Wat zijn we trots...

Wat zijn we trots...Eindelijk hebben we het bereikt, en dit vroeger dan verwacht....ze is 80. Terechte reden om trots te zijn, want zo evidend is het niet.

We hebben het nu nog eens over Keiko, de sanke van Momotaro, bijgenaamd, de spikkel. Door ons bemind door haar uitstraling en karakter, ... wat een koi. Ga zitten en geniet enkele minuten van dit hartverwarmende filmpje.

Voor onze Duitse vrienden, laat ik nog even de flmpjes zien zonder muziek, want deze worden in Duitsland geblokkeerd, en ik wil hen toch ook laten meegenieten van deze vissen, vooral Kurt zal dit leuk vinden:
Keiko, 80 cm - sanke Momotaro
Lady Marianne, 79 cm - kohaku Matsu
Het zeepaardje, 72 cm - Showa Matsu

Ik heb er dan ook de toepasselijke muziek bij gezet, we have joy, we have fun, we have seasons in the sun, en dat klopt voor de volle 100%. Het is een koi die ons onnoemelijk veel plezier heeft gegeven. Zelfs mensen die haar veroordelen en haar nadien in het echt zien, komen op hun woorden terug.

Nog 10 cm te gaan, want dat is onze bedoeling, ze zou de 90 moeten kunnen halen. Ze is verleden maand 4 jaar geworden en is nu 80 cm, dit ondanks minder goede omstandigheden, want als ze op een goede plaats terechtkomt zal ze nog sneller groeien. Ik gok op het komende seizoen 4 cm, dan 3 cm, dan 2 cm en tenslotte 1 cm en dan zou ze in 2016 de 90 cm hebben bereikt. Lange termijnpolitiek noemen we dit, maar wat een resultaat zou dit zijn.

Ik weet niet of we het kunnen waarmaken, maar we doen ons best. Het is zonde van het patroon, maar ja, anders zou ze niet te betalen zijn geweest. Wat wel heel veel goed maakt is de huidkwaliteit, de fukurin, de torpedobody en het toch wel intense sumi dat ze laat zien, iets te gespikkeld, maar het heeft ook wel iets.

Maar laten we zwijgen over Keiko, de naam die ze vanaf haar 80 cm krijgt, en gaan we over naar de volgende, namelijk een kohaku die plotseling heropleeft. Ze heeft het zwaar gehad na het transport en de show. Sinds enkele weken begint ze echter op te fleuren en "ballen" te krijgen. Ze doet me denken aan Shiba Zakura, beiden hebben een ontzettend vrouwelijke uitstraling, en laat ons niet om de pot draaien...ik hou wel van vrouwen.

Ons streven is om ze boven de 85 cm te krijgen. Gestroomlijnd als een torpedo, een patroon om U tegen te zeggen, en een opkomende fukurin en teri, die enkel doet dromen van een grote prijs op een show. Het is dan geen gekochte GC, maar een gemaakte GC. Een grote prijs zie ik haar zeker wel eens pakken, en ze heeft er nog alle tijd voor.

Als laatste in dit filmpje toon ik nog even hoe zwart sumi moet zijn. Toen ik ze op de show in Appeltern inzette, zou ik ermee hebben kunnen schreeuwen. Op enkele minuten tijd, verloor ze heel haar sumi en teri...ik was diep ontgoocheld, en je kan je teleurstelling niet onder stoelen of banken steken. Ik ben trots dat ik ze nu opnieuw kan tonen in al haar gratie en schoonheid. Je houd ervan of je houd er niet van, zo simpel is het, maar niemand kan ontkennen dat dit sumi blinkt als een spiegeltje of zoals wij in België zeggen glanst zoals "blink" (=schoensmeer)

Het zijn in ieder geval 3 grootheden die ik laat zien, en ik zal in de loop van de volgende dagen nog een aantal kaskrakers laten zien, want we hebben een grondig nazicht gedaan in onze supervijver, en we hebben genoten, dat kan ik je op een briefje geven.

Wat ik natuurlijk niet mag vergeten is Johan en Stein te vermelden. Zij kwamen hun 74 cm grote karashigoi van Marudo ophalen. Helaas had ze op de rug een lichte grijze uitslag , vermoedelijk ergens tegen gezwommen, maar dit moet volledig wegtrekken. Ze zullen nogal opkijken, eenmaal ze in hun vijver zwemt, want dit is wel de grootste die ze hebben zwemmen momenteel. Hier nog een 2de filmpje

Tenslotte namen ze nog even de tijd om een blik te werpen op de enorm ontwikkelde azukari kohaku van Momotaro die als jonge nisai zomaar eventjes doorgegroeid is naar 53 cm. De gescheurde vin was een accidentje, en is ondertussen genaaid en geheeld. Het zal volledig in orde komen, maar Johan wenstte deze kohaku nog enkele weken te laten zitten. Goede kop, goede backbone en goede staartpartij met weinig inval achteraan. Johan wou een koi met een grote kop, hij krijgt er eentje met een buffelkop...de genen heeft ze in ieder geval... hij zal de rest nu zelf moeten doen.

Na nog even geposeerd te hebben reden, vader en zoon voldaan huiswaarts, en hopelijk krijg ik snel een update over de toestand van de karashigoi.

Meer afbeeldingen

Reacties

5 reacties tot nog toe

Lady Marianne mag er zijn, ik hou wel van veel beni op een kohaku.
Een echte Sensuke, lekker fors van bouw, mooi beestje om te hebben.

Marcel D on 23/09/2012 14:06

Wat een koi!! De kohaku, bloedmooi om te zien! Het zeepaardje iets minder mooi , maar steeds mooi om te zien. De karashigoi, jammer van de beschadiging maar dit is koi die de 90+ haalt. De azukari kohaku, tja het filmke vertelt genoeg, topkoi.
Heb genoten van desbetreffende films Luc, waar Lady Marianne helemaal top is...Mijn favotiet!

kurt on 23/09/2012 15:39

Mijn escuses, favoriet!

kurt on 23/09/2012 15:40

goe bezig :-)

grtz,

LucDD on 23/09/2012 16:25

Leuk type foutje Kurt

Arjan on 23/09/2012 22:03