Een Paasweekend om niet te vergeten!

Interkoi
2 reacties
22 Apr 2025
886

Druk, druk, druk....wat een energie, wat een enthousiasme! Van vrijdag tot en met zaterdag stroomde Interkoi Ameide vol met koi-liefhebbers. Verschillende koi uit vijver 4 hebben een nieuwe thuis gevonden, en het waren jullie warme reacties die het weekend écht bijzonder maakten.

Dank aan iedereen die langskwam, een koi ophaalde of gewoon even de sfeer kwam proeven. Ondanks dat het hard werken was in m’n eentje (en ik dus weinig kon filmen), kijk ik terug op een topweekend!

Een koi-verhaal zoals we ze graag delen…

Vandaag begin ik met een bijzonder moment van een paar weken geleden. Tijdens de veiling werd er een prachtige Sanke van Sakai Co aangekocht, en onlangs kwamen Miranda en Cor haar ophalen. Na een kopje koffie zoals het hoort, kwam al snel de vraag: “Heb je nog wat moois om te laten zien?”

Natuurlijk doen we dat met plezier. Uit vijver 4 had ik al een aantal koi in de bowl gezet, waaronder enkele uit de lichting van Matsue die we vorig jaar selecteerden. De favorieten waren helaas al verkocht, maar één kohaku van Momotaro bleef nog over, samen met de eerder aangekochte Sanke.

Deze Kohaku was al vaker in de bowl gezet door bezoekers. Zoals altijd vertel ik het eerlijke verhaal: ze werd destijds aangekocht als vrouwelijke koi, maar mijn twijfel was inmiddels te groot. Daarom hadden we de prijs ook aangepast naar die van een mannelijke koi.

Cor en Miranda bekeken haar aandachtig... en waren op slag verkocht. “Die moet mee,” klonk het vastberaden. En zo zien we maar weer: het hoeft niet altijd vrouwelijk te zijn. Zoals Cor het treffend zei:
“Het is gewoon een prachtige koi, en dát is wat telt.”

Nadat we de Sanke en Kohaku netjes hadden ingepakt, was het tijd voor een laatste kopje koffie. Maar zoals dat bij koi-liefhebbers gaat, dwaalde de blik van Cor plots af naar een Showa van Dainichi. “Die ziet er goed uit,” zei hij. Waarop ik antwoordde: “Wacht maar... ik heb er eentje die nóg net wat beter is.” Geen woorden maar daden, dus hup, de bowl in. Cor keek, bekeek... en ik denk dat hij er hooguit 30 seconden over nadacht. Met een grote glimlach klonk het: “Pak maar in.”

Ook Lorenzo kwam nog even langs. Enkele weken geleden hadden we contact gehad over een mooie Mukashi, die nu klaar was om te verhuizen naar zijn nieuwe vijver. Omdat ik zeker wilde zijn dat de juiste koi meeging, had ik er twee in de bowl geplaatst, altijd handig om even goed te vergelijken. Na een korte blik en een knikje van Lorenzo was de keuze snel gemaakt: "Die is het." En zo zwemt ook deze Mukashi nu op haar nieuwe plek. Altijd fijn om te zien hoe zorgvuldig gekozen koi een mooie bestemming krijgen.

En zo was er nóg een wens, uiteindelijk viel de keuze op een schitterende Kohaku van Sakai Fish Farm. Er zijn van die koi waarvan je oprecht hoopt dat ze in een goed huis terechtkomen – en dit was er zo eentje. Op dat moment liep Wiechert binnen, precies op het juiste moment.

Er stonden namelijk nog een aantal koi klaar om ingepakt te worden. Zonder aarzeling nam hij die taak op zich, met vaste hand en oog voor detail. Nadat we samen de Kohaku hadden besproken, was de beslissing snel gemaakt: deze schoonheid mocht mee, op weg naar het oosten van het land.

Altijd bijzonder om te weten dat een koi niet alleen technisch klopt, maar ook écht raakt. Een mooie match tussen vis en nieuwe eigenaar… en daar geniet ik telkens opnieuw van. Mijn oprechte dank gaat zeker ook naar Wiechert. Het zijn die kleine dingen die het verschil maken. De dag was ten einde en al met al toch een tiental koi die Ameide verlieten.

Ook Paasmaandag stond in het teken van koi…

Hoewel het in Nederland een vrije dag was, bleven de deuren bij Interkoi Ameide open voor wie zin had in koi, een praatje en een kop koffie. Tussen de bedrijven door kon ik mooi m’n controles uitvoeren én weer enkele klanten ontvangen. Er zijn opnieuw koi in de bowl gezet, bekeken, besproken… En uiteindelijk vond ook een prachtige Kohaku van Matsue een nieuwe eigenaar. (Excuses, dit keer helaas geen filmpje kunnen maken.)

Zo kwam er een einde aan een mooi, intens Paasweekend, vol beleving zoals we onze hobby het liefst beleven: koi kijken, gezellig bijpraten, ervaringen delen en bovenal genieten van de sfeer. Dank aan iedereen die de moeite heeft genomen om langs te komen. Om het weekend gepast af te sluiten… heb ik mezelf getrakteerd op een heerlijk biertje. Welverdiend, als je het mij vraagt!