
Jan, passie en koi, een gouden mix
Koi wegbrengen naar onze vriend Jan was weer een waar plezier. Jan heeft de gezegende leeftijd van over de 80, maar van koi genieten is nog altijd zijn prioriteit. Zijn tuin is adembenemend en de mensen zijn ontzettend gastvrij. Het is elke keer een feestje om bij mensen langs te gaan en hun passie voor koi te ervaren.
Enkele weken geleden was Jan in Ameide. Jan is al meer dan 40 jaar actief in de koi-hobby en heeft in die tijd ontzettend veel meegemaakt. Het was een trouwe klant van Interkoi Arendonk, maar uiteraard is de fakkel overgenomen door Interkoi Ameide. Hij heeft een prachtig restaurant opgebouwd, dat nu door zijn zoons wordt gerund.
Ik ben zelf al vele keren in China geweest en heb daar de cultuur een beetje leren kennen. In familiaire sferen kunnen we hier in het Westen nog veel leren van de Aziaten. De zorg die ze voor hun familie hebben, is bijzonder. Dat wil niet zeggen dat wij dat niet hebben, maar daar gaat het net een stapje verder. Familie staat er altijd voor elkaar, zelfs als de ene helft in Hongkong woont en de andere in Amerika. Het is bijzonder om te zien hoe zoveel opzij wordt gezet voor hun ouders. Ja, we kunnen er zeker nog van leren.
Jan had een tijdje geleden vijf koi aangeschaft. Ik had beloofd ze persoonlijk te bezorgen, en zoals het hoort, was ik geen man van lege beloftes. Dus stapten we met de koi in de auto om ze naar hun nieuwe huis te brengen. In het pittoreske dorpje Veldhoven aangekomen, werden we hartelijk verwelkomd.
Na de vriendelijke begroeting genoten we van een gezellig kopje koffie. Maar ondanks de gezellige sfeer, kon ik mijn blik niet weerhouden van de tuin, waar de vijver schitterde in de zon. Alles was perfect in harmonie, een oase van rust. Ik kon niet wachten om naar buiten te gaan.
De tuin is om je handen en vingers van af te likken, met een indrukwekkende vijver van maar liefst 65m³ en een comfortabele zithoek om optimaal te genieten van al dat moois. De filterkamer, subtiel geïntegreerd onder het tuinhuis, was een voorbeeld van vakmanschap. Na een snelle inspectie was het tijd om de koi in hun nieuwe thuis te plaatsen. Samen met zoon zorgden we ervoor dat de koi zich snel konden settelen.
Ik maakte nog een filmpje van de tancho goshiki, die inmiddels 58 cm groot was, echt een plaatje! De Danichi Showa was ook een juweeltje, en Jan merkte op: "Het is zo moeilijk om de juiste tosai te kiezen." Maar, zoals vaak het geval is, bleek Jan al snel zijn keuze te hebben gemaakt. Het was een mooie opmerking, maar deze keer was het voor Jan een makkie.
De buurman, Peter, kwam ook nog even langs. Hij is zelf een fervent koi-liefhebber, en we hebben samen even naar de vijver gekeken. Het was een heel andere stijl van vijver, maar zoals bij elke vijver heeft ook deze zijn eigen charme en kracht. Dit geldt natuurlijk ook voor onze koi; ik kan altijd iets moois ontdekken in elke koi, hoe klein het detail ook is.
Na een fijne tijd met de koi, was het tijd om terug te keren. Maar zoals het een goede Aziatische gewoonte betaamt, werd ik uitgenodigd om mee te eten. "Je gaat niet weg met een lege maag," zei men, en dus werd ik verleid tot een heerlijk maal. Ik kan jullie vertellen, het was pas midden in de nacht toen ik eindelijk thuis was, maar het was absoluut weer een gezellige avond.
Het is altijd bijzonder om nieuwe mensen te ontmoeten, vooral wanneer je dezelfde passie deelt. Uiteindelijk zaten we aan tafel met een groep gezellige koi-fanaten, en dat maakt elke ontmoeting weer de moeite waard.
***************************************************
Tenslotte nog even melden dat showa SH-V25-04518 het gehaald heeft met 37% van de stemmen in de poll van gisteren. Er werden slechts 38 stemmen van de 347 kijkers geregistreerd wat mager te noemen is. Samengevat is het een klassieke showa die het wint van een kohaku en van de kindai showa.










































Goed op weg naar de 100! of meer mag ook, maximaal gegund. Alles begint bij de opvoeding, dat is supper he, er zijn geen verschillen iedereen is uniek, maar waar ook ter wereld volgen de meeste de kudde, en Dan is de vraag wie loopt op kop en wie sluit af. Maar een ding is zeker, als "de gast" lekkers is gevuld krijgen de visjes ook iets lekkers. Veel geluk. G. Dat is tate g. Stel u voor Jan 100 jaar en dan wijzen naar een visje met een rode bol op de kop en bijna 80 cm. (Wie zal het zeggen maar voor deze variteit en bouw van het visje?) Groot en dan een filmpje bovenhalen van haar aankoop in Ameide. En na het feestje haar een langoustine toegooien.