Soms zijn de wonderen de wereld niet uit.

Soms zijn de wonderen de wereld niet uit.Ik ken die koi zei Toon tegen mij. Ik fronste mijn wenkbrauwen want dat zou toch merkwaardig zijn.

Ik zal het thuis opzoeken en dan stuur ik je de foto. En toen kreeg ik bovenstaande foto aan. Ik moest even kijken, want het was enkele dagen later en het gesprek was al vervaagd, totdat ik tot mijn verbazing de koi herkende.

Vooraleer jullie verder lezen, zou je deze koi dadelijk herkennen ?

Een raar verhaal en ik was toch even verwonderd dat Toon zich een koi herinnerde die er totaal anders uitzag. Dit geeft in principe een gezond oordeel over zijn kennis en zijn positief vermogen om naar koi te kijken. Ik ken maar één iemand die dit ook kan.

Nu heb ik een geweldige bibliotheek van alle koi die ooit de veilingrevue van Momotaro gepasseerd zijn. Ik heb alle informatie van verkochte koi en prijzen bijna bijgehouden, maar de enige veiling waar ik normaal gezien nooit naartoe ga, is deze in december. En de getoonde koi werd in december 2016 gepresenteerd op de veiling.

In december heb ik gewoonlijk genoeg om handen, een paar verjaardagen van mijn familie en alle andere feestdagen erbij ontneemt mij de interesse om ook in december naar de veilingen in Japan te gaan.

Ik had deze koi dan ook nooit gezien, en als ik de foto bekijk zou ik niet kunnen zeggen of ik deze koi ooit zou aangekocht hebben.

De koi die je ziet op de veiling anno december 2016 is namelijk deze showa zonder twijfel.
Wat er gebeurd is op de veiling is voor mij een onbekende faktor. Hier nog een filmpje toen ze als nisai. werd aangeboden op de veiling van december 2016.

Werd er niet op de koi geboden ? Dat lijkt me niet mogelijk. Werd de koi nadien nooit door de koper betaald ? Dat is een mogelijkheid. Werd de koi niet getoond op de veiling omdat er misschien een probleem met de koi was op dat ogenblik ? Het zijn verschillende mogelijke verklaringen.

Het is ook interessant om de foto’s naast elkaar te zien, zodat je de evolutie van de showa op enkele maanden kan zien. Hoe het sumi zich terugtrekt op bepaalde plaatsen, hoe het sumi sterker evolueert en ontwikkelt, de ontwikkeling van de body enz. Een leerschool vervat in 2 foto’s.

Feit is dat ik er wel door gecharmeerd was in oktober jongstleden, en dat dit een koi was die ik moest hebben, en daarom ook flink doorgeboden heb.

Het was één van de duurdste koi die ik ooit gekocht heb, buiten enkele uitzonderingen waaronder de welgekende Daishiro, Virgin, Shiba Zakura en dan heb je het zo een beetje gehad.

Vermits deze snel verkocht werd, en ik deze showa min of meer voor mezelf in gedachten had, heb ik ook haar opvolger gekocht. Deze dure koi kopen zijn uitzonderingen en meestal hou ik ze voor mezelf in gedachten.

Ik ben blij deze even in mijn bezit gehad te hebben, en ik moet eerlijk toegeven dat ik een zwak heb voor deze koi. Het is zelfs zo dat ik afgesproken heb met de huidige eigenaar dat ik de koi persoonlijk kom brengen, want ik wil wel eens zien waar ze terechtkomt. Ze is het opvolgen waard met een eventueel optreden op een show in de toekomst.

Toeval of niet, maar zaterdag heb ik ze ook nog even in de bowl gehad om te controleren. En ik zou ik niet zijn als ik er geen filmpje van had gemaakt. Persoonlijk vind ik zelfs dat ze iedere maand verbetert. Het sumi blijft lakzwart, maar vooral het hi is enorm van kwaliteit geworden. Dat was waar ik het meeste schrik voor had...

Zo zie je maar dat elke koi ook een eigen leven en een eigen verhaal heeft.

Meer afbeeldingen

Reacties