Een rondreis Hiroshima op dag 3

Een rondreis Hiroshima op dag 3

• Interkoi
• 2 reacties
• 21 Mar 2025
• 810

Na een verkwikkende nacht en een afgesproken tijd van 8.00 uur, kwam er onverwacht minder goed nieuws. Dit weekend vond er een koi-show plaats waar alle kwekers aanwezig zouden zijn, waardoor mijn oorspronkelijke plan in duigen viel.

Na een paar kopjes koffie en het rustig doortellen tot 10 tellen, besloot ik mijn plan aan te passen. Aangezien we bij alle kwekers wel konden kijken, besloten we koers te zetten naar Hiroshima voor een verkenningstocht om te zien wat daar allemaal te vinden was.

Onze eerste stop was bij Takigawa, altijd een aangename plek om te bezoeken. De gebroeders zijn ontzettend vriendelijke mensen, en het is duidelijk te zien dat ze uit een warm nest komen. Ik heb mijn best gedaan om te vragen of ik uit hun beste koi mocht selecteren, maar ondanks al mijn charme bleek dit helaas niet mogelijk. We hebben wel wat koi gekeurd uit de gewone vijvers.

Na een warm weerzien vervolgden we onze weg naar Tamaura, waar nog steeds enkele indrukwekkende koi rondzwemmen. Maandag keren we hier terug voor een nadere blik.

Een klein overzicht van wat hier te vinden is, deel ik graag, maar mijn focus lag vooral op mijn Kohaku, die ik in november vorig jaar heb aangekocht. Bowlen was helaas geen optie, maar observeren kon natuurlijk wel. Maandag krijg ik eindelijk de kans om haar live te bewonderen, en alleen al bij die gedachte begint mijn hart sneller te slaan.

De derde stop was bij Oyama, maar helaas reed hij net weg toen we aankwame, wat een gemis. Toch hebben we nog even in het koi-huis rondgekeken en ik moet zeggen, de Aragoke koi zijn echt bijzondere exemplaren. 

Na telefonisch contact hebben we afgesproken dat er volgende week een selectie ronde zal plaatsvinden. Dit komt omdat er slechts 200 tosai in de mudpond kunnen, en er nu al meer koi zwemmen. Volgende week zal er een doosje voor mij geselecteerd worden en ik hoop dat ze uiteindelijk naar Ameide komen. Deze koi zijn echt uniek, en ik ben benieuwd of de karpervissers en koi-liefhebbers ook net zo enthousiast zullen zijn over deze bijzondere exemplaren.

Onze volgende stop was Sakai Fish Farm, waar we een moment hebben genomen om een Kohaku van magistrale kwaliteit te bewonderen. Ik kan je verzekeren: dit was geen goedkope koi. Maar wat een evolutie! Een body om van te watertanden, een huid die straalt van perfectie en als kers op de taart, een schitterend patroon.Wil je het verhaal van deze koi van dichtbij volgen? Dan vind je alle informatie terug op zijn detailsheet. Daar staat alles beschreven over zijn ontwikkeling, kenmerken en achtergrond.

Mocht deze koi ooit naar Nederland komen en je haar in levenden lijve kunnen aanschouwen, dan is één ding zeker: dit is Grand Champion-materiaal. En mocht ze die titel niet veroveren, dan eet ik mijn schoenen op! Eerst moeten we echter afwachten of ze ooit haar weg naar Nederland zal vinden. De tijd zal het uitwijzen.

Tijdens ons bezoek werd er alweer druk gewerkt aan de voorbereidingen voor de nieuwe veiling. Ik heb een foto gemaakt van de opnamestudio van Sakai, zodat we een glimp kunnen opvangen van hoe de filmpjes daar worden geproduceerd. Een fascinerend kijkje achter de schermen van een wereldberoemde kwekerij.

Voordat de koi op foto of video worden vastgelegd, worden ze eerst volledig onder verdoving gebracht. Dit is ook duidelijk te zien wanneer je de video's op de veilingsite bekijkt. Het was interessant om dit proces eens van dichtbij mee te maken, een fascinerend kijkje achter de schermen van hoe deze prestigieuze koi worden gepresenteerd.

Op naar Sakai Co! We maakten daar een stop, maar helaas troffen we gesloten deuren. Toch kregen we een eerste indruk van de locatie. Nu is het even afwachten welke mogelijkheden zich zullen aandienen. Als het meezit en ze ons goed gezind zijn. Hij staat hoog genoteerd in mijn gedachten, en als de kansen zich aandienen, hoop ik hier iets moois te kunnen bemachtigen.

De laatste stop van de dag: Momotaro. Alles draait hier om de nieuwe bloedlijn, en we hebben dan ook alle koihuizen en tosai zorgvuldig bekeken. En ik moet zeggen: ze mogen er wezen! De koi zijn enorm, maar ondanks hun indrukwekkende formaat zien ze er uitstekend uit.

Een bijzonder detail dat me opviel, was een bakje met Kwarimono van 20-25 cm, terwijl hun broers en zussen al 45 cm groot waren. Dit zijn koi uit dezelfde kweek, en je vraagt je misschien af hoe dat kan. Het antwoord is eenvoudig: de kleinere exemplaren zijn de overblijfsels van de eerste selectierondes, terwijl de grotere al door het volledige selectieprogramma zijn gegaan.

Wat me vooral positief stemt, is de diversiteit die ik heb gezien. Momotaro lijkt opnieuw een prachtige mix van Gosanke en Kawarimono te zullen voortbrengen. Na overleg is afgesproken dat er maandag koi voor mij beschikbaar zullen zijn om uit te selecteren. Nu is het nog even afwachten of dit daadwerkelijk doorgaat, maar zoals we weten: liever één zwaluw in de hand dan tien in de lucht.

We zullen de komende twee dagen moeten overbruggen, en met een beetje geluk komt er zondag nog iets moois op ons pad. Maar voorlopig is het afwachten, en laat geduld nu net niet mijn sterkste kant zijn.

Terwijl ik dit verhaal schrijf, stromen de foto's van André binnen. Daar zit hij, in ons lievelingsrestaurant, het Boston steak house, mij schaamteloos te verleiden met al dat heerlijke eten. Het water loopt me in de mond, maar er borrelen ook andere gevoelens op. Herinneringen, verlangen… een mix van emoties die lastig onder woorden te brengen is. 

Aantal Bezoekers: 810

Meer afbeeldingen