Karayama is het geworden, geen gosanke.

Karayama is het geworden, geen gosanke.Vermits het show was, en de kwekers niet thuis waren, was het een moeilijke dag om op koihunt te gaan.

Sakai was gesloten, Tamaura was niet aanwezig, maar we zijn wel door de serres gelopen en ik heb enkele nisai gezien die de moeite waard waren. Daar moet Olav later even achter gaan, want dat waren degelijke koi.

Takigawa was de enige die aanwezig was, en dat is altijd een moeilijke, maar wel dankbare affaire. Ik heb nu éénmaal een zwak voor Takigawa, maar zijn goede vissen zijn helaas duur….en de rest, is niet echt mijn ding.

We hebben wel een groot aantal tosai geselecteerd voor een klant van Olav, en dat was wel plezierig, maar het is nu éénmaal het soort koi dat ik niet graag aankoop. Leuk om te zien is dat we toch hetzelfde oog hebben...dat valt dadelijk op want we gaan steeds naar dezelfde koi...

Ik heb er een filmpje van gemaakt, zodat je de koi kunnen bekijken die normaal zouden kunnen verkocht worden voor 195 -395 euro, en in principe is daar ook niets mis mee…

Dan maar naar mijn Azukari, we zijn hier nu toch, dus even het blijvertje bowlen en filmen. De koi is toch al in positieve zin veranderd, dat kan je zien….de body is toegenomen en verbeterd.

Ik schat deze kohaku hoog in hoor…Body, kiwa, sashi en patroon vind ik bijzonder goed om nog maar niet te spreken over de huidkwaliteit, want die is niet goed, die is super. Niet allen zullen het patroon graag zien, maar ik hou van eigenzinnige patronen, en dat kan je dit patroon wel noemen.

Vermits ik een klant heb die deze kohaku graag wil aankopen maar een voorwaarde eraan verbind, moest ik Takigawa San toch even vragen of hij zou kunnen garanderen dat deze kohaku eind dit jaar of begin volgend jaar 65 cm minimum zou worden.

Ik deed alle moeite van de wereld, maar ik kreeg geen bevestiging te pakken. 63-65 cm was zijn oordeel, en alles wat erboven is, is meegenomen. Ze gaat wel naar de beste mudpond van hem, waarvan ik nog een foto van bij doe, en dat is ook al iets. De geschiedenis herhaalt zich…

Het voornaamste was in principe gebeurd, maar toch wilde ik nog even naar de karayama’s gaan kijken, want die vind ik buitengewoon fantastisch. Of je ze nu graag ziet of niet, de beesten hebben wel zo een geweldig karakter dat ik smelt voor de zon als ik ze zie.

Bovendien wou Takigawa ook schoon schip maken, en vermits ik al het één en ander gekocht heb dit jaar bij hem, was hij heel vriendelijk met de prijs. Zijn de beste er al uit ? Bijlange niet zotteke…zo werkt het niet !

Nu ben ik niet arrogant maar geloof me, koi kiezen en koi kiezen zijn 2 verschillende begrippen, en niet iedereen heeft het fingerspritzengefühl dat nodig is. Heb ik dat ? Dat moeten andere mensen beslissen, niet ik..... Bovendien speelt ervaring ook een grote rol, en dan wil ik er toch aan toevoegen dat ik een gouden leraar heb gehad, je hebt het of je hebt het niet !

Ik zal de koi online zetten, maar toch even melden dat ik de koi gekocht heb omdat ik ze graag in iedere vijver bij mij wil laten rondzwemmen. Ze hebben een geweldige aaibaarheidsfaktor en trekken alle andere koi mee ten strijde indien nodig….

Door de bereidheid van Takigawa San kan ik ze ook iets goedkoper aanbieden dan de vorige, die trouwens nog wat forser zijn, alhoewel het verschil minimaal is….

Als laatste gingen we nog even een kijkje nemen bij de echte jumbo, boven op de berg, want dat is altijd de moeite om te bekijken. Hier had ik al een kohaku gespot van 89 cm, waar ik graag over onderhandeld had, maar hij gaat ze gebruiken als oyakoi, dus mijn verzoek om prijs viel in het water.

Genieten kon ook nog, dus heb ik ze maar even op film gezet. Het is de eerste yondan kohaku die je ziet op het filmpje waar ik het over heb, en geloof me, het zijn monsters hoor die hier rondzwemmen, je kan het op film niet uitleggen wat je in het echt ziet…

Om nog even ons gelijk te halen en mensen uit te leggen hoe tategoi gehouden worden in Japan ? bekijk het filmpje maar. Algen, algen en warmte, want binnen was het volgens mij 50°....gevoelsmatig….

Als laatste nog even melden dat ik morgen mijn voelhorens ga uitsteken bij Matsue. Ik heb daar een koi rondzwemmen die ik normaal niet makkelijk aankoop omdat ze eigenlijk te duur is, maar deze zou en moest ik hebben.

Het inazuma-achtige patroon en de zeer specifieke koptekening maken van deze kohaku een specialleke. Ik ga ze morgen bewonderen, maar bovendien ga ik ook alle nisai bekijken die op de Narita event worden aangeboden, zodat ik toch weet wat voor vlees ik in de kuip heb. Dit geeft me toch een geweldig voordeel....Moesten er nog tosai zitten, dan zal ik graag mijn neus ook eens in de jumbo tosai steken…wie weet.

Bekijk de karayama in het koi aanbod, en geloof me, een liever, zachtaardig en aanhankelijker dier kan je niet aankopen….ik weet zeker dat er alle vrouwen voor overstag gaan...


Meer afbeeldingen

Reacties