En waar gaat deze naartoe.

En waar gaat deze naartoe.Aangekocht in november 2014 was dit de enige koi die ik op de kop heb kunnen tikken tijdens de opensales bij Momotaro.

Ingepakt in een flinke box, voorzien van allfish en wat ijszakjes aan de zijkant, was ze gereed om naar Zwiterland te verhuizen. Ze was eigenlijk al de voorbode van wat er in 2015 zou gaan gebeuren, namelijk dat het moeilijker en moeilijker werd om goede koi aan te kopen.

Zo was ze bij aankoop - 54 cm
Zo is ze nu bij verkoop - 61 cm

Het was ook de enige koi waarvan ik vond dat ze prijs/kwaliteit in orde was. Het is balanceren op een koord ! Vind ik ze zelf mooi ? Kan ik ze verkopen of niet ? Of ik ze mooi vind kan ik zelf wel beantwoorden, maar of ik ze kan verkopen is altijd een onbeantwoordde vraag, waarvan ik nooit het antwoord kan geven.

Als ik ze echter niet kan verkocht krijgen, dan zie ik ze zelf nog graag, en als dan het karakter nog goed is, dan ben ik eigenlijk tevreden en kan ik proberen ze te verbeteren.

Deze kohaku had een wat onopvallend, rustig karakter die nooit de boventoon voerde, rustig haar ding deed zonder haantje de voorste te zijn. Een koi waar je respect voor kan krijgen.

Ze is nu 21 maanden jong, en eigenlijk nog een baby pur sang. Het feit dat ze hier al een jaar verblijft, geeft het gevoel dat ze veel ouder is, maar niets is minder waar, en ik verschiet er zelf nu opeens van dat ze nog zo jong is.

Ik heb ze gisteren 61 cm gemeten, en vond het weinig, maar in mijn gedachten was ze al sansai, en hier vergis ik mij terdege in. Ze is dus nog nisai en dan wordt het verhaal plots helemaal anders.

Ik heb altijd een zwak gehad voor deze kohaku, maar in principe heeft nooit iemand ernaar gevraagd. Op dat gebied heb ik dan de bal volledig misgeslagen, want ik dacht dat een kohaku zoals deze snel zou verkocht worden. Gods wegen zijn toch ondoorgrondelijk…

In ieder geval is ze gisteren vertrokken richting Zwitserland, want daar gaat ze naartoe. Even afspreken in de buurt van Kontich, even kennis maken met de nieuwe eigenaar en dan richting Zwitserland. Rond 7 uur s'avonds kreeg ik het bericht dat ze goed aangekomen was, en reeds genoegzaam profiteerde van haar nieuwe omgeving. Mogelijk krijg ik nog wat foto's toegestuurd van haar omgeving, altijd mooi om te laten zien waar mijn koi vertoeven.

Nog even wat nieuws over de koi die meegedaan hebben aan de show. Na bijna 2 weken zonder eten, na hun deelname aan de Euregio show, heb ik ze gisteren weer voor het eerst wat licht voer gegeven, waar ze dankbaar gebruik van maakten.

zoals je kan zien maken ze het goed en hebben ze de stress goed verteerd. Toch altijd weer een geruststelling als alles in orde is na een show.

Toch ook nog even de tancho gefilmd, want het is toch een plezier om die te zien. Ik heb enkele ideëen uitgewerkt voor de show en voor 13 juni, de tanchodagen, en die zal ik morgen in het nieuwsitem even op een rijtje zetten.



Meer afbeeldingen

Reacties