Noblesse oblige

Noblesse obligeGisteren moest ik eventjes enkele kohaku bowlen die ondertussen enkele weken in quarantaine zitten.

De koi werden in het voorjaar aangekocht via Narita en hebben het seizoen bij Narita doorgebracht. Het hoeft niet altijd groot en krachtig te zijn om verfijnd en edel over te komen in mijn ogen.

Het is moeilijk om via een filmpje de finesse van deze kohaku te omschrijven. In de huidige trent van het koigebeuren zal deze het moeten afleggen tegen sommige kanonnen dat er afgevuurd worden, maar als het op kwaliteit aankomt, mogen deze kohaku bovenaan de lijst komen te staan.

Nu zul je je afvragen wat mij ertoe dwingt om zo lyrisch te zijn over deze kohaku ? Heel eenvoudig, het gaat hier over het hi of het beni of simpelweg het rood dat kwalitatief van een zeer hoog gehalte is. Dit is het rood dat wij bewonderen.

Ik weet het, veel mensen worden aangetrokken door het felle mannetjesrood, en dan geprojecteerd op een vrouwtje…mis poes…dit beni is van een kwaliteit dat je je moet wensen bij jonge koi.

Het patroon is eenvoudig, je kan het een tweestapper of nidan kohaku noemen, maar dat is ze in feite niet. Ze heeft nog een patroon dat geflankeerd is naast het voorste patroon, en de vraag is nog maar of dit verder zal opengaan of naar het eerste patroon gaat neigen.

Ik heb de indruk dat het vrij zal komen tijdens de groei en wanneer het shiroji gaat opdikken zodat het sashi in de tijd gaat inklaren…wie weet, er is niemand die een koi kan voorprogrammeren want niets is zo onvoorspelbaar als koi.

Dit was echter niet de enige kohaku die ik toen aankocht van Narita, en pas nu begin ik zijn master eye te erkennen. Hij heeft het oog van de echte koikichi. Deze 3 kohaku werden ook geselecteerd door de hand van de meester. Ervaar je ook de fijnheid, de noblesse van deze kohaku als je ze in de bowl ziet ?

De enige vraag die ik me nu nog stel is een vraag die iedereen bezighoudt….hoe groot zullen deze worden….een moeilijke vraag, want ik heb op deze koi een iets minder zicht als op de Momotaro reuzen.

Ook niet onderschatten overigens, want deze nisai kohaku zijn ook respectieverlijk 52 en 54 cm wat niet onverdienstelijk is als het over de grootte gaat.

Het voordeel, als je het een voordeel wil noemen is het feit dat ze niet geforceerd werden tijdens het belangrijke seizoen van tosai naar nisai. Ze hebben hun weg geduldig afgelegd zonder geforceerd te zijn, tenminste die indruk heb ik.

Mijn oordeel is misschien niet wat jullie graag horen, maar het is wel het oordeel dat het meest bij de waarheid komt, zonder de waarheid geweld aan te doen. Ik denk dat deze koi het in hun genen en in hun bouw hebben om zonder problemen de 70 cm te halen.

Ik hoor de echte al hun neus ophalen, want 70 is een peulschil…ik overdrijf echter niet graag want als er iemand is die weet dat 80 cm een moeilijk te halen lengte is, dan ben ik het wel. Ik zit lang genoeg in het vak om die koi die het boven de 80 cm gemaakt hebben, op mijn hand kan tellen.

Ik hou het liever bij een eerlijke 70 wat voor iedereen haalbaar is, en blijf voorzichtig met 80, tenzij ik overtuigd ben van hun gabarit. Voor de mensen die gabarit niet snappen, dit woord wordt in België wel eens gebruikt om de kracht en het volume van een persoon aan te duiden, en het klinkt ook zo indrukwekkend nietwaar !

Van welke kweker zijn deze koi ? 3 van deze kohaku zijn van Matsue, de maruten bij het 3-tal is van sakai en is een mannelijke kohaku.

Matsue is een kweker waar ik een haat – liefde verhouding mee heb, en die ik lang op een zijspoor heb gezet. Het gevoel zit niet altijd goed, zonder dat ik daar een echte verklaring voor heb.

Ik weet dat hij machtige kohaku heeft en vroeger kocht ik vrij veel Matsue, mensen uit de beginperiode van Interkoi zullen zich dat nog wel herinneren. Maar om de één of andere reden is de liefde uitgedoofd.

Hier nog enkele voorbeelden uit het verleden:

kohaku uit 2008

kohaku uit 2009

kohaku uit 2010

kohaku uit 2011

showa uit 2012

Het befaamde zeepaardje (tekening op het hoofd dat de vorm heeft van een zeepaardje.)

Als ik deze filmjes ophaal, den herken ik nog veel koi...mooi nietwaar ? En je ziet dat ik Matsue toch niet altijd uit mijn beperkte selectie van kwekers ben vergeten. De koi die me ondertussen de meeste euforie heeft bijgebracht, is toch wel deze sublieme kohaku die binnen enkele weken te bewonderen zal zijn bij Interkoi.

Ondertussen heb in nog enkele kohaku van Matsue weten te bemachtigen, en waarom nu die plotselinge omschakeling ? Heel eenvoudig, de kohaku die ik graag heb van Momotaro of van Sakai gaan mijn budget ver te boven, en beantwoorden niet aan de prijs/kwaliteit verhouding die ik verkoopbaar acht.

De kohaku van Matsue daarentegen zijn vergelijkbaar qua kwaliteit en doen qua groei, grootte en uitstraling niet onder voor de groten. Bovendien blijven ze betaalbaar voor de meesten, en dat is de eenvoudige reden, iets anders moet je er niet achter zoeken, en bovendien had ik enkele interessante kohaku nodig…

Ondertussen vorderen de werken van de vijver voor Wim gestaag. Ze zijn begonnen aan de filterkamer. Ik ben benieuwd wat de volgende stap gaat zijn, maar de bouwwerken volgen elkaar goed op...en zo hoort het ook !




Meer afbeeldingen

Reacties