Japan dag 14
Vandaag stonden Okawa en Ogata op het programma, de laatste kwekers van deze reis. Er zat nog net genoeg energie in mijn lijf, want ik kan jullie vertellen dat het een aanslag was en vooral hard werken. Toch durf ik wel te zeggen dat we vandaag de kers op de taart hebben gekregen.
We begonnen bij Okawa, waar ik drie koi in Azukari heb zitten. Zoals ik al eerder schreef, kan het soms meevallen of tegenvallen, maar dit keer was ik meer dan tevreden. De ochiba heeft een prachtige ontwikkeling doorgemaakt. Met haar lengte van zestig centimeter was ze de grootste van het trio. Het nette patroon is bijzonder fraai en ook de kleurstelling mag gezien worden.
De tweede koi is een sanke, en niet zomaar een. Het diepe beni en het lakzwarte sumi geven haar een indrukwekkende uitstraling en de verdeling op het patroon is bijzonder harmonieus. Dit mag zonder twijfel een mooie evolutie genoemd worden.
Als laatste kwam de ginrin showa aan bod. Tja, wat kan ik zeggen. Ik had op iets meer gehoopt, maar dat bleef uit. Toch schrijf ik deze koi zeker niet af. Ze is simpelweg het minst ontwikkeld tijdens de Azukari periode, en dat hoort bij het spel. Hier zie je de 3 azukari samen in een bowl.
Daarnaast schepte ik nog een aantal koi bij Okawa en ik vroeg me werkelijk af of de rest van de wereld had liggen slapen. Mijn oog viel op een benigoi met een voorbouw waar je het spontaan warm van krijgt, prachtig donker beni en toch niet overdreven donker. Verder zwommen er een karashi, een shiro utsuri en een gin karashi in de bowl en op een bepaald moment trok ik de stoute schoenen aan en maakte ik de deal helemaal rond.
Voor Duitsland selecteerden we een bowl vol tosai karashi, prachtige gele rakkers van Okawa. Wie interesse heeft om deze winter met jonge opgroei aan de slag te gaan, kan best even contact opnemen met Michael. Voor het eerst hebben we nu een mooi aantal koi van Okawa rondzwemmen en ja, ze zijn stuk voor stuk de moeite waard. Hier zie je de Okawa brothers in actie
Na ons bezoek werden we door Okawa naar Ogata gebracht. Daar vond een open sale event plaats voor de Japanners en voor de handelaren die op dat moment in Japan verblijven. We maakten onze ronde en bekeken alle koi, en alsof het zo moest zijn, kwamen precies die zoekopdrachten terug die we tijdens de hele reis nergens hadden aangetroffen. Hier zwommen ze wel. We kochten een mooie diversiteit aan soorten aan, waaronder sushui, gin kabuto, ginrin chagoi en een ochiba.
Intussen was de dag alweer voorbij en terwijl ik dit verslag schrijf, zit ik in de trein. Ik ga genieten van mijn laatste avond in Okayama.



















