Spannende dagen.

Spannende dagen.Eerst en vooral wil ik een meedelen dat ik tot op nu nog altijd geen nieuws heb van de andere deelnemers aan de Wakagoi show.

Blijkbaar is het een hectische toestand, en helaas heb ik totaal nog geen informatie gekregen, buiten het feit dat ik de Kokugyu prijs 43 Bu heb gewonnen.

Of dit een goed of slecht teken is, kan ik niet beamen, maar ik hoop vandaag iets te horen over de andere uitslagen. Je moet natuurlijk ook begrijpen dat het een hectische toestand is daar, en ik ben natuurlijk niet de enige die achter informatie probeert te komen.

Wel heb ik een mooi filmpje gekregen van mijn winnaar, en dat wil ik je graag tonen. NIet lachen met het opschrift van Bompa Borgmans, want dat heeft Paul doorgegeven om te lachen, en ze begrijpen toch niet wat het wil zeggen, en neen, ik ben niet verlegen, ik ben zelfs trots op mijn bijnaam Bompa Borgmans…

Terwijl ik dit aan het schrijven ben, komt er nog informatie binnen. Ik zal William even blijmaken met dit filmpje maar vraag me niet wat deze prijs precies inhoud, want ik kan het niet lezen, en heb nog geen info gekregen. Dit is in ieder geval mijn vat met de 2 sanke en de kohaku van Momotaro.
Zogauw ik meer info heb zal ik het doorgeven, maar laat ons verder gaan met de orde van de dag. Het was een bijzonder droevige koidag wat betreft het weer, maar desondanks kreeg ik gelukkig veel bezoek, en werd er weer lekker gediscussieerd.

Eerst en vooral kwamen Jent en Carla uit Arnemuiden hun purachina uitkiezen, en daarmee is er nog slechts eentje dat moet vertrekken. Ik heb ze ondertussen ook buiten gezet, zodat mijn binnenvijvers op enkele koi na zo goed als leeg zijn.

Het kiezen gebeurd door telkens die koi eruit te halen die je niet wil hebben, totaal de laatste 2 overblijven, en dan wordt de definitieve keuze gemaakt. Ik hoop dat ze er nog veel plezier aan mogen beleven. Zelf kan ik best een mooie purachina appreciëren, liefst een maatje groter, maar deze zullen ook nog wel groeien…

Marcel kwam uit ook al uit Zeeland om zijn stevige nisai showa op te halen die ik gekocht had op de veiling van september 2014. Hij heeft me het filmpje opgestuurt nadat hij thuis aangekomen was, en is ook zo vriendelijk geweest om ook een filmpje van de sanke van Taniguchi te maken, die hij verleden jaar had meegenomen.

Deze sanke werd aangekocht in februari 2013 en was toen 39 cm als tosai. Marcel heeft me nog niet de huidige lengte doorgegeven, maar aan de bowl te zien schat ik ze nu toch tussen de 65-68 cm. Niet vergeten dat ze nu nog maar 33 maanden is volgens mijn papieren, ofwel jonge sansai…

Mooie gebeurtenissen vind ik persoonlijk is, als er onverwachte dingen gebeuren. Zo kwamen Pierre en zijn vrouw (of vriendin) en zijn vader een kijkje nemen naar de sanke die nu nog niet binnen zijn. Oeps dat was een kleine teleurstelling, maar die komen pas deze vrijdag binnen…

Terwijl ze toch gingen rondkijken werden ze aangenaam verrast door een kohaku, waar ik ook een zwak voor had. Ja, ik weet het, ik heb veel koi waar ik een zwak voor heb, maar dit meen ik hoor ! Na het bowlen werd er niet lang getwijfeld, en werd de kohaku snel in een box gedaan en meegenomen.

Deze kohaku werd aangekocht in april 2014 en werd toen 56 cm gemeten. Na een verblijf van een klein jaar in de minst gunstige omstandigheden bij mij, werd ze nu 61 cm gemeten. Voor mij is 75 cm een haalbare kaart…en wie weet….

Nu is niet de grootte wat een belangrijke rol speelt, maar vooal de kwaliteit krijgt van mij het predikaat belangrijk. Een kohaku met een voortreffelijke huidkwaliteit, hi dat van voor naar echter intrensiek zeer sterk is, een shiroji waarbij je een zonnebril moet opzetten, en een body die er mag wezen. Het hoofd staat sterk op het frame gebouwd, en alles geeft een stevige indruk.

Nu ga ik niet over patronen discussieren, want daar is geen lijn in te trekken, maar persoonlijk hou ik niet van die voorgekauwde patronen, en val ik op dit soort patroon, een patroon dat men niet in een vak kan plaatsen als je begrijpt wat ik bedoel. Bijzonder fraaie kohaku voor bijzonder fraaie mensen…

Wat ik persoonlijk zeer aangenaam vind is dat deze nieuwe klanten mij gevonden hebben via mijn verkoopsite koiroyal. Dat kan ik best op prijs stellen….en zo zie je maar…

Ik heb nog veel te vertellen, ik ben nog niet ten einde….Bart en Vicky kwamen hun cadeau ophalen dat ze gewonnen hadden, namelijk de microscoop die ik als prijs geschonken had voor de jaarlijkse bijeenkomst van de koivrienden.

Ik denk ook dat ze best gecharmeerd waren van de koi die ik momenteel heb rondzwemmen. Ze staan nog een beetje aan het begin van de koihobby heb ik het gevoel, maar Bart was toch al goed geïnformeerd, en wist toch al waar hij het over had.

Samen hebben we enkele koi bekeken, waaronder deze propere kohaku van Taniguchi en een showa van Sekiguchi. Totdat we aan de koi kwamen die daarna weggingen, maar waar ik nog een verhaal bij moet vertellen.

Dit verhaal ben ik je nog schuldig

Het gaat namelijk over de kohaku die donderdag 27 maart werd aangeboden. De eigenaar wou deze kohaku verkopen omdat hij vond dat zijn vijver volgens hem niet goed genoeg was voor deze kohaku. Deze kohaku verdiende beter, en daarom werd er mij gevraagd om deze kohaku verder te verkopen.

Terwijl de eerste biedingen binnenkwamen, begon de eigenaar echter spijt te krijgen van zijn beslissing, en gedurende de dag kwam er in gezamenlijk overleg een alternatieve keuze naar boven. Het voorstel was namelijk dat de kohaku niet zou verkocht worden, maar dat hij bij Polleke in zijn vijver verder zou evolueren de volgende jaren en ook om deze te proberen boven de 80 cm te brengen.

Een vervelende situatie voor mij, want ik had bieders op de kohaku. Ik heb dan het initiatief genomen om de mensen die een bod uitbrachten persoonlijk te contacteren en te bellen om ze de situatie uit te leggen.

Zij hadden gelukkig begrip voor de situatie en legden zich bij het besluit neer. Nu zullen er velen misschien weer denken dat ik verhalen aan het verzinnen ben, daarom hoop ik dat de potentiële bieders dit lezen en willen bevestigen in de reacties dat het zo is gelopen.

Om een lang verhaal kort te maken: deze pitbull is nu vertrokken naar de vijver van Polleke, en wij hopen dat we er iets van kunnen gemaakt krijgen.

Het verdere verloop van deze historie zal je op het einde van dit jaar kunnen lezen. Indien we deze koi kunnen laten ontwikkelen zoals we hopen, dan zal ze misschien zelfs op een show terechtkomen, ondanks het feit dat Polleke echt niet show gericht is….wordt vervolgd….

Toen Bart en Vicky echter dit soort koi zagen, werd hun blik al op oneindig gezet, en ik denk dat er nog een vervolg komt op hun bezoek naar Arendonk. Laten we hopen….

Ik kreeg ondertussen al een filmpje binnen van Polleke met de mededeling dat ze zich al goed thuisvoelden in zijn vijver...tof Polotaro



Meer afbeeldingen

Reacties