
The Day After
Vandaag stond eigenlijk in het teken van even bijkomen, maar onverwachts kregen we bezoek. Helemaal niet erg natuurlijk, want voor mensen die 2,5 uur in de auto zitten om koi te komen bekijken, maken we graag tijd.
Zo kwam Rune langs. Hij was een tijdje geleden ook al eens op bezoek geweest en ging toen naar huis met twee prachtige Showa van Danichi. Het kwam mooi uit dat inmiddels ook de certificaten waren binnengekomen, zodat we die direct konden overhandigen.
Na een kop koffie en een gezellige babbel kwam de vraag of de Maruten Kohaku van Tamaura nog beschikbaar was. Jazeker, die zwom nog bij ons. Nadat de koi in de bowl zat, raakten we aan de praat over de vissen die inmiddels al in de vijver zwemmen. Al snel bleek dat er nog geen Sanke aanwezig was. Dus werd er een mooie Sanke bijgehaald en in de bowl gezet. Soms is één blik genoeg, de liefde was er meteen en ook deze koi mocht mee.
Daarna kwam de vraag hoe het sumi van Tamaura zich ontwikkelt. Daarvoor moesten we eigenlijk naar vijver 4, waar een prachtig voorbeeld rondzwemt. Dat is onze main pond, waar we niet snel een schepnet inzetten. Een update houden jullie daarom nog tegoed, maar de reactie sprak boekdelen: "Oké, dat is prachtig ingekleurd."
Natuurlijk namen we ook nog een kijkje bij vijver 5. Daar werd al snel een Showa van Odakan aangewezen, voorzien van een fraaie maruten stip. Nadat ook deze koi in de bowl verscheen, was de beslissing snel genomen. Ook deze schoonheid vertrok richting België. Zo blijkt maar weer dat afstanden geen rol spelen wanneer je een bijzondere koi zoekt.
Aan het einde van de ochtend kwamen Pascal en Naomi hun Sanke ophalen. Een mooie afsluiting van onze gezamenlijke Japanreis, want de cirkel is rond. In april reisden we samen door Japan en hoe mooi is het dan dat de gekozen koi nu eindelijk haar nieuwe thuis bereikt.
Het blijft altijd leuk om met Pascal en Naomi op zoek te gaan. Naomi heeft een zwak voor bijzondere koi en eigenlijk het liefst voor tosai. Ze zijn volgens haar gewoon té schattig. De missie tijdens de Japanreis was eigenlijk het vinden van een mooie Showa voor Pascal, maar die kwamen we toen niet tegen. Uiteindelijk werd het een prachtige Sanke.
Na een kop koffie en nog een laatste rondje langs de vijvers viel het oog toch op een Tancho Showa. Een schitterende koi, met één klein aandachtspuntje: de vinnen. Voor Pascal en Naomi was dat totaal geen bezwaar. Zodra de koi in de bowl verscheen, waren ze verkocht en mocht ook deze koi mee naar Limburg. Bekijk het filmpje maar eens. Is het geen prachtig setje geworden?
Al met al sluiten we het weekend af zoals we het graag zien, veel gezelligheid, mooie gesprekken en vooral veel blije mensen. Daar doen we het uiteindelijk voor.
Ik heb er enorm van genoten en kijk alweer uit naar volgend weekend. Dan hebben jullie nog de kans om mee te doen aan de Interkoi Cup. Bovendien is dat ook de laatste gelegenheid om van de huidige prijzen te profiteren. Daarna gaan de prijzen omhoog, omdat de koi verder zullen opgroeien en later als nisai worden aangeboden.


















