Een yamabuki, kohaku, showa en sanke.

Een yamabuki, kohaku, showa en sanke.Gisteren heb ik het geluk gehad dat verschillende klanten op hetzelfde tijdstip hun koi kwamen ophalen. Dat was even boffen, want dat maakt het toch eenvoudiger voor mij.

Ze kwamen uit alle windhoeken, en toeval of niet, ik was blij dat ik het kon combineren. Er gingen dan ook enkele koi weg die indruk maakten op mij.

Peter komt uit de westhoek, dus een heel eindje van Arendonk om zijn showa die hij nog een seizoen in Arendonk wil laten openbloeien….Tenminste dat gaan we proberen…

Het is een showa met een expliciet zware body, ik ben de grootte vergeten maar ik dacht 58,5 cm te hebben gemeten momenteel.

De hoop is dat het sumi zich zal ontwikkelen zoals de andere showa uit deze serie, en dat het sumi het sashi zal overdonderen aan de rechterzijde van de koi in het tweede patroon.

Als het sumi zich nog verder ontwikkelt op een bepaalde manier over het hoofd, dan zou je toch eens voor verrassingen komen te staan. Het sumi op het hoofd is waarachtig sterk en het beni is van een intense kwaliteit.

Neem daar nog bij dat het sumi bij de ogen ook aanwezig is en dat de aanzet van een groot sumi patroon aan de linkerzijde van de koi aan het openbloeien is, zou je wel eens voor verrassingen komen te staan. Interessante ontwikkelings showa…

Zijn kohaku werd vorig jaar al aangekocht en geeft een gezonde indruk na de winterperiode. De vraag was of het 2de patroon los zou komen of aan het eerste patroon zou groeien, wat vermoedelijk het geval zal zijn.

De sprong naar het eerste patroon is gemaakt, maar doet geen afbreuk aan de kohaku. Peter was ook zo vriendelijk om een video te sturen waarbij je de tewaterlating van de kohaku in zijn vijver kan zien….

Na 5 maanden binnen gezeten te hebben heeft de yamabuki een bepaald verlies van kleur gehad, maar dat zal snel terugkomen, daar heb ik ondertussen ervaring mee.

Het hoeft voor mij echter niet, want deze edele kleurstelling op een yamabuki kan me in deze subtiele vorm zeker bekoren. Ze was 76 cm gemeten, toch nog 3 cm groei in de winter genomen, wat niet onverdienstelijk is.

Wat mij bijzonder bij deze yamabuki aanspreekt is vooral de bouw een goede gosanke waardig, in combinatie met de uitgesproken teri, fukurin en kleurstelling.

Zoals je kan zien heeft de koi een langgerekt hoofd wat bij de meeste yamabuki wel eens kort durft te zijn, en de lange horizontale backbone zonder verhoging na het hoofd, zeg maar de onvermijdelijke bult, doet deze yamabuki in waarde toenemen.

Ik dicht deze yamabuki een geweldige toekomst toe en de eigenaar, wie het ook mas zijn, was er ontzettend blij mee….ik zou dit een kaskraker durven noemen.

Bleef er nog één koi over in de binnenvijver toen de yamabuki wegging en dat kan je een koi toch niet aandoen. Dan toch de beslissing genomen om deze ook buiten te zetten, zodat zij haar laatste dagen in mijn buitenvijver kan blijven doorbrengen.

Het filmpje dat je nu gaat zien tart toch de verbeelding van veel showaliefhebbers. Het is ook een bewijs wat het oog van Narita waard is. Goedkoop zijn ze helaas niet, maar een bepaalde kwaliteit kunnen ze niet ontkennen.

Voor mij is het een droom van een showa, die, als ze verder haar ontwikkeling doorzet hoge ogen kan scoren in de toekomst. Kwestie is natuurlijk waar ze terechtkomt.

Tot slot kwam Paul ook zijn sanke ophalen. Deze sanke heeft alles in de genen om een jumbo te worden. Deze Sakai van de opensales is een beer van een nisai, met een goede beenderstructuur om een jumbo te kunnen dragen.

Het sumi is op dit ogenblik wat verdwaald op de koi geplaatst, maar ik heb het sumi van de sanke van Sakai al meerdere keer op verbluffende wijze zien ontploffen. Helaas is dit altijd onvoorspelbaar. Als het voorspelbaar was zou er ook geen kunst meer aan zijn en zou iedereen het kunnen.

Mijn dag was echter niet voorbij, want plots zie ik een kohaku rondzwemmen die ik niet dadelijk kon thuiswijzen. Dan maar bowlen en eerlijk gezegd, ik herkende de koi niet dadelijk, iets wat me zelden overkomt.

VERDUIDELIJKING VAN EEN PROBLEEM

Gisteren werd ik geconfronteerd met iets waar ik toch even mijn wenkbrauwen van moest fronsen. Er werd op tafel gegooid dat mensen er zich aan stoorden aan het feit dat ik meerdere keren per jaar, tot 5-maal toe en voor een korte periode naar Japan afreis om koi te zoeken.

Er werd geïnsinueerd dat dit een forse investering zou zijn die de prijs van de koi fors omhoog zou drijven. Ik wil hier toch een woordje uitleg aan geven, zodat dit toch wel in de juiste context kan geplaatst worden.

Eerst en vooral doe ik dit niet voor mezelf of omdat ik het zo geweldig vind om telkens die zware reizen op mij te nemen. Deze vergen echt veel van je lichaam en mensen die ooit met mij meegegaan zijn, begrijpen welke inspanning ik telkens moet leveren. Ik doe dit voor mijn klanten om het beste te voorschijn te toveren.

Over het financiële wil ik het volgende zeggen, want ik vermoed dat het daar over gaat. Als ik reis en verblijf zowat samentel, dan ben ik ongeveer 1500-1750 euro kwijt per reis. Dit is vliegreis en verblijfkosten inbegrepen.

In de veronderstelling dat ik 4 keer per jaar naar Japan vlieg kom ik op een prijskaartje terecht van 6000 tot 7000 euro per jaar.

Ik verkoop ongeveer slechts 300 koi gemiddeld per jaar. Iedereen die kan tellen weet dat dit per koi tussen de 20-25 euro vertegenwoordigd.

Als je nu koi verkoopt van 95 tot 495 euro, dan is dit een aanzienlijk bedrag. Helaas zijn mijn koi van een andere rangorde en kosten deze heel wat meer. Ik denk dat 20-25 euro dan zeker te verwaarlozen is en ik kan de commotie dan ook moeilijk begrijpen.

Dan wordt er ook nog geopperd dat ik een wedstrijdkoi met een verkoopwaarde van 2500 euro zomaar weggeef. Dit klopt, maar daar zit een verhaal aan verbonden, want anders zou ik deze niet weggeven.

De koi stond 200 000 yen aankoop geprijsd bij Narita. Het was in december en het was mijn verjaardag. Ter ere daarvan vroeg Narita mij of hij een taart in mijn gezicht mocht wrijven. Ik zou hier 100 000 yen voor krijgen. Het verhaal werd duidelijk verteld in de nieuwsitems.

Dus in plaats van 200 000 yen te verdienen, vond ik het een mooie gelegenheid om het bedrag voor de aankoop van de koi minus de 100 000 yen die ik verdiende door de taart in mijn gezicht te laten wrijven aan één van mijn klanten te schenken.

100 000 yen komt ruwweg overeen met een 750 euro inkoop. Tel daar nog de kosten van transport bij en je komt op 900 euro, of 3 euro per verkochte koi.

Ik hoop dat deze uitleg wat meer duidelijkheid brengt op mijn zienswijze. Daarom de vraag, vind je dat ik teveel naar Japan vlieg klik op emoticon 1. Vind je het goed dat ik zo dikwijls naar Japan vlieg, druk op emoticon 2. Vind je dat het je geen barst kan schelen, klik op het bozemannetje…


Reacties