Achter de deuren van de kwekers

Interkoi
Nog geen reactie
11 Nov 2026
102

Een bezoekje aan de breeders auction in Niigata is altijd mooi om te volgen, maar vandaag hebben we besloten een rondje te maken door de bergen, met onderweg alle gelegenheid om bij verschillende kwekers binnen te kijken.

Een kort filmpje van de Niigata Breeders Auction, die ditmaal plaatsvond op een sombere dag. Het grijze weer gaf het geheel een wat bedrukte sfeer, maar dat hebben we er graag voor over. Maar nu op naar het onbekende. de kwekers in de bergen. Uiteindelijk werden het er tien. Tien keer een andere deur, een andere omgeving en opnieuw die nieuwsgierigheid naar wat er in de bassins zou zwemmen.

odokan We hebben ook even halt gehouden bij Odakan die juist bezig waren om grotere koi te fotograferen. Heel interesant en leerrijk, maar nu verder...

Onderweg valt er trouwens genoeg te bekijken. Een oud houten huisje tussen de bomen, verweerde gevels en herfstkleuren die de omgeving net dat beetje extra geven. Soms blijf je vanzelf even staan voordat je naar binnen gaat. Ook dat hoort bij zo’n reis, al kijken we meestal toch vrij snel waar de koi zitten.

Eenmaal binnen is het soms even zoeken waar je je voeten neerzet. Een slang over het pad, een schepnet tegen een balk, emmers, ladders en materiaal waarvan de kweker vermoedelijk precies weet waar het ligt. Al zou ik er zelf niet meteen iets durven terugvinden.

Er mag hier en daar best eens opgeruimd worden, laat ons daar eerlijk over zijn. Maar die oude gebouwtjes hebben ook iets. De houten loopplanken, de lage balken en de eenvoudige overkappingen geven je het gevoel even mee te kijken in het dagelijkse werk van de kweker. Alles staat er dicht op elkaar en elke beschikbare hoek lijkt een bestemming te hebben gekregen.

Op één plek stond zelfs een partytent boven de werkruimte, met daaronder de blauwe meetbakken en de verlichting klaar voor gebruik. Het zijn van die praktische oplossingen waar je even naar kijkt en vervolgens gewoon onder gaat staan om een koi te bekijken.

Zo gingen we van kweker naar kweker. Binnenkijken, langs de bassins lopen, aandachtig het water afspeuren en daarna weer verder. Je weet vooraf nooit waar je wat langer zult blijven hangen. Dat houdt zo’n rondje boeiend, ook na de zoveelste deur.

Tien kwekers later hadden we weer heel wat gezien. Koi natuurlijk, maar ook een stukje van het leven eromheen. De foto’s laten jullie deze keer daarom eens wat meer van die omgeving zien. Want ook die eenvoudige huisjes, volle werkruimtes en oude houten gevels blijven je bij. Het was weer een plezierige dag in de bergen. Eentje waarop je bij het terugkijken naar de foto’s vanzelf opnieuw begint te vertellen.