koi-bito forum van Brian Sousa. Op deze veiling was ik niet aanwezig. Persoonlijk heb ik wel enkele biedingen lopen, alsook enkele klanten. Brian zal ons morgen vertegenwoordigen." />

Focus op de Momotaro veiling.

Focus op de Momotaro veiling.Morgen is het weer een veiling van Momotaro. Hoe gaat het er aan toe op zo een veiling ? Het onderstaande artikel is vrij vertaald uit een verslag van het koi-bito forum van Brian Sousa. Op deze veiling was ik niet aanwezig. Persoonlijk heb ik wel enkele biedingen lopen, alsook enkele klanten. Brian zal ons morgen vertegenwoordigen.

De afgelopen jaren is de interesse zeker gegroeid in de veilingen die Momotaro Koi Farm meerdere malen per jaar houdt.
Deze gebeurtenis trekt niet alleen bieders uit Japan, maar ook uit Taiwan, Hong Kong, China, Thailand, Europa en Amerika. De plek gonst van de talrijke verschillende talen en is uitgegroeid tot een ware internationale gebeurtenis.

Deze specifieke veiling trok meer dan 50 mensen, waarbij de aangeboden koi voornamelijk nisai waren, met kohaku gekweekt uit een 87 cm grote ouder, genaamd ‘Eagle’, een 98 cm grote Sanke, genaamd ‘Ryu Sanke’ en ook een sanke genaamd ‘Ymeko’. De mannetjes die tijdens deze beide paaisessies werden gebruikt zijn de kleinkinderen van Mako (die centraal stond in nummer 1). Alle drie de ouders staan bekend om hun uitzonderlijke nakomelingen En de koi die deze dag te koop werden aangeboden waren de beste van de beste. Aan de hoogte van de biedingen was dit zeker te zien.

Alleen kwekers, dealers en exporteurs is het toegestaan te bieden, maar sommigen nemen hun cliënten mee zodat zij persoonlijk de kwaliteitskoi kunnen bekijken voordat deze onder de hamer gaan. De dealer overlegt dan met de klant om een maximum bedrag af te spreken voor de koi waarin zij zijn geïnteresseerd. De tijd voorafgaand aan de veiling is altijd extreem druk, waarin koiprofessionals uit de hele wereld de opgehangen foto’s bestuderen en rondom de showvats zwermen om een idee te krijgen van dat waar zij binnen afzienbare tijd op zullen bieden.

Het is erg boeiend het spel van deze professionals te bestuderen, alsmede hun wisselende gezichtsuitdrukkingen terwijl ze daar staan… iets dat met geen pen te beschrijven valt.

Voordat de veiling daadwerkelijk start, leidde Mr. Maeda een ‘wacht-je-beurt-af’ tosai verkoop, waarin deelnemers werden verdeeld in teams en binnen de groep een opdracht kregen. Zij die in de eerste ronde de laatste keuze kregen toebedeeld, mochten in de tweede ronde als eerste kiezen, zodat iedereen als winnaar uit de strijd kwam. Groepen en volgorde werden bepaald door strootjes te trekken. Dit was een geweldige manier om het ijs te breken en gaf dealers de kans elkaar beter te leren kennen.

De spanning bereikte een hoogtepunt toen de eigenlijke veiling op gang kwam. De gebeurtenissen zijn een werkelijk bijzondere ervaring voor de niet-ingewijden, waarbij de absolute snelheid en efficiëntie van het proces eenvoudigweg overweldigend is.

Voor degenen die nog nooit een veiling als deze hebben bezocht: deelnemers krijgen een ‘shamoji’(een grote, platte lepel die wordt gebruikt om rijst rond te delen). De veilingmeester roept het nummer van de bieder samen met hun bod als zij het opsteken ten teken dat zij willen bieden. Een scharnierend bord met het huidig hoogste bod, geschreven in kanji, wordt omhooggezwaaid om de prijs aan te geven voor iedereen die niet in staat is het tempo van de veilingmeester bij te houden. Het bieden startte met enkele tosai van hogere kwaliteit dan die in de – hierboven beschreven - tosai-verkoop. Enkele van deze toptosai bereikten een respectabele prijs.
Toen de belangrijkste 120 veilingkoi werden aangeboden, waren alle ogen gevestigd op de koi, vanaf het moment dat ze op karretjes werden binnengereden, waarbij sommigen de bowls letterlijk langs de lijn volgden, nog steeds gebogen over die bowl!

Meerdere geselecteerde vissen bereikten een prijs van meer dan één miljoen Yen per stuk. De winnaars ‘vochten’ voor hun koi door middel van hun biedingen, vasthoudend tot zij hadden gekregen wat zij wilden. Altijd grappig om te zien hoe bij het bieden op de duurste koi het aantal bieders geleidelijk verminderd tot er slechts twee over zijn, waarbij de verliezer de volharding heeft van een armworstelaar, grimassend van verslagenheid als hij eindelijk zijn hand laat zakken…Een gebeurtenis om naar uit te zien, voor de koi en voor de opwinding.

Meer afbeeldingen

Reacties

5 reacties tot nog toe

En Luc? Hoe is de veiling gegaan voor je?
Ik ben wel benieuwd moet ik zeggen...
mvg
Ton

Ton on 11/11/2008 21:29

Hoi Ton, ik heb er 7 te pakken kunnen krijgen, waarvan 5 goede tosai showa, 1 nisai showa en 1 nisai sanke. Ik heb nog geen goede foto's, dus de update komt eraan. Ik laat ze allemaal zitten tot april volgend jaar. Hier heb je wil een filmpje: van de showa, en van de sanke. De tosai showa zijn nr. 8 - 11 - 50 - 52 - 55, waarvan nummer 55 met zijn 23 cm toch een klein reusje is.

luc on 12/11/2008 06:52

55 is inderdaad een knoert, en als ik niet op de maat let vind ik persoonlijk 52 een mooie showa voor de toekomst!
De nissai sanke, zeker weten :-) ?, zie ik bijna geen sumi op... in ieder geval niet op het filmpje.... en de nissai showa is ook een beste anders met zijn 53 cm.!

Ton Janssens on 12/11/2008 08:53

De Nisai showa Luc is in mijn ogen een echte topper zeer mooie body

interkoi veldhoven on 12/11/2008 08:58

hoi
waar vinden jullie de fotos dan van de aankopen.
gr john

john en ans de leur on 12/11/2008 16:57