Zonnige zaterdag

Interkoi
Nog geen reactie
18 Oct 2026
19

Het was een mooie, zonnige zaterdag, met heel wat volk over de vloer. Van het zuiden tot het noorden, mensen hadden de weg naar ons gevonden en dat zorgde voor een aangename drukte.

De eerste twee veilingen waren achter de rug en we wisten dat het ophalen van de koi voor de nodige bedrijvigheid zou zorgen. Wat ik vooral kan vertellen, is dat we heel wat blije gezichten hebben gezien. En dat begrijp ik best, want sommige koi gingen voor spotprijzen van de hand. Maar laat ik het zo zeggen, het is jullie van harte gegund!

Met de veilingsite zullen we wellicht wat meer geduld moeten hebben vooraleer we er zowel aan de kant van de verkoper als die van de koper een goed gevoel aan overhouden. Dat vraagt tijd, vertrouwen en vooral ook de nodige ervaring. Toch wil ik vandaag ook eens wat kritischer uit de hoek komen.

We wachten soms af wat er nog komen gaat, maar ondertussen hebben velen van jullie al een bijzonder mooie kans laten liggen. Ja, ik weet het, er komen nog kansen genoeg. Maar het ijzer moet je smeden wanneer het heet is. Toch kreeg ik zaterdag heel wat mooie complimenten. Mensen waren verbaasd over de kwaliteit die hier bij elkaar zwemt. Sommigen vroegen zich zelfs af waarom ze niet eerder de moeite hadden genomen om eens langs te komen.

En eerlijk, dat doet deugd. Dat is precies waarvoor we het doen. Stiekem groeit een mens daar toch een beetje van. Onze filosofie zit goed, daar ben ik van overtuigd, maar we moeten natuurlijk ook met onze tijd meegaan. En dat betekent dat we onze manier van werken voortdurend in vraag moeten durven stellen.

Zo kreeg ik zaterdag ook een wijze les. Ik moet mijn eigen koi wat meer in de kijker zetten. Een trouwe volger van Interkoi had bijvoorbeeld een Kindai Showa niet op de website opgemerkt, maar kwam diezelfde koi vervolgens tijdens de veiling tegen. Ja, dat kan gebeuren, maar het is wel iets waar we rekening mee moeten houden. We zullen in de toekomst dus vaker updates plaatsen, zodat ook de koi die al wat langer bij ons zwemmen de aandacht krijgen die ze verdienen.

Uit de leuke ontmoetingen en gesprekken kwamen bovendien weer enkele zoekopdrachten voort. Sommige bezoekers namen de tijd om bepaalde koi nog eens van dichtbij te bekijken. Want ja, je kunt natuurlijk wachten tot de volgende veiling, maar intussen zou die ene koi waar je belangstelling voor hebt zomaar al bij mij kunnen zwemmen.

Een telefoontje van Leon

Ik kreeg zaterdag ook nog een telefoontje van Leon, met de vraag of ik open was. “Ja, voor jou blijf ik open”, was mijn antwoord. En ik kan je vertellen, het werd een bijzonder gezellige middag.

Ik was enkele koi aan het fotograferen, toen Leon spontaan de handen uit de mouwen stak en me een flinke hand toestak. Leon heeft een goed oog voor koi en weet bovendien waarover hij praat. Hij draait al heel wat jaren mee in de hobby, heeft een uitgesproken mening en durft die ook ongezouten te verwoorden. Daar hou ik wel van. Je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn, zolang je maar vanuit kennis en overtuiging met elkaar kunt praten.

Leon neemt deel aan de Tamaura Cup, maar had daarnaast nog een wens. Hij wilde graag een koi toevoegen aan zijn bestand voor zijn winterproject. Zijn oog was gevallen op een Sanke van Tamaura. Na een lange zoektocht werd ze uiteindelijk gevonden en mocht ze de bowl in.

En daar zag je pas goed wat er de voorbije maanden met deze koi was gebeurd. Ze heeft werkelijk een metamorfose doorgemaakt en toont zich als een Sanke met een mooie toekomst.

Soms moet je echter ook je hand over je hart strijken. Leon wilde deze koi ontzettend graag hebben en mijn menselijke kant nam het even over. Ik gunde het hem, dus besloot ik hem zijn kans te geven.

De koi ging in de zak en vervolgens naar de bowl. Toen ik haar daar van dichtbij zag, kon ik alleen maar denken: tja André, wat heb je nu weer gedaan? Maar goed, de Sanke komt op een mooie plek terecht en dat geeft mij uiteindelijk ook veel voldoening.

De koi werd midden mei aangekocht op een lengte van 30 cm. Ze kwam hier aan en moest vervolgens ook het transport en de quarantaine doorstaan. Vandaag meet ze maar liefst 43 cm. Dat is een groei van 13 cm, ondanks alle prikkels die ze in die periode heeft moeten verwerken. Is dat geen mooi resultaat? Ik laat het oordeel graag aan jullie over.

Bekijk hier de Sanke met haar mooie huid.

Zo zie je maar hoe het kan lopen. En ik wil het nog maar eens herhalen, want het blijft een belangrijk gegeven in onze hobby. We kunnen ons verdiepen in de kweker, zijn bloedlijnen, zijn reputatie en de informatie die hij ons meegeeft. Dat is allemaal waardevol en mag je zeker meenemen in je beoordeling.

Maar uiteindelijk moet de koi het zelf vertellen. Je kunt nog zoveel kennis en informatie verzamelen, het is de koi die moet bewijzen wat hij in huis heeft. Tot slot deel ik graag nog enkele filmpjes van de koi die zaterdag werden opgehaald. Het was mooi om te zien hoeveel mensen met een glimlach naar huis gingen. En laat dat nu net een van de mooiste dingen zijn die onze hobby te bieden heeft.