Het lijkt wel kohaku dag.

Het lijkt wel kohaku dag.Door omstandigheden die niet door mij zijn geschapen kreeg ik het gevoel dat het gisteren vooral om kohaku ging, de rest was bijzaak.

Mij niet gelaten, want ik vind zelf dat ik momenteel prachtige kohaku heb rondzwemmen die zeker en vast mogen gezien worden. Hoe je het ook draait of keert, een kohaku blijft ook wezenlijk deel uitmaken van een koibestand, en is bovendien één van de meest interessante koisoorten.

Zelf was ik bijzonder gefascineerd door de kohaku die door Momotaro op de laatste veiling werden aangeboden, en ik verwacht dan ook bijzonder interessant evoluties in de toekomst.

Het filmpje van de verkoop spreekt boekdelen. Het gaat hier duidelijk over 2 kohaku die prijzen opbrachten buiten proportie, want je spreekt eventjes over zowat prijzen tussen 25- en 30 000 euro, bloot aan de haak.

Of ze het nu waard zijn of niet, laat ik buiten beschouwing, want ik vind geen enkele koi zoveel geld waard, maar zolang er mensen zijn die dit betalen, zullen de prijzen zo blijven.

Wat me vooral opviel was het feit dat de kohaku van Sakai FF in de veiling die voorafging aan die van Momotaro, duidelijk minder waren, maar toch veel geld opbrachten. Tjaard en ik hadden samen een kohaku geselecteerd bij Sakai FF die door ons als de betere werd beoordeeld, maar die kon eigenlijk niet tippen aan de kohaku van Momotaro.

Dit is ons bekrompen oordeel natuurlijk, en misschien hebben wij een totaal andere zienswijze, (gelukkig maar), maar we kennen elkaar al 10 jaar en het respect is aan beide zijden aanwezig.

Zo heeft Tjaard een bijzonder zwak voor de kohaku van Matsue, en zal ik deze nooit aankopen, vermits ik uit ervaring weet dat het kohaku zijn die bijzonder veel secundair hi aanmaken op de buikzijde wat bijzonder storend is na enkele jaren. Maar verschillen in beoordeling mogen en moeten er zijn, anders zouden we allen hetzelfde aankopen.

Zo is Tjaard volledig in de ban van Yamatoya, en ik in de ban van Taniguchi, en waarom ook niet. Wel niet vergeten dat ik ooit mijn duurste koi heb aangekocht van Yamatoya, namelijk de formidabele Shiba Zakura, een kohaku die het moest afleggen in Hilarenbeek tegen een over de top zijnde Showa van Dainichi voor de prijs van GC, ik ben er nog altijd een beetje pissig om...

Maar laat ons verder gaan met de orde van de dag, want tenslotte leven we in het heden en niet in het verleden. Ik heb een compilatie gemaakt van een aantal kohaku waaruit er eentje moest gekozen worden, en misschien is het mooi om te zien hoe een bepaalde selectie wordt gedaan bij Interkoi.

Ik wil hier toch bij vermelden dat de meeste van deze koi, een normale groei hebben gemaakt zonder geforceerd te zijn in een opgroeifaciliteit, waardoor de normale groei en de toekomstige levenskwaliteit in mijn ogen door verbeterd worden. De meesten zijn tussen de 45 en 50 cm.

Mijn Ueno showa werden ondertussen ook gebowld voor Lieuwe, die ervoor gekozen had om zijn showa op te halen na een zomer hier te hebben rondgezwommen. Ik heb een zwak voor deze showa, en ben duidelijk geïmpressionneerd door de kwaliteit van het sumi dat je bij weinig showa kan terugvinden. Hier nog een filmpje van bij aankoop, toen 29, nu 41 cm. Ik zou haar zeker graag binnen enkele jaren terugzien.

Lieuwe bracht Peter mee, een koiliefhebber uit het hoge noorden.... wil die toch een rustgevende kohaku, een nidan kohaku zeker ! Ik heb er eentje, maar helaas is deze kwalitatief niet zo goed als de andere, en dat moet je ook durven zeggen, ondanks het feit dat je hem dan niet verkoopt. Het verschil leggen we dan ook uit, maar commercieel is het een slechte zaak. Ik noem het dan lange termijn politiek, wat volgens mij belangrijker is dan korte termijn politiek.

Dat de nidan kohaku een geweldige body heeft met een toekomstperspectief dat er niet voor liegt, is een tweede, want indruk geeft ie met zijn 53 cm. Hier is het een kwestie van de voordelen afwegen tegen de nadelen, en in mijn optiek vind ik zijn voordeel als bijzonder grote groeier belangrijker...gewoon omdat het uit commercieel oogpunt makkelijker is !

Een belangrijke kohaku in mijn ogen, is deze Chagal Kohaku van Sakai. Een kohaku die me de nodige zorgen heeft gebaard. Het was een bijzonder dure tosai die ik aankocht in april 2015.

Ze was bijzonder duur in aankoop en ik wou ze een jaar in de mudpond laten om ze verder te laten ontwikkelen, maar ze kwam niet goed uit de mudpond, en bovendien kwam ze verleden jaar in slechte conditie naar Arendonk.

Ondertussen is ze vrij goed opgeknapt, en beloofd ze weer voor de toekomst. Er zijn enkele puntjes van aandacht, maar welke koi heeft dat niet. Ik hoop dat ze het volgende jaar volledig hersteld en dat ze een goede vijver vind, maar dat hoop ik voor al mijn koi natuurlijk.

Bob kwam nog even kijken naar een soragoi van Ogata, maar ocharme….ze heeft een petieterig klein shimieke op de vin…einde verhaal…

Als laatste kwamen er nog mensen van niet zo ver uit de buurt om naar een tancho te komen kijken. Die heb ik gelukkig nog enkele, waarbij de tancho showa een duidelijke verbetering laat zien.

Het is een man, en zijn huidkwaliteit was niet om over te schrijven, maar nu ik hem zo zie, begint het shiroji toch te verbeteren. Met zijn 66 cm ook niet de kleinste, en qua body zal hij in de toekomst nog wel wat laten zien. Niet vergeten dat hij nog maar sansai is.

En zo ging deze zaterdag snel voorbij.






Meer afbeeldingen

Reacties