Eventjes paniek gisteren.

Eventjes paniek gisteren.Wat een ravage. Gisteren moest ik eventjes alle hens aan dek zetten, ik had deze storm wel verwacht, maar niet dat het zulke impact zou hebben.

De policarbonaat platen vlogen me rond de oren en ik kan je op een briefje garanderen dat je toch eventjes begint na te denken als een plaat van 3 meter lang en 1 meter breed naast je hoofd scheert…levensgevaarlijk.

Zelfs de platen op mijn overkappingen konden niet aan de druk weerstaan en ik moest op korte tijd een oplossing verzinnen of ik was alles kwijt geweest.

Dan maar de groffe middelen gebruiken en de zware omheiningen van 30 kg per stuk zo snel mogelijk erop gelegd of ik had geen overkappingen meer over. Gelukkig, dat hielp, maar geloof me, de paniek was er eventjes.

De bakki showers konden er ook aan geloven, maar die hadden gelukkig niets te lijden gehad en kon ik makkelijk opruimen.

In de namiddag werd het iets rustiger, maar ik heb alles toch laten liggen zoals het was om zeker te zijn, en kan vandaag opnieuw aan de slag om alles op te ruimen…gezellig….

Bovendien werd ik plotseling zo ziek als een hond en kreeg ik een klant op bezoek. Ik probeerde het te verbergen, maar dat lukte me dit keer helaas niet. De eerste keer in 11 jaar dat ik het moeilijk had om een klant degelijk te ontvangen.

Gelukkig was het een toffe gast die begrip toonde voor de situatie en ik zal het de volgende keer wel goedmaken. Hij kwam even naar zijn aankoop kijken. Ik kon de koi niet bowlen door de vele barricades, maar dit is nog een filmpje van oktober.

We hebben eventjes geloerd in zijn overwinteringsvijver en konden wel zien dat het 2de patroon zich wel degelijk aan het scheiden was van het eerste patroon wat een optisch voordeel is. Nogmaals Peter, sorry voor de platte ontvangst, je hebt nog wat te goed van mij.

Een andere klant vroeg me naar de toestand van de kleine ginrin kohaku van Momotaro. Wat moet je daar op antwoorden. Gelukkig had ik juist een filmpje gemaakt verleden week om ze in de loop van de volgende weken voor te stellen.

Wat moet je over tosai van 6 maanden zeggen met een hoofd als een stier, die een prachtige body hebben en een gin om van te snoepen ! Ik heb er een hekel aan om superlatieven te gebruiken. Je kan het zelf toch zien ?

Hoe groot worden deze ? Wat moet ik antwoorden. Moet ik zeggen 1 meter ? Natuurlijk niet want dat worden ze nooit. 80 cm dan ? Ik geloof er niets van, want alles is afhankelijk van de faciliteiten en de omstandigheden, maar 70-75 cm zie ik wel in het verschiet als je rekening houdt met de genen van deze tosai.

Dat ze meer dan goed zijn en dat het de echte Momotaro ginrin zijn, één van de beste en grootste ginrin mogelijkheden in Japan, dat staat als een paal boven water, de rest moet je zelf doen en verder invullen.

Zijn ze duur ? Ja, ze zijn strontduur, daar kan ik helaas niets aan veranderen. Maar het geeft me telkens plezier om ernaar te kijken.

Verder is er redelijk veel interesse in enkele toppers, maar blijkbaar is het nog niet de tijd om te scoren. De koi die het meest aandacht krijgen zijn de kohaku van Takigawa, de 1712005 en de Sakai Kohaku KO-V17-1277. Dit duo gekruid met enkele showa van oktober voeren momenteel de boventoon...

Tenslotte kreeg ik nog een filmpje aan van Johnny met de woorden: Filmpje gemaakt met de Huawei P10. Het geeft altijd een goed gevoel dat je koi goed rondzwemmen in een vijver van een trouwe klant...

En ja hoor, ik herken nog iedere koi die hier rondzwemt, en er zijn er bij die al enkele jaren geleden gekocht zijn.

Nog eventjes melden dat er op dit ogenblik 829 loten werden verdeeld voor de wedstrijd anno 2018. Bovendien wil ik nog even melden dat je DUBBELE PUNTEN kan verwerven indien je tussen woensdag 24 januari en dinsdag 13 februari een koi aankoopt.

Je kan altijd contact opnemen met Ben voor een afspraak.




Meer afbeeldingen

Reacties