
Aandacht voor het einde van de veiling
De klok tikt verder en de veiling van Interkoi Germany nadert stilaan haar einde. Wie zich geroepen voelt om één van deze veelbelovende tosai aan zijn of haar collectie toe te voegen, houdt best een oogje in het zeil en maakt zich klaar voor de laatste biedingen.
Het aanbod mag zonder enige twijfel als meer dan goed te worden omschreven. Bovendien is er een uitstekende variatie aanwezig, zowel binnen de gosanke als de non gosanke, waardoor iedere liefhebber de kans krijgt om een koi te vinden die perfect aansluit bij zijn persoonlijke voorkeur en ambitie.
Het transport en de daaraan verbonden kosten worden soms als een mogelijk aandachtspunt gezien. Zoals eerder aangehaald, bestaan hiervoor echter verschillende praktische oplossingen, waardoor ook deze drempel eenvoudig kan worden weggenomen.
Eén van de meest voor de hand liggende oplossingen is het organiseren van een groepsaankoop met vrienden, clubleden of andere koiliefhebbers. Door het transport gezamenlijk te regelen, kunnen de kosten worden verdeeld, waardoor deze beperkt blijven tot een zeer aanvaardbaar bedrag per deelnemer.
Een andere optie is dat de aankopen worden gecentraliseerd en vervolgens in Ameide worden afgeleverd. Op die manier kunnen ook de transportkosten sterk worden beperkt, waardoor ze in de praktijk nauwelijks nog een rol van betekenis spelen.
Tenzij je er uiteraard geen bezwaar tegen hebt om zelf naar Duitsland te reizen en je koi persoonlijk op te halen. Zo wordt het ophalen of uitzoeken van je koi meteen een aangename daguitstap, waarbij het praktische en het plezierige mooi samenkomen. De keuze is natuurlijk aan U.
Toch verdient het zeker de aandacht om even stil te staan bij de unieke kans om één van de nieuwe bloedlijnen van de Kamui bloedlijn van Momotaro te bemachtigen, of zelfs een exemplaar uit de befaamde White en Yellow Monkey lijnen van Dainichi te verwerven.
Het zijn niet de tsuba koi die hier aangeboden worden...integendeel. Weet je niet wat tsuba koi zijn? Tsuba koi is een term die vaak gebruikt wordt voor jonge koi die nog in een zeer vroeg ontwikkelingsstadium zitten en meestal niet of nauwelijks geselecteerd zijn op eindkwaliteit. Het gaat om zeer kleine koi, vaak net na de eerste groeifase, waarbij het uiterlijk nog sterk kan veranderen en de uiteindelijke waarde of showkwaliteit nog niet te voorspellen is.
Het heeft misschien een nare klank, maar iedereen zal al wel eens gehoord hebben van de basket of death. De “basket of death” is een bijnaam die in de koi-wereld wordt gebruikt voor de zeer vroege selectiemomenten bij kwekers, meestal in Japan, wanneer jonge koi massaal worden gesorteerd in een mand of bak.
De term klinkt dramatisch, maar verwijst naar het harde selectieproces waarbij een groot deel van de jonge vissen wordt afgekeurd en niet verder wordt opgegroeid. Alleen de beste exemplaren worden behouden voor verdere groei en ontwikkeling richting tosai of nisai kwaliteit.
Deze koi die aangeboden worden hebben hun weg gevonden naar de veiling en hebben dus zonder meer dit traject succesvol doorstaan. Het is dan ook niet te ontkennen dat ze een waarde vertegenwoordigen die ruimschoots boven deze startprijs uitstijgt.
















