
Dag 3 - Sakai Company en Omosako
Vandaag stond er toch wat spanning op het programma. Vorig jaar kocht ik bij Sakai Company een Sanke die ik als een azukariwaardige koi had bestempeld. Bij de eerste aanblik werd ik echter niet meteen blij. Ik had gehoopt op meer sumi, maar die ontwikkeling was voorlopig minimaal gebleven.
Tja, dat is de keerzijde van azukari. Het is lachen of huilen, en wat daartussen zit, is soms gewoon balen. Toch schrijf ik deze Sanke zeker nog niet af. Ik heb al meermaals gezien dat sumi in ons water alsnog goed tevoorschijn komt. Bovendien hebben ze hier een warm jaar achter de rug, met minder regen en daardoor ook minder vers water voor de mudponds.
Volgens de kweker speelt dat mee. De ene kweker heeft er meer last van dan de andere, en dat is iets wat je moet accepteren. Hieronder laten we haar zien. Afschrijven doen we haar zeker niet, daarvoor is het nog veel te vroeg.
Ook Intakoi Fuit had hier twee azukari koi zwemmen, die we uiteraard op de gevoelige plaat hebben vastgelegd. Oordeel vooral zelf, het zijn toch mooie koi geworden. We beginnen met de Sanke die tijdens het Sakai Company Event werd aangekocht en hier haar baantjes in de modder heeft gezwommen. Het beni is mooi rood en het sumi zal haar uiteindelijk verder moeten afmaken. Deze Sanke, met codenummer 2603003, meet inmiddels 69 cm. Geniet van het filmpje.
Daarna is het de beurt aan de sansai Kohaku 2603004 van 65 cm. Ze heeft een apart patroon met mooi verdeelde stappen, maar wat opvalt is het prachtige shiroji dat van bijzonder hoge kwaliteit is. Ze zal een flinke body ontwikkelen en het is een aanwinst voor iedere vijver.
De derde koi die als azukari naar boven kwam van Wiechert verdient toch wat extra aandacht. Als je op zoek gaat naar een showkandidaat, bestudeer dan deze sanke even aandachtig. Een hoge klassering op een koishow kun je nooit garanderen, hoe goed een koi ook is. Maar wie ambities heeft om aan een show deel te nemen, zou ik toch aanraden deze sanke eens aandachtig te bekijken.
Bekijk eerst het filmpje van sanke SA-V26-03048. Amper 27 maandjes oud en 63 cm. Ik zou ervoor tekenen, want dit is in mijn ogen een klassebak. Een bijzonder hoogwaardige huidkwaliteit, gecombineerd met een patroon waar ik weinig op aan te merken heb. Het sumi bevindt zich op strategische plaatsen, toont nu al zijn kwaliteit en is nog volop aan het versterken.
Ook het beni wordt mooier naarmate ze ouder wordt. Hier kan ik oprecht van genieten. Dit zijn de sanke die ik hier bijzonder graag zie zwemmen.De huidige vraagprijs ken ik niet, daar kan ik alleen maar naar raden. Wat ik zeker weet, is dat Wiechert voor haar een geschikte liefhebber zoekt. Iemand die verder denkt dan alleen een mooie koi in zijn vijver en met haar volgend jaar de stap naar de shows durft te zetten.
Naar mijn gevoel heeft ze de kwaliteiten om daar serieus mee te doen. Zelfs een majorprijs behoort volgens mij tot de mogelijkheden. En dan denk ik bij mezelf… volgend jaar tegen de 70 cm, misschien wel Major Champion? Wie weet. Maar ja, wie ben ik…
Maar daarmee was ons bezoek zeker niet afgelopen. We hebben ook "enkele speciallekes" gekocht, zoals ze in België zeggen. Er zwemmen bij mij al heel wat gosanke en dan is het fijn om ook eens iets anders te kunnen aanbieden. Mijn oog viel op een Bekko en ik was meteen verkocht. Een heerlijk patroon, een zeer goede bouw en een lengte van 55 cm, die moest natuurlijk in de bowl.
Daar stond ik toch even van te kijken, want mijn gedachten gingen meteen terug naar Kimi, die legendarische Bekko uit de stal van Yamatoya waarvan ik zelf heb mogen genieten. Precies twaalf jaar geleden blies ze haar laatste adem uit. Nu heb ik eindelijk weer een Bekko gevonden die misschien in haar voetsporen kan treden. Bekijk het filmpje maar eens, dan begrijpen jullie wellicht waarom ze me zo raakte.
Daarnaast was er een Kohaku die telkens opnieuw mijn aandacht trok. Ook zij moest dus in de bowl. Zodra ze omhoogkwam, wist ik eigenlijk al genoeg. Wat een mooie huid, en daarbij ook nog eens een goede bouw. Dit zijn de koi waarvan mijn hart sneller gaat kloppen. Ook bij de anderen in ons gezelschap klonk er meermaals een bewonderende ‘wauw’, en dat was niet zonder reden.
Toen we naar de prijs vroegen, moesten we wel even slikken. Er werd gewikt en gewogen, wat gaan we doen? Uiteindelijk heb ik mijn prijs op tafel gelegd en na wat onderhandelen kwamen we tot een akkoord. De koop was gesloten en ik ben er blij mee. Daarna was het tijd om afscheid te nemen. De zoon van Sakai kwam zijn vader al halen, want het was inmiddels lunchtijd geworden. Wij stapten in de auto, haalden iets te eten bij de 7 Eleven en reden vervolgens door naar Omosako.
Ik ben nog altijd naarstig op zoek naar een Tancho en had mijn hoop een beetje op dit bezoek gevestigd. Er zwom inderdaad een bijzonder exemplaar, met een tanchovlek waarin je met wat verbeelding de landkaart van Japan kon herkennen. Een unieke tekening, dus ik dacht even dat het nu zou lukken. Helaas, deze koi gaat naar de veiling. Er zit dus niets anders op dan die af te wachten.
Ook bij Omosako zwommen enkele azukari koi van ons gezelschap, en zeker niet de minste. Zo zagen we een Kujaku met een speels patroon, die zich mooi heeft ontwikkeld. De warme, ochibaachtige kleur en de steeds duidelijker wordende donkere schubtekening geven haar meer karakter. Het is plezierig om te zien hoe ze verder vorm krijgt.
Daarna bekeken we de tategoi Shiro Utsuri van Nico. Een heerlijke Shiro met een uniek patroon, waarbij vooral de details haar bijzonder maken. We hebben besloten haar verder te laten groeien in Japan. Het leuke was dat Omosako daar zelf ook duidelijk plezier in had. Dit zijn de koi die hij graag in azukari houdt, en dat horen we natuurlijk graag. Hieronder krijgen jullie tekst en uitleg van de meester zelf.
Zo kwam ook deze dag weer ten einde. Een dag met wat gemengde gevoelens, mooie ontwikkelingen en enkele aankopen waar ik bijzonder blij mee ben. We kijken alweer uit naar morgen. Alle nieuwe aankopen kan je bekijken onder de UPdates natuurlijk, zeker doen, het is de moeite.

















Die laatste sanke van Wiechert! Das inderdaad een hele beste!
En Nico, die shiro… poeh wat een koi is dat! Prachtig! Heel benieuwd wat die na een jaartje azukari gedaan heeft