Zijn dromen bedrog.

Zijn dromen bedrog.Natuurlijk zijn dromen geen bedrog, dromen moet....en als je dromen uitkomen dan is het plezier eraan verbonden des te intenser en kan je met volle teugen genieten. Alleen moet je soms een lange weg afleggen om je dromen waar te maken.

Ik zou een GC willen maken, niet kopen…dat zijn de woorden van mensen die veel moed hebben en de moeite willen doen om van een nisai een topper te willen maken.

Niets is eenvoudig, alles kan, de poorten naar de hemel staan altijd open, maar om het doel te bereiken heb je het één en ander nodig.

Ik verwijs toch nog even naar de prestaties van Wakana – Isis – Noa – en Dotterke in 2016 op de show in Arcen.

Een prestatie die eigenlijk bijna nooit geëvenaard kan worden, want dit zijn koi die gemaakt werden tot wat ze gepresteerd hebben die dag, namelijk Grand Champion, Supreme Champion en nog een aantal andere prijzen.

De prijzen op zichzelf zijn niet zo belangrijk….belangrijk is het feit dat ze als tosai en nisai werden aangekocht en verder werden geboetseerd tot wat ze bereikt hebben, en dat is niet niets….

Als ik erop terugdenk, dan bekruipt me nog steeds dat warme gevoel van de prestatie, maar om dit nogmaals te evenaren is natuurlijk niet zo eenvoudig. Bovendien heb ik alleen de koi maar aangekocht en niet tot deze hoogte gebracht, dat werd door Ans en Frans gedaan, dus zij mogen alle eer opeisen...

Ik sta wel volledig achter het gegeven dat eventjes naar Japan vliegen, een pak geld uitgeven voor een mogelijke GC, niet de kunst is. Als men het geld heeft kan iedereen dit, het is zo eenvoudig als één en één gelijk is aan twee.

Om een koi echter tot grootse dingen te begeleiden van nisai naar een topprestatie dat is wat anders. In mijn binnenste weet ik dat er nog verscheidene mogelijke grote prijswinnaars rondzwemmen onder mijn vlag.

Koi die ik ooit aangekocht heb en die ver boven de 80 magistraal hun rondjes zwemmen. Helaas zijn de mensen geen showkikkers, een eigenschap die mij zelf ook ontbreekt. Ik win graag, dat kan ik niet ontkennen, maar ik heb er geen probleem mee om te verliezen. Je moet eerst leren verliezen om te kunnen winnen…

Onder de aanwinsten van de laatste Japan trip zitten wel enkele majestueuze exemplaren die tot grootste dingen in staat zijn. De tijd zal het ons leren, want het is niet alleen de aankoop die belangrijk is, het is vooral het vervolg en de begeleiding die een vinger in de pap zullen hebben.

Ik probeer zelf altijd koi te kopen die ik zelf graag zie. De ene al wat liever dan de andere natuurlijk, zo heb je altijd een zwak voor bepaalde koi. De 2 die zo dadelijk volgen, vind ik op één na allebei tot grote dingen in staat.

Deze sanke van Momotaro heb ik bijzonder graag en ik begreep op het moment dat ik eigenaar werd niet echt hoe ik deze heb kunnen aankopen. De aanwezigen op de veiling moeten zich met iets anders hebben bezig gehouden, maar ik ben er dolblij mee.

Ik zie hier alle ingrediënten verzameld in één koi die alles omschrijft wat de toekomst moet omschrijven voor een goede degelijke jumbo van 80 cm en hopelijk groter. De moeder is American Dream, een yonsai van 85 cm…

Op dit ogenblik begint ze na enkele dagen verblijf in mijn quarantaine faciliteit al op te klaren en te stralen.

Een sanke die alle denkbeelden tart is deze nisai sanke van 64 cm met een body en een uitstraling waar we het laatste nog niet van gezien hebben.

Beide koi hebben goede meesters nodig. Beide koi hebben het in zich om tot geweldige prestaties te komen. Niet morgen, niet overmorgen maar pas over enkele jaren. Wakana was 10 jaar toen ze in blakende gezondheid haar overwinning verdiende, en 2 jaar later schijnt ze nog beter te zijn heb ik begrepen…en wie weet….

Of beide sanke verkocht zullen zijn is nog geen zekerheid. Dat zullen we pas over enkele dagen weten…


Meer afbeeldingen

Reacties