
Japan dag 3
Vandaag stond volledig in het teken van ontdekken in Hiroshima. De eerste halte was Taniguchi, een farm die ik nog goed herinner van negen jaar geleden. Toen stapte ik er voor het eerst binnen en was het een paradijs voor wie op zoek was naar kwaliteitsvolle Gosanke tegen faire prijzen.
Inmiddels is de focus en de strategie van de farm veranderd en richt men zich meer op bijzondere, exotische variëteiten. Hun naam is vandaag onlosmakelijk verbonden met de Golden Corn, ofwel de “gouden mais”. Je houdt ervan of niet, maar ik moet toegeven dat ik de variëteit bijzonder kan waarderen.
De moeder is een Matsukawabake van 95 cm, gekruist met mannelijke Asagi en Karashi. Het resultaat zijn unieke nakomelingen met een opmerkelijke uitstraling. Als je het bijgevoegde filmpje hieronder bekijkt, zie je na een tijdje toch de opvallende Matsukawabé in het net even naar boven komen. Het is in feite de moeder van alle golden corn.
Ik heb twee Golden Corn aangekocht die nu nog wat weg hebben van een Ki Matsuba, maar naarmate ze ouder worden, zal de gouden glans zich prachtig in de schubben ontwikkelen. Op dit moment lijkt het misschien nog niet spectaculair, maar geloof me, deze koi zullen een ware blikvanger worden in de vijver. Daarnaast kon ik een indrukwekkende Ginrin Karashi niet laten zwemmen: een krachtig frame, schitterend ginrin en volgens de kweker een koi die met gemak richting 85 cm kan groeien, uiteraard mits de juiste verzorging. Een mooi filmpje is altijd meegenomen.
Tot slot was er nog een opvallende verschijning, een gele Asagi, de kashira van de farm. In het filmpje is te horen hoe ik haar mocht aankopen, al moest ze in Azukari blijven, wat op zich al veel zegt over haar kwaliteit. Het was lang geleden dat ik bij Taniguchi zelf nog iets kocht, dus ik ben bijzonder blij om dit opnieuw met jullie te kunnen delen. Na het geweld van de vele Matsue-koi, is het nu de beurt aan de non-Gosanke om in de schijnwerpers te staan. Dit waren de woorden van Taniguchi San.
Je leest hier het woord kashira, en vermits er regelmatig nieuwe klanten bijkomen, wil ik dit even toelichten: Het woord kashira betekent letterlijk “hoofd” in het Japans, maar binnen de koiwereld heeft het een iets andere betekenis. Bij een kweker verwijst de kashira naar de beste of belangrijkste koi binnen een bepaalde variëteit of kweekgroep van dat seizoen.
Je kunt het dus zien als de “topvis” of de kampioen van de lichting. Het is de koi waar de kweker het meest trots op is en die vaak symbool staat voor de kwaliteit van zijn bloedlijn. Als een kweker zegt dat je de kashira mag kopen, is dat eigenlijk een groot compliment en een teken van vertrouwen, het betekent dat je een van zijn absolute topselecties mag meenemen, iets wat doorgaans niet vaak voorkomt. In deze context over de gele Asagi betekent het dus dat Interkoi de beste Asagi van Taniguchi’s selectie heeft mogen aankopen, wat inderdaad bijzonder is.
Onze volgende halte was Takigawa. Eerlijk gezegd had ik er niet al te hoge verwachtingen van, maar ik stond werkelijk versteld van de vooruitgang die daar is geboekt.
Tot mijn grote verrassing ontving ik later nog een prachtige foto van Hassei Takigawa, die trots zijn zoon toonde en daarbij een vriendelijk, bijna persoonlijk gebaar naar mij maakte. Zo’n moment raakt je toch en maakt emoties los.
De nieuwe ouderdieren werpen duidelijk hun vruchten af. Zoals bij zoveel kwekers wordt ook hier met Sakai- en Dainichi-bloedlijnen gewerkt, en dat is te zien. Waar de nisai vroeger 50 tot 55 cm haalden, ligt de ondergrens nu rond 58 cm, met uitschieters tot wel 70 cm.
Tussen al dat moois zwom een Ginrin Karashi die mijn aandacht volledig trok. De bouw, het patroon, de uitstraling… na enig twijfelen besloot ik haar te kopen. Dit zijn de koi waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Ook de Tancho Kohaku’s waren van uitstekende kwaliteit.
Twee stuks sprongen eruit, en die gaan mee naar Ameide. Mijn meereizende klant vond er eveneens zijn geluk: een prachtige Kohaku van 63 cm met een zachte huid en veel potentie voor verdere ontwikkeling.
Al met al opnieuw een geslaagde dag vol ontdekkingen en aankopen waar ik blij van word. We sloten de dag af met een kort bezoek aan Tamaura. Het was al laat, dus we keren maandag terug, maar ik kon het niet laten om even mijn Kohaku te bekijken.
Dat maakte mijn dag helemaal goed. Ik schat dat ze inmiddels zo’n 5 cm is gegroeid en nu rond de 75 cm meet. Een schitterende verschijning die ik binnenkort graag in detail zal tonen.























