De eerste veiling is achter de rug, en wat nu?

Interkoi
Nog geen reactie
11 Oct 2026
23

Een eerste keer is altijd een beetje bijzonder. Je kijkt ernaar uit, je steekt er veel tijd en energie in, je probeert alles zo goed mogelijk voor te bereiden en ergens hoop je natuurlijk dat het allemaal verloopt zoals je het in gedachten hebt. Maar pas wanneer het zover is, weet je hoe de mensen erop zullen reageren. Dat geldt voor zoveel dingen in het leven, en dus ook voor onze eerste veiling op KoiAuctionHouse.eu.

Intussen is de veiling afgelopen en kunnen we even rustig achteroverleunen om te bekijken wat we ervan moeten denken. Was het een succes? Ik denk dat het eerlijkste antwoord daarop ja en neen is. Het hangt er namelijk een beetje vanaf hoe je naar het geheel kijkt en welke verwachtingen je vooraf had.

Als we naar de technische kant kijken, mogen we zeker tevreden zijn. De machine achter de veilingsite heeft gedaan wat ze moest doen. Alles werkte zoals we het hadden uitgestippeld en de biedingen konden verlopen zoals voorzien. Dat lijkt misschien vanzelfsprekend, maar wie ooit zelf iets nieuws heeft opgezet, weet dat dit niet altijd zo is. Er komt heel wat bij kijken voordat alles op zijn plaats valt. Op dat vlak kunnen we dus met een gerust gevoel terugkijken op deze eerste editie.

Maar een veilingsite is natuurlijk meer dan een goed werkende machine. Uiteindelijk draait het om de koi die worden aangeboden, om de mensen die belangstelling tonen en vooral om de bereidheid om een bod uit te brengen. En daar ligt voor ons nog wel wat werk op de plank.

Er werd geboden, op sommige koi zelfs meerdere keren, en dat is op zich een goed teken. Toch hadden we gehoopt op wat meer beweging. Wanneer je de biedingen naast die van de bekende Japanse veilingen legt, merk je al snel dat we nog een hele weg te gaan hebben. Natuurlijk mogen we die vergelijking niet zomaar maken. De Japanse veilingen hebben hun naam, hun vaste klanten en een reputatie die door de jaren heen is opgebouwd. Mensen weten wat ze er kunnen verwachten en keren telkens terug. Dat vertrouwen en die belangstelling ontstaan niet van vandaag op morgen.

Ook voor ons zal het dus een kwestie zijn van tijd, ervaring en vooral begrijpen wat onze klanten zoeken. Want dat is misschien wel een van de belangrijkste lessen die we uit deze eerste veiling kunnen meenemen. Wat wij zelf interessant vinden, is niet noodzakelijk wat de koper op dat moment zoekt. Soms zijn we overtuigd van de kwaliteit van een koi en verwachten we dat die vanzelf de nodige belangstelling zal krijgen. Wanneer dat dan niet gebeurt, moeten we ons afvragen waarom. Lag het aan de presentatie, aan de prijs, aan het aanbod of eenvoudigweg aan de belangstelling van de bezoekers? Daarop zullen we een antwoord moeten proberen te vinden.

De koi die vanuit Duitsland werden aangeboden, lagen misschien wat minder voor de hand voor onze Nederlandse klanten. Dat is ergens begrijpelijk. Bovendien heeft Michael nog niet de tijd gehad om voldoende Duitse liefhebbers te bereiken die actief aan de veilingen deelnemen. Dat vraagt nu eenmaal tijd. Een nieuwe groep klanten bouw je niet op met één aankondiging of één veiling. Je moet mensen bereiken, hen vertrouwd maken met het concept en hen laten ervaren dat het de moeite waard is om terug te komen. Ook dat is een proces dat we rustig zullen moeten opbouwen.

Voor de volgende veilingen moeten we daarom goed bekijken hoe we het aanbod het beste kunnen samenstellen. Welke koi spreken aan? Welke prijsklasse maakt mensen nieuwsgierig genoeg om een eerste bod uit te brengen? En hoe zorgen we ervoor dat een bezoeker niet alleen even komt kijken, maar ook daadwerkelijk deelneemt? Dat zijn vragen waarop we niet meteen een pasklaar antwoord hebben. Misschien moeten we wat meer variatie brengen, misschien moeten we anders naar de samenstelling van het aanbod kijken. Het belangrijkste is dat we bereid zijn om te leren uit wat deze eerste editie ons heeft laten zien.

Wat mij persoonlijk toch een beetje heeft teleurgesteld, was de afloop van de Chagoi. Ik had gehoopt dat deze koi voor een mooier bedrag zou weggaan. Misschien had ik mijn verwachtingen te hoog gelegd, maar ergens had ik toch gedacht dat er meer belangstelling zou zijn. Je hebt soms bepaalde verwachtingen bij een koi, niet alleen vanwege het dier zelf, maar ook vanwege het verhaal dat erachter zit. Dan hoop je dat dit zich ook vertaalt in de biedingen. Dat is deze keer minder gebeurd dan ik had verwacht.

Maar goed, ook dat hoort erbij. Een veiling bepaalt uiteindelijk zelf wat een koper bereid is te betalen. Hoe graag we soms ook zouden willen dat een bepaalde koi meer aandacht krijgt, we kunnen die belangstelling niet afdwingen. We kunnen alleen proberen om het verhaal goed te vertellen, de koi op de juiste manier aan te bieden en hopen dat de liefhebbers het dier naar waarde weten te schatten.

Wanneer ik alles bij elkaar leg, overheerst bij mij dan ook niet de teleurstelling, maar eerder de gedachte dat we nu pas echt beginnen. De eerste veiling heeft ons laten zien dat de technische basis goed zit, maar ook dat er nog werk nodig is om voldoende belangstelling te creëren en de juiste mensen naar het aanbod te brengen. Dat is geen reden om bij de pakken neer te zitten. Het is wel een reden om goed na te denken over hoe we verdergaan.

We zullen moeten bekijken wat werkt, wat beter kan en waar we onze energie het beste in steken. Niet zomaar meer koi aanbieden in de hoop dat de resultaten vanzelf volgen, maar proberen om een aanbod samen te stellen dat aansluit bij de belangstelling van onze klanten. En tegelijk moeten we de tijd nemen om KoiAuctionHouse.eu verder bekend te maken, zowel in Nederland als in Duitsland.

Misschien is dat wel de belangrijkste les van deze eerste editie. Een nieuwe veilingsite staat er niet alleen omdat de techniek werkt. Ze moet ook groeien, vertrouwen opbouwen en haar plaats vinden tussen de vele mogelijkheden die koi-liefhebbers vandaag hebben.

Of deze eerste veiling nu een succes was? Ja, op technisch vlak zeker. Commercieel hadden we op meer gehoopt. Beide vaststellingen mogen naast elkaar bestaan.

En nu? Nu kijken we vooruit. Met de ervaring van deze eerste veiling, met een aantal vragen waarop we nog een antwoord moeten vinden en met de wetenschap dat we niet alles vanaf de eerste keer perfect kunnen doen.

Want wie iets nieuws begint, moet ook bereid zijn om te leren. En soms begint dat leren juist op het moment waarop de laatste bieding is afgelopen.