
Wat een dag, de koibhobby leeft
Wat een dag, de koihobby leeft of herleeft… een dag gevuld met koi, ontmoetingen en oprechte gezelligheid. Dagen om niet te vergeten.
Ik kan het alleen maar zo zeggen, de koi leeft, en hoe. Vanaf het eerste moment zat de sfeer goed. De nieuwe koi kwamen binnen en al snel bleek dat er meer dan voldoende animo was. Dat doet deugd, zeker wanneer je hoort hoe fijn mensen het vinden om hun koi live te kunnen beoordelen. Zo hoort het ook, kijken, vergelijken, voelen… en dan pas beslissen.
Onze Italiaanse vrienden waren er ook weer bij, zoals elk jaar plannen zij een weekend om langs enkele koidealers te trekken, en Ameide hoort daar ondertussen duidelijk bij. Mattia had mij vooraf al gecontacteerd voor een prachtige benigoi. De berichten volgden elkaar op, of hij alvast iets kon aanbetalen, want hij wilde haar absoluut niet mislopen. Ik had hem beloofd dat hij als eerste mocht kijken… en zo gebeurde het ook. De klik was er meteen, de deal werd gesloten. Als je ziet dat iemand veertien uur rijdt voor één koi, dan weet je het zeker, passie kent geen afstand.
Intussen waren ook Ruud en Ronald gearriveerd, die een seminar kwamen geven over het jureren van koi binnen hun opleiding. Mooi om te zien hoe kennis gedeeld wordt, en hoe geïnteresseerden de kans krijgen om dit van dichtbij mee te maken. Er werd geluisterd, gelachen en geleerd… precies zoals het hoort. En die kujaku van Tamaura, die zal binnenkort schitteren in de regio Dordrecht, daar ben ik van overtuigd.
De connectie met onze Italiaanse gasten zorgde voor extra sfeer. Mattia was daarnaast nog op zoek naar een koi om mee te spelen op een Italiaanse show. Die vond hij uiteindelijk in een prachtige tancho sanke van Momotaro. Soms moet het gewoon zo zijn… en het geluk stond duidelijk aan zijn zijde. Helaas geen filmpje maar dat houden jullie tegoed van mij.
Ook Wilco kwam langs, samen met zijn zoon. Hij had eerder al een koi gekocht bij Wiechert en gebruikte Ameide als ontmoetingsplek. Wat begon als een praktische tussenstop, eindigde in een mooie kennismaking en… een extra aankoop. Een schitterende kohaku van Matsue werd gebowld, bekeken en besproken. De beslissing volgde niet veel later. Zoals wij hier zeggen, twee vliegen in één klap. En ja, er zitten nog een paar koi in zijn hoofd… maar daar komen we samen wel uit. En Wilco, dat rode oogje… dat vergeef je haar meteen, want wat is ze mooi.
Alsof dat nog niet genoeg was, viel ook Andrea voor de charme van een indrukwekkende sanke van Tamaura. Liefde op het eerste gezicht. We wisten allebei dat het geen kleine investering was, maar in vergelijking met wat er vandaag de dag gevraagd wordt, bleef het in perspectief.
Deze koi krijgt een toekomst op de Italiaanse show, maar zal eerst nog een jaar bij ons blijven om te schitteren in Appeltern. Een mooie overeenkomst waar we allebei volledig achter staan. Hai fatto un'ottima scelta e sono sicuro che ne sarai molto contento. En ook een prachtige ginrin chagoi van Okawa vond zijn weg naar Italië.
Dan was er nog Konstantijn… iemand bij wie je gewoon ziet hoe puur genieten eruitziet. Rustig aan de rand van de vijver, observeren, in alle stilte. Prachtig om te zien. Uiteindelijk vond ook hij zijn koi, een mooie showa van Wiechert. En zo vertrok iedereen tevreden.
Voor we het wisten was het zes uur. We sloten de dag samen af met een gezellige maaltijd en keken terug op een dag zoals je ze het liefst hebt. Vol passie, mooie gesprekken en tevreden gezichten.
Door de drukte heb ik weinig beelden kunnen maken, en ik weet dat velen dat jammer vinden. Maar geloof me, vandaag heb ik het meerdere keren gehoord, hoe waardevol het is om koi in het echt te kunnen zien, om te kunnen kiezen met eigen ogen. En dat is waar het om draait. We geven allemaal ons zuurverdiende geld uit, dan moet het gevoel ook gewoon kloppen.
Iedereen bedankt voor de aanwezigheid, de gezelligheid en het vertrouwen. Een dag om met veel plezier op terug te kijken.

























