tategoi of niet

Tategoi of niet

Interkoi
Nog geen reactie
16 Sep 2026
382

We hebben vandaag diverse koi naar boven gehaald en ik kan maar één ding zeggen: kwaliteit met een gouden randje.

Onder de trouwe lezers van Interkoi zullen velen Ben nog kennen uit het verleden. Ben is een gepassioneerde hobbyist met een schat aan ervaring. In de loop der jaren hebben we al heel wat leuke en soms stevige discussies gehad. We zijn het zeker niet altijd met elkaar eens, maar er is wederzijds respect en we laten elkaar volledig in onze waarde. En juist daarin zit voor mij de charme, want uiteindelijk is iedere discussie ook een stukje leerproces.

Ik heb een speciale vijver waarin ik enkele tosai bewust laat doorgroeien naar nisai. Het zijn koi die ik eigenlijk bewust uit de spotlight houd, simpelweg omdat ik het zelf prachtig vind om een tosai te zien ontwikkelen. Je weet nooit helemaal wat er uiteindelijk uitkomt en juist dat maakt het zo boeiend.

Ben vroeg of we er niet eens enkele konden bowlen om te bekijken hoe ze zich ontwikkeld hadden. Daar moest ik eerlijk gezegd even over nadenken. Eigenlijk wilde ik ze liever met rust laten en hun ontwikkeling niet verstoren. Maar na wat aandringen van Ben ging ik uiteindelijk overstag. “Eentje dan”, zei ik.

Dat is uiteindelijk dus niet helemaal gelukt. We hebben maar liefst vijf koi geschept en wat mij vooral opviel, was de prachtige diversiteit. In deze vijver zwemmen koi van verschillende gerenommeerde kwekers, waaronder Dainichi, Momotaro, Sakai FF, Ogata en Tamaura.

Het was een waar genot om ze één voor één te bekijken. We waren er zo mee bezig dat we eigenlijk volledig de tijd vergaten. En eerlijk gezegd, ik voelde toch wel een zekere trots toen ik deze koi midden september zag. De meeste zitten inmiddels rond de 45 cm en met nog ongeveer tien weken te gaan, verwacht ik dat een groot deel richting de 50 tot 55 cm zal gaan. Dat zijn gewoon mooie nissai maten. Ik hoor de stemmen al: “Maar in Japan zijn ze dan al 60 tot 65 cm.”

Dat klopt natuurlijk. Maar we moeten wel de omstandigheden erbij betrekken. Deze koi zitten hier niet in een mudpond, hebben geen lange reis achter de rug en hoeven geen quarantaineperiode te doorlopen. Dat maakt een vergelijking met Japan niet helemaal eerlijk. Bovendien durf ik te stellen dat het merendeel van deze koi tegen eind oktober 2027 ergens tussen de 65 en 70 cm zal zitten. Dan spreken we over zeer mooie sansai maten.

Maar eerlijk gezegd staar ik mij helemaal niet blind op de lengtes die koi in Japan halen. Een koi moet het uiteindelijk zelf laten zien. Heeft de koi kwaliteit, ontwikkeling en potentie, dan komt die groei er wel uit. Misschien duurt het een jaartje langer, misschien gaat het sneller, dat maakt mij eigenlijk niet zoveel uit. De kwaliteit moet het laten zien. Niet meer en niet minder.

En juist daarom vind ik het zo mooi om een tosai niet voortdurend in de belangstelling te zetten, maar gewoon de tijd te geven om zich te ontwikkelen. Je kijkt, je wacht, je observeert en soms word je aangenaam verrast. Ik laat jullie nu gewoon even meegenieten van deze vijf koi.

Meer woorden hoeven we er voorlopig niet aan te wijden. Later dit jaar komen we uitgebreid terug op deze koi en kunnen we opnieuw bekijken wat de ontwikkeling ons heeft gebracht.