Volgende keer beter.

Volgende keer beter.Ik had gehoopt op een mooiere inhoud voor dit item, maar ik kan er niet meer van maken. Op de foto van dit nieuwsitem zijn lege paaiborstels te zien bij Momotaro, aangezien ze er bij mij jammer genoeg ook zo uitzien.

Dit jaar is het mij niet meer gelukt om nog een succesvolle kweek te doen. Het kweken van Koi is zeker niet altijd even makkelijk en dat heb ik dit seizoen ook ondervonden.

Doordat vrijwel al mijn vrouwtjes totaal geen eitjes bij zich droegen aan het einde van dit seizoen werd het een zeer lastige opgave. De oorzaak van dit probleem begon al in de winter, toen mijn vijver lek ging. Hierdoor werden mijn eerste kweekplannen alweer vertraagd. In het voorjaar lag er wel weer een nieuwe vijver waar al mijn vissen in werden opgevangen, maar die was dan ook compleet nieuw en niet ingelopen.

Om een aanzienlijke hoeveelheid eitjes in de vrouwtjes te krijgen moet je al vroeg beginnen met veel voeren. Ondanks het niet-ingelopen filter ben ik hier nog een heel eind mee gekomen. Door de vele waterwisselingen heb ik toch nog goed kunnen voeren en de vissen werden al een stuk forser.

Begin juli ben ik 3 weken naar Japan geweest en aangezien ik mijn ouders niet met de zorgen van een Koi-kweek kan achterlaten moest de kweek zo snel mogelijk na Japan plaatsvinden. Een week voor mijn vertrek heb ik de hoeveelheid voer weer opgeschroefd om de vissen op peil te houden.

Dit ging een paar dagen goed totdat ik ernstige ammoniak problemen kreeg. Ik had hier dus toch echt de grens van mijn filter bereikt. Een klein aantal Koi had lichte brandwonden van de ammoniak en geen enkele Koi had nog een mooie witte huid.

Voor de veiligheid van mijn vissen heb ik toen tegen mijn ouders gezegd dat zij een week niet moesten voeren. Ik kon geen risico nemen want met mij op afstand kon zoiets erg lastig worden voor mijn ouders. Na deze voerstop van een week werd er ook weer zeer weinig gevoerd tot mijn terugkomst.

Eenmaal terug in Nederland viel het mij al meteen op dat de vissen behoorlijk wat massa hadden verloren. Zo wist ik eerst nog zeker dat de Red Tiger showa van Interkoi eitjes bij zich had, maar deze vis was nu tamelijk slank geworden.

Ook moest ik de vijver nog behandelen tegen costia en wormen, wat de situatie ook niet echt bevorderd. Uiteindelijk ben ik wel weer gaan voeren zonder dat het filter hier problemen mee had. Echter ging dit bij de meeste vissen alleen maar de lengte in gezien de tijd van het jaar (inmiddels augustus).

Mijn originele showa plannen waren sowieso niet meer uit te voeren voor dit jaar. Tevergeefs heb ik nog geprobeerd om een Chagoi kweek te doen van de Koi Kas magoi bloedlijn. Na 2 nachten samen gezeten te hebben zonder enig resultaat heb ik de ouderdieren maar weer terug geplaatst in hun vijver.

Een vrouwelijke Beni Kumonryu kon eventueel nog eitjes bij zich hebben maar ook hier waren er geen eitjes en dat zelfs na 3 nachten. Normaal speel ik wat met de temperatuur en wissel ik water waardoor het meestal de eerste of tweede nacht raak is. Veel zat tegen dit seizoen, maar door deze tegenslagen liggen er nu wel 2 vijvers die volgend jaar beiden tamelijk goed ingelopen zullen zijn.

Het is wel erg jammer dat het dit jaar niet meer gelukt is. Wel heb ik nu meer tijd en middelen om mij nog beter voor te bereiden op het volgende kweek-seizoen en zal ik dan mijn plannen gewoon voortzetten. Het onderwerp ‘’eigen kweek’’ komt nu ten einde voor mijn column, maar binnenkort zal ik dan ook overstappen op mijn bezoek aan Momotaro.

Reacties