
Een ontmoeting uit de diepte
Nostalgie en verhalen vormen samen de ziel van onze koi hobby. Ze maken het niet alleen boeiend, maar ook persoonlijk. Eén van die verhalen begint bij Maxim, toen nog een jonge bengel, die regelmatig langskwam om naar de koi te kijken.
Vol verwondering keken hij en zijn vrienden telkens naar al dat moois en uit hun blik kon ik uitmaken dat ze geweldig gecharmeerd waren van koi. Het waren jonge karper vissers, en of het nu karpers gewone karpers zijn of sierkarpers, karpers zitten natuurlijk in hun bloed.
Op een dag besloot ik iets bijzonders te doen. Er zaten een paar koi in de zaak die voor de handel niet meer zo interessant waren, maar nog steeds charme hadden. Ik gaf ze aan de jongens, om in hun eigen natuurlijke vijver te zetten. Gewoon, omdat ik voelde dat er passie zat in hun blik.
Ze waren er ontzettend blij mee en raar maar waar, na vele jaren kwam zoals de titel al doet vermoeden, één van die koi terug uit de diepte.
Maxim vertelde me het verhaal, op zijn eigen manier:,
"Het moet inmiddels een jaar of 15 geleden zijn, ik was nog een snotaap. We hadden toen een hele reeks koi gekregen van bompa, een bonte verzameling koi die we met veel zorg in de grote vijver hadden uitgezet. We waren jong, maar fanatieke karpervissers en gingen regematig op bezoek bij Interkoi.
Ondertussen ben ik al enkele jaartjes ouder, maar op een rustige dag was ik bezig met het roofvissen, een gewoonte die me helpt het hoofd leeg te maken. Terwijl ik wat zat te turen over het water, merkte ik plots een paar stevige karpers op die loom door het oppervlak gleden. Uit nieuwsgierigheid besloot ik snel van tactiek te veranderen. Ik knoopte een andere haak aan de lijn, plukte een stuk sandwich uit mijn tas en hing het nonchalant aan de haak.
Ik hoefde niet lang te wachten. Al na een paar minuten begonnen ze geïnteresseerd te happen, één voor één kwamen ze dichterbij, speels en argwanend tegelijk. En toen gebeurde het.
Vanuit de diepte kwam hij omhoog. Als een schim uit het verleden dook ineens een koi op, groot, krachtig en tegelijk haast sierlijk in zijn beweging. Hij ging recht op het broodje af, alsof hij wist dat die ene ontmoeting eraan zat te komen. Geen weegschaal bij de hand, maar ik schatte hem op zo’n acht kilo en om en bij de 70-75 cm. En als ik me niet vergis… was het er één van toen. Van die eerste lichting koi die we jaren geleden samen hadden uitgezet.
Die ene opduikende beweging, dat moment van herkenning, het blijft hangen. Een onverwachte ontmoeting met een oude bekende, recht uit de diepte van het verleden."
Nu Maxim, je maakt me verschrikkelijk blij met deze verhalen…dus dank je wel!






















Hier zijn koi niet voor bedoeld