
Een bezoek aan de vijver van Eric
Af en toe krijg ik de kans om zelf een koi naar zijn nieuwe thuis te brengen. Dat lukt niet altijd, maar wanneer het wél kan, voelt het als een voorrecht. Deze keer was het meer dan dat, het was een ontroerend moment.
De omgeving, de sereniteit, de liefde voor de koi... het voelde alsof ik even een glimp mocht opvangen van het aards paradijs. Een plek waar deze koi zal mogen schitteren, omringd door zorg en bewondering.
En het waren niet de minste koi die vertrokken. Maar voor ik daar iets over vertel, wil ik je eerst meenemen naar de plek waar ze terechtkwamen: een indrukwekkende vijver van 120.000 liter, bevolkt door 25 prachtige koi met een gemiddelde lengte van 75 cm. De oudste bewoner zwemt er al 30 jaar, een levende legende.
Het geheel wordt gefilterd via twee trommelfilters in combinatie met ultrabead-systemen, en dat alles volledig computergestuurd. Daar een koi mogen afleveren voelde als thuiskomen op een plek waar passie en perfectie hand in hand gaan.
Een bezoek aan de vijver van Eric
Ik werd er gewoon emotioneel van. Om te zien hoe goed onze koi terechtkomen, in een omgeving waar ze écht gewaardeerd worden, dat is waarom ik dit met hart en ziel blijf doen. Een plek als deze, het is een voorrecht om koi hier af te leveren. Ik zet de geleverde koi hier even op een rijtje:
Eerst en vooral deze machtige Kohaku van Matsue, met code 2501004. Een absolute topper die ik begin dit jaar in januari wist te bemachtigen bij deze gerenommeerde Kohaku-kweker. Met haar indrukwekkende lengte van 85 cm is ze een ware jumbo in wording, maar wat vooral opvalt is haar uitstraling, eentje die je recht in het hart raakt en eigenlijk iedereen zou moeten bekoren.
Deze Kohaku kreeg gezelschap van de Ginrin Kohaku met code 2501003, van wie anders dan Momotaro. Ook deze koi heeft inmiddels de magische grens van 80 cm bereikt. Al is ‘magisch’ tegenwoordig relatief, want in de wereld van de jumbo’s lonkt men inmiddels naar de 100 cm. Toch geloof ik dat ook deze koi op termijn die richting uit zou kunnen groeien.
Maar eerlijk gezegd hoeft dat voor mij helemaal niet. Wat mij betreft ligt de volmaaktheid in de balans en uitstraling van een koi, en die vind ik persoonlijk het mooist tussen de 80 en 85 cm. Of ze nu een meter halen of niet, is van ondergeschikt belang, zolang ze maar kracht, klasse en harmonie uitstralen, de rest is bijzaak.
Driemaal is scheepsrecht. Wanneer je de bloedlijnen van Momoko en American Dream samenbrengt in deze Sanke, met code SA-V24-10302, dan weet je wat je in huis haalt. Het resultaat spreekt voor zich: elegantie en verfijning in één indrukwekkend geheel. Voor mij is deze koi niets minder dan een verrijking van een vijver die al bol staat van de schoonheid. Iets anders kan ik niet zeggen.
En als je dan ook nog het voorrecht krijgt om een kort filmpje te maken van deze vijver, om het met jullie te kunnen delen, dan kan je week toch helemaal niet meer stuk. Nee, koi wegbrengen wordt geen dagelijkse bezigheid, dat kan ik me helaas niet permitteren. Maar als de gelegenheid zich voordoet, dan doe ik het met hart en ziel. Zulke momenten zijn goud waard.
Omdat ik toch in de buurt van Interkoi Arendonk was, bracht ik even een bezoek aan bompa om een koi op te halen die per vergissing bij Interkoi Germany was geleverd en bij Luc was afgezet. Wat me daar echter trof, was het afscheid van zijn binnenvijvers, een ingrijpend moment van verandering dat onvermijdelijk emoties losmaakte. Het was een gedenkwaardig ogenblik, eentje die je niet snel vergeet.
En natuurlijk staat de camera bij bompa altijd paraat, want hij had al een filmpje gemaakt van het begin van de afbraak van zijn binnenvijvers. Als ik het goed begrepen heb, begint hij vandaag met de breekhamer. Ik wens hem alle succes toe bij de verdere afbraak van deze bijzondere plek.


























Pracht vijver Eric .