Een bijzondere dag

Interkoi
Nog geen reactie
16 Oct 2026
15

Een mooie dag van vertrouwen en gunnen. Vandaag vond de Omosako veiling plaats, een veiling waar we uiteraard met bijzondere aandacht naar uitkeken. Zoals dat wel vaker gaat, hadden we enkele koi op het oog en hoopten we met de juiste keuzes iets moois te kunnen realiseren.

Zelf had ik mijn oog laten vallen op een bijzondere Tancho Hariwake, maar die ging uiteindelijk boven mijn budget. Soms moet je nu eenmaal durven loslaten, ook wanneer een koi je bijzonder aanspreekt. Er was echter nog een andere koi die onze aandacht had getrokken, een Shiro Utsuri van formaat, een echte beuker van een koi.

Samen met de klant had ik deze koi meerdere keren bekeken en we waren het erover eens dat we ervoor wilden gaan. We veranderden zelfs onze tactiek om onze kansen te vergroten. Maar er was iemand aan de andere kant die deze koi absoluut niet wilde laten gaan. En ja, dat kan behoorlijk frustrerend zijn. Je steekt er tijd en aandacht in, je overlegt, je maakt plannen en uiteindelijk blijkt dat er nog iemand is die precies dezelfde koi wil hebben en bereid is ver te gaan.

Na wat wikken en wegen, en doordat we allebei tussendoor ook nog een telefoontje kregen, waren we uiteindelijk net te laat. We baalden als een stekker, dat mag je gerust weten. Maar goed, het is wat het is. Een veiling blijft een veiling en soms moet je accepteren dat je naast de koi grijpt.

Dan maar over naar plan B. Alhoewel, niet iedere koi die voorbijkomt, verdient in mijn ogen een bod. Ik heb dan ook bewust niet geboden. Wanneer een koi voor mij niet de juiste waarde vertegenwoordigt, schakel ik mijn emoties uit en houd ik vast aan mijn eigen overtuiging. Hoe graag je ook iets wilt bereiken, je moet trouw blijven aan jezelf en aan de afspraken die je met je klant maakt.

De veiling liep stilaan op haar einde en toen bleek dat Narita onze tegenstander was geweest. Dat maakt het verhaal toch weer bijzonder, want Narita is natuurlijk geen onbekende in de koiwereld. Het is altijd lastig wanneer je tegenover iemand staat die dezelfde kwaliteit weet te waarderen, maar uiteindelijk zijn we allemaal mensen en zakenmensen die proberen op een correcte manier met elkaar om te gaan.

Ik nam contact op met Ryuki Narita. Ik vertelde hem dat we blijkbaar stevig met elkaar in de clinch hadden gelegen tijdens het bieden en vroeg hem welke prijs hij voor de koi in gedachten had. Wat volgde, was een eerlijk en correct gesprek. Er kwam een faire prijs op tafel en mijn klant hoefde niet lang na te denken. Zijn antwoord was meteen duidelijk: akkoord!

Maar het mooiste moest eigenlijk nog komen. Zoals we weten, bekijkt Narita de koi voordat ze op de veiling verschijnen. Zo kregen we ook te horen dat deze Shiro Utsuri de Kashira van Omosako is. Hoe mooi is dat? Wat aanvankelijk een frustrerende veiling leek te worden, eindigde uiteindelijk met een resultaat waar we bijzonder tevreden mee mogen zijn. En toch is het voor mij niet alleen die koi die deze dag zo bijzonder maakt. Het gaat om veel meer dan dat.

We zijn misschien maar een kleine speler in de grote koiwereld, maar dat betekent niet dat we geen waardevolle contacten hebben opgebouwd. Integendeel. Het gaat erom dat je elkaar kunt aanspreken, dat je met elkaar kunt praten en dat er ruimte blijft om elkaar iets te gunnen. Je hoeft niet altijd tegenover elkaar te staan als concurrenten. Je kunt evengoed respect hebben voor elkaars werk, elkaars keuzes en elkaars manier van ondernemen.

Ik zeg het wel vaker en vandaag werd ik er opnieuw in bevestigd: als je kunt delen, kun je vermenigvuldigen. Wie niet bereid is om te delen, zal op termijn ook merken dat hij veel kansen laat liggen. Dat is voor mij een belangrijk onderdeel van onze manier van werken en dat zal ook niet veranderen. Natuurlijk willen we mooie koi aankopen, natuurlijk willen we onze klanten tevredenstellen en natuurlijk willen we ook zakelijk iets realiseren. Maar dat hoeft niet ten koste te gaan van wederzijds respect. Integendeel, ik ben ervan overtuigd dat je juist daardoor verder komt.

De koihobby is zoveel mooier wanneer mensen elkaar iets gunnen. Wanneer een gesprek meer oplevert dan alleen een prijs, wanneer concurrenten elkaar kunnen vinden en wanneer vertrouwen belangrijker blijft dan het laatste bod. Vandaag was voor mij zo’n dag. Een dag waarop niet alles verliep zoals gepland, maar waarop uiteindelijk toch iets moois ontstond. En heel eerlijk, daar word ik gelukkig van. Want uiteindelijk gaat het niet alleen om de koi die je mee naar huis neemt, maar ook om de mensen met wie je de weg ernaartoe hebt afgelegd.

Laat ons hopen dat we met onze eigen veilingen ooit hetzelfde mogen meemaken. Dat mensen niet alleen komen om koi te kopen, maar ook om vertrouwen op te bouwen, contacten te leggen en elkaar iets te gunnen. Zover zijn we vandaag nog niet, dat beseffen we maar al te goed. Maar alles heeft zijn tijd nodig. Ook vertrouwen moet groeien, en dat doe je niet van vandaag op morgen. We blijven er met overtuiging aan werken, op onze eigen manier, stap voor stap.