Ik ben gaan shoppen.

Ik ben gaan shoppen.Zoals ik in het verleden al meer gedaan heb, ben ik gisteren gaan shoppen.

Ik ga eigenlijk altijd maar op één plaats shoppen, en dat is bij Joachim van t'Viske. Als er iemand een goed oog heeft voor koi, en goede koi kan selecteren, dan denk ik, neen, dan weet ik dat ik op de goede plaats zit.

Ik kom gewoon koi te kort, en zomaar klakkeloos iets in Japan aankopen om maar iets te hebben, staat niet in mijn woordenboek. Ik heb het met Joachim nog eens besproken en we waren het erover eens dat de veilingen niet bevorderlijk waren voor het soort koi dat wij graag verkopen.

Was een veiling enkele jaren geleden een trent die pas zijn intrede deed, op dit ogenblik tieren de veilingen welig. De kwekers houden hun beste koi voor de veiling, (tenzij ze nog iets achter de hand houden natuurlijk), en de potentiële kopers bieden tegen elkaar op om de beste koi aan te kopen.

Misschien was het een goed idee om een vakbond op te richten en afspraken te maken onder de deelnemers van een veiling om bij het inzetbod van een koi te blijven en de koi te verdelen onder de bieders. Dat zou pas een gouden zaak zijn.

Als dit nog niet voldoende is, ga ik op woensdag 19 november naar de 3de veiling die ik dit jaar mee zal doen bij Momotaro. Dit is echter geen gewone veiling. Ik moet zeggen dat het Maeda San of Daisuke niet aan creativiteit ontbreekt, want ze hebben er weer een specialleke van gemaakt.

Er worden slechts 20 koi geveild. Oeps....slechts 20 koi ? Jawel, maar het beginbod is 1 000 000 yen...slik, slik....Ik weet dus nu al dat ik er niets kan gaan doen, want ik geloof niet dat ik klanten heb die mee willen dingen naar een koi met als startbod 1 000 000 yen (± 7500 euro).

Je moet je wel goed realiseren dat dit slechts een beginbod is, en ik weet nu al uit ervaring dat de biedingen vermoedelijk per 100 000 yen zullen omhoog gaan, en het niet zal stoppen bij 1 100 000 yen, maar dat het nog flink omhoog zal gaan.

Ik denk dat de meeste koi tussen de 2 en 3 000 000 yen zullen verkocht worden, met enkele serieuze uitschieters. Op deze prijs komt nog een flinke kwats bovenop niet vergeten. Het is in ieder geval zo dat dit koi zijn die je sowieso in Japan moet laten voor de volgende 2-3 jaar, zodat je kans hebt om een topprijs te behalen, hetzij in Japan zelf, hetzij later in Europa....als alles goed gaat.

Wij blijven echter bij het gewone werk, en dat is al kostelijk genoeg. Ik heb het vuur niet te erg aan de schenen gelegd bij Joachim en besloot 2 goede koi aan te kopen. Ik heb deze koi al een tijdje gevolgd, en wij waren het erover eens dat we niet goed begrepen waarom deze niet verkocht werden, maar dat gebeurd zo dikwijls.

De bijzonder fraaie sanke van Koume is een regelrechte beauty, loupezuiver, buiten misschien een stukje kiwa dat er wat uitsteekts op het eerste patroon, maar voor de rest is er niets op aan te merken. Het hi is van een bijzonder egale en hoogstaande kwaliteit, hi dat ik bijzonder graag zie. Als je goed kijkt lijkt het precies een doitsu zo zacht en toch zo intens. Fraai hoor....

Vergelijk het filmpje met het certificaat en je ziet de langzame verandering optreden in het sumi, dat stabiliteit zal waarborgen. De koi heeft behoefte aan een eigen omgeving, want ze zit te lang binnen bij Joachim. Niet dat ze het daar slecht heeft, integendeel, maar het blijft een verschil. De koi hebben niet de mogelijkheid om te ontplooien, en ik maak me sterk dat de lichte achterstand in groei, in een goede vijver dit wel zal goedmaken. Alhoewel, 66 cm is ook niet niets...daar wordt soms te licht over nagedacht.

Ditmaal geen atarashi sumi tot in den treure maar een mix van atarashi sumi, tussen het eerste en tweede patroon en kasane sumi, of sumi dat op het hi ligt. De schoudervlek is duidelijk aanwezig, en mooi ontwikkeld. De moeder is Koume, en daar heb ik een zwak voor, want daar heb ik al bijzonder fraaie exemplaren van aangekocht, een reden te meer, kijk maar naar deze Koume.... Afstamming perfect, koi perfect, verblijf in Europa al meer dan lang genoeg, nu nog een supervijver vinden om supergoed verder te ontwikkelen dat is de boodschap.

De tweede koi die ik kocht is een Yamabuki van Beppu. Van deze kweker zie ik regelmatig goede vissen verschijnen, maar zijn naam is niet zo ingeburgerd. Voor zover ik weet kweekt deze ook met ouderdieren van Sakai. (maar wie niet ?)

Als ik een Yamabuki zou aankopen dan moest hij van dezelfde kleur zijn, vrij licht en met die mooie luster over het ganse lichaam. Deze koi moet naar buiten, want die zit al te lang binnen, en ik weet uit ervaring dat de lichte kleur van deze yamabuki plaats zal maken voor een citroengele kleur die alleen maar zal bekoren. Ik heb ze zo bijzonder graag...Ze is gisteren 71/72 cm gemeten, en een eindje over de 80 is zeker een haalbare kaart.

In ieder geval zijn het weer 2 prachtige vissen die mijn collectie zullen aanvullen, en heb je misschien weer een reden om naar Arendonk te komen. Ze zitten voorlopig in de binnenvijver om te acclimatiseren.

Meer afbeeldingen

Reacties