Mijn worsten zijn toch opgeraakt.

Mijn worsten zijn toch opgeraakt.Was het voor de eerste keer dat ik zei dat ik op zondag enkel zou opendoen op verzoek, dan werd het verzoek snel ingediend. Het werd zelfs drukker dan op zaterdag, want al mijn braadworsten werden tegelijkertijd gebakken en verorberd.

Het waren geen koi kopers, maar koi liefhebbers die zich melden, maar dat kan de pret niet bederven, want over koi praten kan nooit geen kwaad.

Een moeilijke vraag over hoeveel een koi moet eten werd gesteld, maar dat is een bijzonder moeilijke vraag waar ik geen kant en klaar antwoord op kan geven.

Alles hangt af van de omstandigheden, de waterkwaliteit, de filtering, de bezetting en nog een aantal faktoren meer. Wil je jonge koi vlug groot, wil je koi koken en forceren, zwemmen je koi buiten of zitten ze in een quarantaine bak, het zijn allemaal faktoren die een rol spelen.

Als maatstaf zou ik mee kunnen geven dat jonge koi goed gedijen in normale omstandigheden op 2% van hun lichaamsgewicht, alhoewel ik al van Daisuke en Adam te horen kreeg dat echte jumbo tosai tot 7% van hun lichaamsgewicht krijgen op een temperatuur van 26°.

Of dit goed of slecht is laat ik in het midden, maar commercieel is dit sowieso een succes. Praatte men 10 jaar geleden over jumbo tosai die op hun 9 maanden 28 cm zouden moeten zijn, dan heeft men nu al jumbo tosai die tegen de 50 cm aanhikken…waar gaat dit naartoe.

Dit wil nu niet zeggen dat alle jumbo tosai deze lengte kunnen halen, want daar zit het tricky point natuurlijk. Het zijn maar enkelingen die deze groei aankunnen en ondersteunt kunnen worden door hun beenderstructuur. Men praat slechts over enkelingen die het verdict jumbo tosai kunnen dragen.

Voor oudere koi geld dan weer een andere regel. Die eten veel rustiger en langzamer dan tosai. Zij hebben voldoende aan 1% van hun lichaamsgewicht, en dan ligt het er ook aan wat voor eten je geeft.

Laat me nu geen dingen zeggen over voer, want dan wordt het commerciële slagveld helemaal geopend, en dat is echt niet mijn lievelingsonderdeel. Ik hou het bij probites om diverse redenen, en de rest laat ik in het midden. Hier zit visie en ervaring achter.

Wil je zelf een nieuwe voerlijn ? Toch geen probleem zeker. Ga naar de producent, overleg de afname en wat je er bij wil, spreek een prijs af en laat een label ontwerpen en je hebt het beste eigen voer dat er is, maar wel wat honderden anderen ook hebben…en als je goed kunt lullen, dan kan je het ook nog verkopen ook. Zo is het tegenwoordig met voer, met klei…noem maar op….

Nu heb ik nog geen antwoord gegeven over hoeveel men een koi moet voeren ! Ik ga er gewoon eerlijk in zijn….ik weet het niet….is dit een eerlijk antwoord of niet ?

Ik heb al alles geprobeerd....afmeten, wegen, mengen...noem maar op, maar ik blijf het gewoon een kwestie van feeling vinden. Er is één maatstaf die ik wel hanteer, en die ik probeer te observeren !

Als je koi in de zomer lekker langs de kantjes smullen (zelfs in de regen) met hun gezichtje tegen de zijkant aangedrukt en slurpend van de oh zo belangrijke micro organismen tussen de algen, dan ben ik tevreden en weet ik dat ik bij kan voeren….ook niet teveel want het slurpen aan de zijkant vind ik een goed gevoel moment, en eten…koi kunnen makkelijk zonder in een gezonde omgeving.

Bovendien mag je altijd naar mijn koi komen kijken…ze zijn niet mager, ze blinken en ogen gezond, meer moet dat niet zijn. Geef ze de tijd om op een verstandige manier groot te worden, want wat er in zit, komt er toch wel uit...

Het is nu wel een kutperiode, want de verkoop is zo goed als dood bij mij en daar heb ik een bloedhekel aan. Het is echter altijd hetzelfde verhaal in juli en augustus, want de meesten proberen hun koi nu te slijten aan dumpingprijzen.

Ik doe beperkte acties en ik hoop dat mensen zo verstandig zijn om van die acties gebruik te maken, maar ik ga mijn goede koi niet weggeven…zoveel respect moet je voor je koi wel hebben.

Ik vond het antwoord van Nico die gisteren verliefd was op een koi het mooiste antwoord: [i/]Zorg dat je een goede koper vind voor deze prachtshowa waar ik verliefd op ben….[/i]. Zulke antwoorden weet ik naar waarde te schatten.

Ondertussen ben ik mijn braadworsten kwijt, dank zij Arjan en Lazarro (die ik al ken vanaf zijn geboorte) die dankbaar gebruikt hebben gemaakt van de geboden kans, met dank aan Ben en Rudie, de echte koikichi mannen, met dank aan Benny en Marina, die op zoek zijn naar een bepaalde koi…met dank aan mezelf die ook 2 braadworsten heeft buitgemaakt…het was een gezellige zondag.

Misschien kan ik beter op zaterdag sluiten en op zondag opendoen….

Meer afbeeldingen

Reacties