Het einde is bijna in zicht.

Het einde is bijna in zicht.Nog even nageteld, en nog 16 koi moeten opgehaald worden. Het einde is dus bijna in zicht, maar dat mag ook wel half juni.

Nu nog 28 koi in de mudpond in Japan tot een goed einde brengen, en we kunnen weer ademen.

Men onderschat misschien toch wel de enorme verantwoordelijkheid die het met zich meebrengt. De winterperiode is sowieso al een stresserende toestand, want de nieuwe koi zijn pas binnengekomen en moeten gedurende enkele maanden opgevangen en verzorgd worden.

Meestal gaat het over koi die reeds verkocht werden, zodat je een grote verantwoordelijkheid draagt, die eigenlijk de jouwe niet is, maar een taak die je getrouw vervult.

Waar begint en eindigt trouwens de verantwoordelijkheid van een koidealer ? Ik denk dat hierover wel eens een diepgaande discussie over gehouden zou moeten worden, alhoewel ik het gevoel heb dat mijn klanten niet mogen klagen !

Ik denk ook dat ik mijn taak naar behoren vervul, en nu is het tijd om te ontspannen en enkele maanden de overgebleven koi op een ordentelijke manier probeer aan de man te brengen.

Gisteren ging de ginrin kohaku van Momotaro naar huis. een propere kohaku die beslist een mooie toekomst wacht. Hij komt in ieder geval in een warm thuis terecht.

Kritieke noot ! Het is de eerste keer dat iemand in de vijver valt bij interkoi (buiten ik zelf). Justin, de zoon van Johnny, schoof uit toen hij zich in het strijdgewoel mengde om de koi te zien en viel pardoes in het water (Justin zie je op het einde van het filmpje op zijn blote voetjes).

De reddingsploeg was er echter snel bij en na een secondje of 3 was hij al op het droge getrokken. Opletten met kinderen blijft natuurlijk de boodschap, maar gelukkig waren verse kleren bij de hand en was het leed snel geleden.

Ik heb me ook even de tijd gegund om in de vijvers te kijken om te zien welke koi ik ditmaal mee zal nemen naar de Belgische koishow die dit weekeinde van start gaat.

Ik heb nog een keuzemogelijkheid, en heb nog niets beslist. Het is wel zo dat ik met de gedachte speel om de M&M&M mee te nemen. Neen, het zijn niet de wereldberoemde snoepjes, maar de Machtige Momotaro Mannen.

Het zijn niet bepaald koi die een grote kans op winst maken, ook al niet omdat ze allen zowat in dezelfde reeks vallen, maar ik denk dat het toch mooi is om deze aan de grote massa te laten zien.

Veel mensen zijn het niet met me eens dat ik geen koi inzet om prijzen te halen, maar ik heb nu eenmaal geen koi die geschikt zijn voor de show. De meesten zijn nog veel te jong of niet goed genoeg, en hebben nog een hele weg te gaan om te stralen op de show.

De meeste van deze mannen kan ik rond de 60 cm inschrijven, en 1 of 2 koi komen er juist boven, zodat ze sowieso bijna uit de boot vallen, maar het is wel de moeite om deze mannen te bekijken en te bewonderen. Ze moeten allen nog 2 jaar worden, hou dat in gedachten als je vat 4 komt bekijken, want blijkbaar is vat 4 aan mij toegewezen.

Eén ding staat wel als een rots boven water, en ik spreek hier duidelijk over ervaring en geen boekjes gezever. Een vijver vol met mannen is een lust om te verzorgen. Ze zijn spontaner, speelser, gezonder en geven veel minder problemen dan vrouwen…

Begrijp me niet verkeerd, een vrouwelijke koi heeft nog veel meer charme en zal uiteindelijk nog veel meer uitstraling hebben, maar als het om een speelse vijver gaat, dan blijf moet ik eerlijk toegeven dat mijn mannen veel meer plezier schenken dan mijn vrouwen.

Ik heb trouwens mijn opvangvijvers ingedeeld in mannen en in vrouwen, zodat het voor iedereen duidelijk is !



Reacties