
Bezoek uit het hoge noorden
Wat een prachtig weekend ligt er weer achter ons. De deuren stonden lang open, de zon was ons goed gezind, en tal van koi vonden een nieuw thuis. Ook mochten we liefhebbers uit het noorden van Europa verwelkomen, altijd bijzonder om te zien hoe de passie voor koi grenzen overstijgt.
Hoe bijzonder kan het zijn… Zoals we altijd zeggen: koi-kilometers zijn geen kilometers, en dit weekend werd dat opnieuw bewezen. Ik had het genoegen enkele gepassioneerde koi-hobbyisten uit Denemarken te mogen ontvangen.
Enkele weken geleden maakten we voor het eerst contact, en het klikte meteen. Niet veel later volgde al een eerste levering van diverse goederen, die in goede orde werd ontvangen. De interesse was gewekt en men wilde graag eens langskomen om mijn faciliteiten en de koi met eigen ogen te bekijken. Hoe mooi is dat? Ik voelde me dan ook vereerd.
We namen ruim de tijd, niet alleen voor een uitgebreide rondleiding, maar ook voor een gezellig bezoek aan een vijver in de buurt, om het plaatje compleet te maken. Verschillende koi gingen in de bowl voor een grondige inspectie, en uiteindelijk werden er vier prachtige exemplaren aangekocht.
Twee prachtige Goshiki, een krachtige Aragoke en een schitterende Kohaku van Momotaro wisten hun hart te veroveren. Ze waren zichtbaar in hun nopjes met hun aankopen, een mooi moment om te zien hoe de juiste koi de juiste eigenaar vindt.
Naast de koi hebben we ook uitgebreid gesproken over diverse producten en toepassingen. Uiteindelijk werd de wagen zorgvuldig geladen met een mooie selectie artikelen, waarmee ze de komende weken weer goed vooruit kunnen. Zaterdagmiddag, rond het middaguur, vertrokken ze weer huiswaarts, voor een terugrit van ruim 11 uur. Met een auto vol koi, producten en hopelijk ook mooie herinneringen.
En weet je… het geeft me zóveel positieve energie wanneer mensen zó'n afstand afleggen om hier te zijn. Dat doet iets met me. Want eerlijk is eerlijk, de laatste tijd heb ik me wel eens afgevraagd: Is mijn manier van werken nog wel van deze tijd? Moet ik het anders gaan doen?
Maar ontmoetingen zoals deze geven antwoord zonder woorden. Ze bevestigen dat authenticiteit, tijd nemen, passie delen en mensen écht helpen nog steeds gewaardeerd wordt. En precies dáárom blijf ik doen wat ik doe, met volle overtuiging.
Langzaam kom ik erachter dat de weg die ik ben ingeslagen, juist de weg is die bij me past. Natuurlijk speel ik in op de markt waar nodig, maar we blijven trouw aan waar onze kracht ligt: koi laten zien zoals ze zijn, met een eerlijk verhaal erbij. Geen rookgordijnen, geen loze beloften, maar onze verwachtingen uitspreken, oprecht en met passie. Dát is wat ons drijft. En blijkbaar, wordt dat nog altijd gewaardeerd.
Was dit alles wat er gebeurde dit weekend? Zeker niet! Ook John kwam langs om zijn aangekochte koi van de laatste veiling op te halen. Zijn oog viel op een prachtige Goshiki, en na het noemen van de prijs hoefde hij niet lang na te denken. Die mocht ook meteen mee naar huis.
We hebben het gezellig gehad, gelachen, gekeuveld, en toen stonden de volgende bezoekers alweer op de stoep. Maar daarover morgen meer… Want er is nog veel gebeurd bij Interkoi.
Vriendelijke oproep aan onze klanten
Aan iedereen die nog koi bij ons heeft zwemmen: zouden jullie vriendelijk maar dringend willen kijken of het mogelijk is om de koi in de loop van deze week op te halen? We hebben de ruimte binnenkort weer hard nodig voor nieuwe koi en willen alles netjes en tijdig organiseren. Alvast hartelijk dank voor jullie medewerking en begrip!


















Niet te lang twijfelen, das het leven, en als we eens struikelen weer rechtop kruipen, schouders rechten, borst vooruit en weer doorgaan. De markt, trends, en mode ben je altijd te laat. Je kon ook altijd de beurs of van die onzichtbare onbestaande muntjes proberen, weet je wat onze eerste minister verzameld. Just goud en zilvermunten uit de goede tijd. Kan ook natuurlijk, en kuisen met tandpasta dat ze blinken, tju nu denk ik er weeer aan dat ik ook met nog wat kosten zit 2 kiezen en kan niet kiezen goud of keramiek, simpel hé van elks eentje, dan weten we uit ervaring wat de volgende (hopelijk geen meer) zal worden. En dat allemaal op mijne ouden dag hopelijk bijna halfweg 43, jep Just opt laatst van de midlifecrisis. Bij de Denen zit het virus vnl. Bij mevrouw gok ik. Wel staf van de dochter in zwart gekleed binnen gekomen, int wit vertrokken, dat zou ik thuis niet verkocht krijgen.