Op speciaal verzoek...Matthijs.

Op speciaal verzoek...Matthijs.Gevolg gevend aan de vraag van Matthijs om nog wat foto’s te zoeken van één van de eerste van de vele reeks opendeurdagen, kan deze dag eigenblijk bestempeld worden als de dag van de opening van Interkoi.

We spreken over het jaar 2007, maar eigenlijk was het begin van mijn eerste koi die ik aankocht reeds in 2006 gebeurd, maar dit was meer een onderzoekingsjaar om het zo maar te noemen.

Ik speurde in 2006 de markt af naar potentiële kopers, maar deed dit vanuit mijn privé huis om de markt te proeven. Velen zullen zich nog herinneren dat ze toen bij mij privé aankwamen en ook daarvan heb ik nog redelijk veel informatie.

Nadat ik de eerste stappen had ondernomen om koi te importeren en de daarmee gepaard gaande leerschool moest doorlopen, besloot ik in het voorjaar 2007 om een 4-tal polyester bakken van om en bij de 3 kuub per stuk te laten maken en de koi op te vangen.

Deze bakken werden gemaakt door Peter, de zoon van Nippon Koi Garden waar ik de bakken ooit gezien had, en die me wel bevielen. Lang hebben ze echter niet gestaan, want al vlug zag ik dat dit absoluut niet voldoende was, en al snel werd de bouw van nieuwe vijvers opgestart in het jaar daarop.

Toch bleek de opening een groot succes, want er kwam veel volk opdagen, waarvan er heden ten dage nog altijd klanten van overgebleven zijn. Matthijs was toen al enkele keren bij mij thuis geweest, en hem werd gevraagd om mee te helpen, zodat je hem op meerdere foto’s zult zien verschijnen.

Ook in die tijd waren mijn kleinkinderen al aanwezig, en het is alleen maar mooi om te zien dat ze toen al graag bij mij waren...ze zijn ook gewoon formidabel, nog alijd...

Nu moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik het jaar voordien prachtige tosai van Momotaro voor de eerste keer had geïmporteerd, die blijkbaar een enorm succes hadden. Ik zal hier nog wel eens een ander verhaal over schrijven, want daar zaten enkele serieuze bekenden bij.

In ieder geval, bij de eerste opening kwam er meer volk dan ik verwachtte, maar de kwaliteit van de vissen toen was eigenlijk beschamend. Ik kon de goede koi van het jaar voordien niet te pakken krijgen en heb dan maar een alternatieve aankoop gedaan.

Ik moet er geen tekening bij maken als je de foto’s bekijkt van de koi die toen aanwezig waren. Het was echter het begin van een fenomenaal strategisch aanvalspact op de betere koi. Ik moest en ik zou betere koi te pakken krijgen.

Daarom moest ik zelf naar Japan, en vermits Momotaro op mij een behoorlijke indruk had gemaakt met zijn geweldige koi, was mijn strijdplan al vlug geïnspireerd. Ik moest en zou Momotaro bezoeken op één van de eerst veilingen, maar daarover later meer misschien, tenminste als jullie het graag willen lezen.

De meeste koi die ik bij de opening kon tonen waren meestal Takigawa koi met een paar andere toen nog onbekende kwekers. Als ik er nu naar kijk, schaam ik me een beetje over de kwaliteit, maar ik denk dat dit toen aanvaardbaar was voor die tijd…het was niet anders.

Als snel begreep ik hoe het in zijn werk ging, en mijn eerste grote aanval was de aankoop van 40 jumbo koi van Momotaro, waar ik bijzonder veel succes mee had. Hier kan ik ook nog een heel verslag van laten zien, want niemand in die tijd kon zoveel jumbo koi laten zien als Interkoi.

Met jumbo koi uit die tijd moet je denken aan koi van 65-70 cm en geloof me dat was een bijzonderheid in 2007, toch zeker met die aantallen, het was tevens een stap in het onbekende...

Wie ik hier wel niet zie op deze foto’s, en dat viel me nu pas op, is Ben. Ben was toen ook al bij mij op bezoek geweest, aangetrokken door de bijzondere reeks showa waar ik het later nog over zal hebben. Dus ik denk dat Ben op deze dag niet aanwezig was…

Matthijs daarentegen is tot op de dag van vandaag een trouwe vriend en hulp geweest, wat ik nog altijd op prijs stel. Eén van de grote verdiensten van Interkoi vind ik nog altijd dat ik me heb kunnen laten bijstaan door eerlijke, trouwe en correcte mensen met oog voor koi en voldoende kennis, die ik duidelijk mankeerde in die tijd.

Wel kon ik goede vissen beoordelen en te pakken krijgen, maar de kennis die ik nu heb, heb ik te danken aan de mensen die me altijd trouw hebben bijgestaan. Deze kennis en opgebouwde knowhow is tot op de dag van vandaag één van de belangrijkste kenmerken van Interkoi.

Bovendien is het altijd het streven geweest om een algemeenheid van goede koi aan te kopen, en me niet te laten verleiden door enkele goede koi en een massa mindere goden, iets waar ik terdege over waak !

Ondanks de veranderende wereld in de koi, blijft het enorm moeilijk om het assortiment op hoog niveau te houden, en zolang het me lukt, zal ik blijven aankopen. Als ik de beelden nu nog eens bekijk, verslik ik me een beetje, maar geloof me, dat zal beteren in de volgende “nostalgia serie” die tijdens de winterdagen een dankbaar onderwerp zijn.


Meer afbeeldingen

Reacties