaal van karashi.

Ik ben vandaag een gelukkig man. ik kan weer genieten van prachtige koi en de eenzame aanblik zonder koi in de binnenbakken is een probleem dat opgelost is. Deze week komen nog de andere koi binnen, en ik zal er lekker en uitgebreid van genieten. Zaterdag zijn mijn bakken weer gevuld, en wie interesse heeft, mag altijd een kijkje komen nemen. Ze zullen nog niet 100% fit zijn, maar kijken mag...aankomen nog even niet....

Ik ga met vol vertrouwen een nieuw jaar tegemoet....

Meer afbeeldingen

Reacties

13 reacties tot nog toe

Mooie koi... ben benieuwd naar de sanke over 1 jaar....

Ton on 28/11/2012 09:04

Altijd mooi nieuwe koi in de vijver.
Ik ben het met Ton eens erg mooie sanke, hopen dat we deze nog eens weer zien.

johan frentz on 28/11/2012 10:20

Ik sluit mij bij de heren aan...

Arjan on 28/11/2012 12:29

De sanke en showa kunnen mij minder bekoren...Er is inderdaad nog werk aan Luc. Smaken verschillen hè! Het kan natuurlijk helemaal anders zijn als je ze in real live ziet...

De karashigoi spreekt mij daarin tegen wel aan, dit wordt zonder twijfel 90+.

kurt on 28/11/2012 13:38

Ik vind het zeer tof dat we kunnen meegenieten van de binnenkomst van de koi ,zowel de tekst als het filmpje .grtjs

paul on 28/11/2012 15:20

he luc,dat ziet er allemaal prima uit he,zeer mooi flimpje!!

rudy on 28/11/2012 16:15

De sanke en de showa al vrij snel na aankoop verkocht; nu de karashigoi nog (wat niet lang op zich zal laten wachten denk ik). Het feit dat het hier gaat om flinke, spannende en beloftevolle SFF koi is hier wellicht niet vreemd aan. Ook hier "goe bezig Luc", zeker weten.

En zeggen dat ik -als grote sanke adept - wellicht eigenaar zou geweest zijn van die spannende veilingsanke, ware het niet dat ik in de vroege ochtend van 8 oktober jl. getackled werd door een accute en uiterst pijnlijke aanval van diverticulitis (google hier maar eens op), waardoor de deal letterlijk en figuurlijk in het water gevallen is.

Dit neemt niet weg dat ik de nieuwe eigenaar van deze sanke alle geluk en veel plezier toewens met zijn nieuwe aanwinst. Idem dito trouwens wat betreft de showa.
Neen, geen tandengeknars bij mij, want intussen is er zoveel mooi's bij gekomen om naar uit te kijken dat ik het zelf ook niet meer weet waarop mijn pijlen te richten. Nog enige tijd broeden dus . . .

Martin on 28/11/2012 23:35

Martin, het is dat jij het aangeeft, maar ik had de sanke anders toch niet herkent. De 69cm valt er niet aan af te zien. Ik vind ze steeds meer aantrekkelijk .... (Jammer dat zo'n mooi woord als diverticulitis gepaard gaat met zo'n pijnlijke aandoening...)

Tom on 29/11/2012 09:58

Zeg dat wel, Tom . . . ook hetgeen je schrijft tussen haakjes.
(Maar - even off topic - intussen ben ik wel zo ver dat ik dat 'mooie' woord het liefst voor altijd uit mijn woordenschat zou willen bannen. Hopelijk zal ik dat tegen het einde van dit jaar ook daadwerkelijk kunnen doen).

Martin on 29/11/2012 18:36

@ Martin, dat word dan toch niet tijdelijk een kunstmatige uitgang,zullen we maar zeggen .....?!

De pijlen dan toch maar richten op een Goshiki ?
Of die zeer mooie Goromo....

jack on 29/11/2012 19:38

@ Martin, Die inazuma Sanke van Yamamatsu is ook niet misselijk!

jack on 29/11/2012 20:08

Niet te veel speculeren Jack . . ., ook niet wat betreft "like to have" koi.
Nog een ganse winter de tijd om te broeden, althans bij leven en welzijn.
(Ik heb intussen geleerd dat een mens altijd met twee woorden moet spreken).

Martin on 29/11/2012 23:14

Is dat niet het aangename van de winterperiode Martin !
Fijn zoeken en broeden naar en over nieuwe koi.
Spreken met twee woorden zijn de meeste verleerd,totdat het allemaal niet meer vanzelfsprekend is.
Dan door ervaring bewust geworden,leert men het weer...

jack on 30/11/2012 15:24