Close-up

Close-upIedere zichzelf respecterende koihobbyist heeft tenminste wel op een van zijn bodem drains
een luchtverdeler of spindrifter bevestigd zitten. In combinatie met bijvoorbeeld een 50 watts luchtpomp deponeert zo’n luchtverdeler een bulk aan opgezwollen water en lucht op de oppervlakte van onze vijver. Er ontstaat zelfs een bult.

Die luchtspuwende kolom geeft de indruk dat de verdeler een massa zuurstof aan het vijverwater toevoegt. Immers, lucht bestaat uit 20% zuurstof en 80% stikstof. Niets is echter minder waar. Op een diepte van bijvoorbeeld 150 cm neemt het water 1% per 30 cm contacttijd van die luchtkolom aan zuurstof op. Dat wil zeggen dat 95% van de lucht en bijgevolg 95% van de aanwezige zuurstof, weer kapot klapt aan het vijveroppervlak en opgenomen wordt in de atmosfeer. Bij dat alles moeten we ook nog rekening houden met wat variabelen zoals watertemperatuur. Immers, hoe warmer het water, des te minder de zuurstofopname.

Zuurstofverrijking is dus niet het sterkste punt van de luchtverdeler. En hier kunnen we luchtbolletjes en airliften aan toevoegen. Het zuurstofrendement is gewoon laag.
Toch heeft die verdeler een sterke eigenschap. Hij zorgt namelijk voor een verticale waterstroom. Hij functioneert als het ware als een fontein onder water. De stroming brengt lucht, water en vuildeeltjes omhoog, waarna hij – zoals gezegd als een fontein – weer naar beneden slaat en over de bodem naar de bodem drain gestuwd wordt. Ondertussen vuil van de bodem mee schrapend. Ik zie op de bodem van mijn vijver dan ook wel een radius van een meter rondom mijn bodem drain, dat absoluut schoongetrokken is. Kale polyester.

Al pratend - zoals koihobbyisten onderling doen – over zuurstofverrijking, kwam Willem met een toch wel heel verrassend verhaal. Voor mij althans. Willem zijn vijver is nieuw, zelfgebouwd en alles wat in die vijver beweegt, heeft een enorme aantrekkingskracht op hem. Hij wil alles ontdekken. Hoe iets werkt. Waarom iets zo werkt. Zo was Willem een tijdje terug in zijn vijver gaan zwemmen. Tussen zijn visjes. Die schrokken zich aanvankelijk natuurlijk een beroerte. Willem met zijn blote bast in dat vijverwater; als koi kan je niet veel erger meemaken. Niettemin kwamen ze even later ondanks zijn aanwezigheid volledig tot rust. Willem was met zijn snorkel op zijn neus kalm en bedaard in een hoekje van zijn vijver op de bodem ging zitten en liet het bewegend aquarium geboeid aan zich voorbij trekken. Een beleving op zich, dat kunt u zich voorstellen. Maar iets viel hem op: een krachtig, steeds maar repeterend geluid. Zoiets van reteketet, reteketet. Een beetje Guus Meeuwis-achtig. Of als van een machinegeweer. Zeer lawaaierig. Onder water. Het geluid, zo ontdekte hij, kwam zowaar van de luchtspuwende verdeler op de bodem drain, aangedreven door een krachtige luchtpomp….

Da’s een interessante ontdekking. Met dat verhaal tussen mijn oren, stond ik enkele uren later mijn vijver te observeren. Met name die bulk water en lucht, die een bult op het oppervlak veroorzaakte. Ik zag mijn vissen wel, maar het viel me eigenlijk voor het eerst op dat ze toch allemaal een paar decimeter onder de oppervlakte zwommen. Zoals ze ook wat naar beneden zakken als er een forse regenbui op de vijver neerdaalt.
Ik zette de luchtpomp van de verdeler uit, waarna de bult in elkaar zakte en het water even later zo strak als een biljartlaken trok. En enkele minuten later opende zich een verrassingspakket. Een voor een kwamen mijn vissen naar boven. Hun ruggen doorkliefden het wateroppervlakte. Heel rustig, heel bedaard, om niet te zeggen loom. En daar koersten ze de hele middag. Ik hou van een rimpeling op het water, maar wie zijn vissen in close-up wil zien, moet dat maar eens proberen.



Rini Groothuis

Reacties

3 reacties tot nog toe

Ik houd ook wel van de rust in de vijver zelf ,maar wel wat stroming en laat ze maar RUSTIG hun ding doen .En ja er word zo veel overdreven tegenwoordig .grtjs

paul on 24/07/2011 19:16

Rini,

Dit is inderdaad een bekend verschijnsel, de koi zwemmen inderdaad dieper bij het aanstaan van een luchtverdeler. Gevoelsmatig denk ik niet dat het door het geluid komt omdat de koi net als de zwemmer uit jouw verhaal hier wel aan zouden wennen, daarnaast wordt het geluid er niet minder om door dieper te gaan zwemmen.
In een discussie over dit fenomeen met een andere hobbyist kwam een andere 'conclusie' naar boven. Zou het kunnen zijn dat door constante beweging van het wateroppervlakte de koi het gevaar niet goed meer kunnen inschatten wat zich boven hen bevindt en daardoor maar besluiten het dieper op te zoeken. Dit lijkt mij een vrij natuurlijke reactie.

Joop

Joop on 25/07/2011 09:48

Waterval,airlift , jebo ,spindrifter,bakkieshower, alles wat het water doet bewegen geeft herrie onderwater . Hier zijn ze het gewoon en zwemmen ze allemaal boven bij een redelijke temperatuur . Als ik aan de vijver kom , zijn ze meteen daar om voer te vragen , kan ze met de hand aanraken . Als ik mijn airliften uitzet dan is dit vreemd voor hen en ze zakken dan meteen ruim een meter dieper . Het is duidelijk overal niet het zelfde blijkbaar . Al de uren dat ik niet aan de vijver kom zwemmen ze dieper , eenmaal mij gezien zwemmen ze de ganse dag boven . Het bezoek van een reiger langs de zijkant is mogelijk hier , staan wel draden gespannen . Volgens mij kunnen ze dat gevaar goed inschatten , dat is duidelijk wanneer je terug bij de vijver komt .

Marcel D on 26/07/2011 00:39